ภายในยอดเขาลับแห่งหนึ่งหลังแนวสัตว์อสูร
นักบำเพ็ญขั้นหลอมปราณขั้นสมบูรณ์สองคนจ้องมองสัตว์อสูรที่อยู่ไกลออกไป สีหน้าเย็นชาปราศจากความรู้สึกใด
"เฉินเฟิง! เจ้าสัญญากับข้าไว้! ขอแค่ข้าขับเคลื่อนคลื่นสัตว์อสูรครั้งนี้ ข้า... แผ่นหยกบันทึกภาพ 'พิษเงา' ส่วนของข้า เจ้าจะต้องคืนให้ข้า!"
ศิษย์หนุ่มผู้สวมเครื่องแบบสำนักควบคุมสัตว์อสูร ใบหน้าเผยความวิตกและความขัดแย้งเล็กน้อย ตะคอกใส่กลุ่มมืดดำที่ปั่นป่วนอยู่เบื้องหน้า น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น
มือของเขากำขลุ่ยควบคุมสัตว์ไว้แน่น ข้อนิ้วขาวซีดเพราะแรงกด
เขาคือจางเที่ย ศิษย์สำนักควบคุมสัตว์อสูร!
กลุ่มมืดดำค่อยๆ หดรวมกันเผยให้เห็นใบหน้าซีดเผือดที่แฝงความอำมหิต มุมปากยกยิ้มเยาะเย้ย ผู้นี้คือเฉินเฟิงศิษย์สำนักมาร
คลื่นพลังมารขั้นหลอมปราณสมบูรณ์ของเขาไม่ปิดบังแม้แต่น้อย กดดันจนจางเที่ยหายใจไม่สะดวก
"ศิษย์น้องจาง ใจเย็นก่อน"
น้ำเสียงของเฉินเฟิงแหบพร่า แฝงความสนุกสนานแบบแมวไล่จับหนู "แผ่นหยกน่ะ แน่นอนว่าต้องคืนให้เจ้าอยู่แล้ว ไหนๆ ข้างในก็บันทึกภาพเจ้าลอบใช้ 'พิษกัดใจ' วางยาศิษย์พี่ร่วมสำนัก แย่งชิงโอกาสบำเพ็ญของเขาไว้ หากแพร่งพรายออกไป กฎสำนักควบคุมสัตว์อสูร... ฮึฮึ"
สีหน้าจางเที่ยซีดขาวราวกระดาษ ร่างสั่นเทา นั่นคือฝันร้ายและจุดอ่อนที่สุดของเขา
เฉินเฟิงเพลิดเพลินกับความหวาดกลัวของอีกฝ่าย พูดต่ออย่างช้าๆ "แต่เพียงแค่ล่อสัตว์อสูรให้บุก ความดีความชอบเท่านี้ยังไม่พอแลกอนาคตที่บริสุทธิ์ของเจ้า เป้าหมายของพวกเรา ไม่ได้มีแค่ตลาดชิงหยางเล็กๆ แห่งนี้หรอกนะ"