แรงนั้นมหาศาลและดุดันถึงขีดสุด ไม่เปิดโอกาสให้หลินไห่ได้ตอบสนองแม้แต่น้อย
เชือกไนลอนเส้นหนาตึงเปรี๊ยะขึ้นในพริบตา พร้อมส่งเสียงทึบก้องออกมา
เรือแซมแพนไม้ที่ลอยนิ่งอยู่บนผิวน้ำพุ่งไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน
หัวเรือถูกแรงดึงมหาศาลยกจนเชิดพ้นน้ำ เผยให้เห็นใต้ท้องเรือที่ปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำ
ส่วนท้ายเรือจมลึกลงไปในทะเล น้ำทะเลเย็นเฉียบทะลักข้ามกราบเรือเข้าท่วมท้องเรือ
หลินไห่ถีบเท้าทั้งสองข้างยันคานไม้ด้านในหัวเรือไว้แน่น เอนตัวไปด้านหลังจนแทบแนบติดกับดาดฟ้าเรือ
มือทั้งสองข้างของเขาสวมถุงมือผ้าหยาบ แต่เชือกไนลอนที่หนาเท่านิ้วหัวแม่มือยังคงลื่นไถลอยู่ภายในถุงมือภายใต้แรงดึงมหาศาล
เส้นใยหยาบเสียดสีจนถุงมือขาดในพริบตา ครูดเอาผิวหนังชั้นหนึ่งบนฝ่ามือของเขาไปด้วย
เลือดสดซึมผ่านเนื้อผ้าทันที ทิ้งรอยแดงหลายสายไว้บนเชือกไนลอนสีขาว
หลินไห่กัดฟันแน่น กล้ามเนื้อข้างแก้มโปนขึ้น เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบ ๆ
เขาปล่อยมือไม่ได้
ถ้าปล่อยมือ ตะขอเหล็กกับเชือกไนลอนราคาแพงม้วนนี้ก็จะจมหายลงทะเลไปอย่างสิ้นเชิง
ที่สำคัญกว่านั้น เจ้าตัวมหึมาหนักสองร้อยจินตัวนี้คือแหล่งเงินทุนที่ขาดไม่ได้สำหรับสร้างบ้านหลังใหม่ของเขา
สัตว์ยักษ์ใต้ทะเลเมื่อตกใจก็เริ่มพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งลงสู่ร่องลึกใต้ทะเล
เรือแซมแพนไม้ถูกลากให้แล่นฉิวไปบนผิวน้ำ หัวเรือแหวกคลื่นจนเกิดกำแพงน้ำสีขาวสูงกว่าสองเมตรขึ้นสองสาย
หลินไห่รู้สึกเพียงเสียงลมหวีดหวิวข้างหู เรือทั้งลำเสียการควบคุมและพุ่งทะยานไปบนผืนน้ำอย่างบ้าคลั่ง