สายตาทุกคู่ล้วนหันไปทางทิศเหนือโดยไม่รู้ตัว ต่างคิดถึงคำถามเดียวกันอยู่ในใจ: คนที่สังหารจางหงซิ่ว จนทำให้จอมแก่นทองขั้นสำเร็จต้องลงมือตามล่าด้วยตนเอง ผู้นั้นเป็นใครกันแน่?
แล้วเขาจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของจอมแก่นทองขั้นสำเร็จผู้พิโรธไปได้หรือไม่?
……
หลี่ชิงซานใช้วิชาเดินดิน พุ่งทะยานไปใต้ดินอย่างบ้าคลั่ง ไม่กล้าหยุดนิ่งแม้เพียงชั่วขณะ
กระบี่มังกรเพลิงที่เสียหายและกระบี่บินระดับล่างที่ยึดมาได้ แม้กระทั่งถุงเก็บของของคนทั้งสอง เขายังไม่ทันได้ตรวจดูอย่างละเอียด กำลังทั้งหมดล้วนทุ่มไปกับการหลบหนี
แต่ทว่า เพียงเขาพุ่งออกมาได้ไม่ถึงร้อยลี้ ก็มีแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวสุดจะพรรณนา ดุจดังอำนาจแห่งสวรรค์ คล้ายคลื่นสึนามิที่จับต้องได้ พัดกระหน่ำมาจากสุดขอบฟ้าด้านหลังอย่างฉับพลัน!
แรงกดดันนี้รุนแรงยิ่งนัก ทำเอาหลี่ชิงซานวูบวาบราวกับตกสู่หลุมน้ำแข็ง เลือดเนื้อแทบแข็งเป็นน้ำแข็ง ปราณแท้แห่งอายุวัฒนะในกายก็หมุนเวียนติดขัดขึ้นมาฉับพลัน!
ราวกับมีดวงตายักษ์ที่มองไม่เห็น เฝ้ามองเขาอย่างเย็นชาจากฟ้าเก้าชั้น ทำให้เขาไม่อาจหลบซ่อนได้!
“จอมแก่นทองขั้นสำเร็จ! จางอวี๋เจิน!”
หลี่ชิงซานตกใจสุดขีด เข้าใจแจ่มแจ้งในทันใด!
จางหงซิ่วก่อนตายคงส่งข่าวกลับไปแล้ว และที่สำนักชุนชิวก็มีป้ายวิญญาณของจางหงซิ่วอยู่ ในชั่วขณะที่ป้ายวิญญาณแตกสลาย จางอวี๋เจินก็รู้เรื่องการตายของจางหงซิ่วแล้ว
เพียงแต่หลี่ชิงซานไม่คิดว่า จางอวี๋เจินจะมาได้เร็วเพียงนี้
เขาถึงกับรู้สึกได้ว่า พลังญาณอันเย็นเยียบเฉียบขาด เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและฆาตกรรมอันไร้ขีดจำกัด ได้ล็อกเขาไว้จากระยะไกลแล้ว!
ความเร็วนั้นเกินกว่าวิชาเดินดินของเขา!
หนีเป็นเส้นตรงไม่ได้เด็ดขาด! จะถูกตามทันแน่นอน!
หลี่ชิงซานตัดสินใจทันที หักเลี้ยวอย่างฉับพลัน ไม่มุ่งไปทางที่ห่างจากสำนักอีกต่อไป แต่หันเหไปทางด้านข้าง สู่ดินแดนที่ถูกเรียกว่าดินแดนต้องห้ามแห่งสิ่งมีชีวิต—ใจกลางสมรภูมิโบราณ!