หลี่ชิงซานใจเย็นยิ่งนัก เขาหลบเลี่ยงพลางหาโอกาสไปด้วย
เขาสังเกตเห็นว่าอาจารย์เฟิงผู้นี้ดูจะประมาทอยู่บ้าง มิได้ป้องกันเต็มที่
"บางทีนี่อาจเป็นโอกาสของข้า!"
ในดวงตาของหลี่ชิงซานประกายแวววาววาบขึ้น
จังหวะนี้เอง!
เขารวดเร็วร่ายวิชาสายรุ้งเหาะเหิน ร่างกายดุจภูตผีหักเลี้ยวอย่างฉับพลัน หลบกระบี่แสงมฤตยูมาได้อย่างหวุดหวิด แล้วชิงระยะประชิดตัวอาจารย์เฟิงได้ในพริบตา!
อาจารย์เฟิงมิได้คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมีวิชาตัวเบาอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ จึงชะงักไปครู่หนึ่ง
ในชั่วขณะฟ้าแลบนี้ หลี่ชิงซานชี้สองนิ้วดังกระบี่ ปราณแท้แห่งชีวิตนิรันดร์อันมหาศาลในร่างพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง!
"วิชาลูกไฟจรวด·ร้อยศร!"
เพียงพริบตา ลูกธนูเพลิงสีเขียวมรกตที่รวมตัวแน่นและร้อนแรงเจิดจ้าหลายร้อยดอกปรากฏขึ้นกลางอากาศ ปะทะใส่อาจารย์เฟิงราวพายุฝนอันบ้าคลั่ง!
วิชาลูกไฟจรวดที่ได้รับการเสริมพลังจากน้ำเต้าดั่งใจนี้ เดิมทีเป็นวิชาชั้นยอดขั้นหนึ่ง พลังทำลายล้างมิด้อยไปกว่าคาถาของผู้ฝึกสร้างฐาน และยามนี้ขับเคลื่อนด้วยปราณแท้ขั้นสร้างฐาน อานุภาพจะน่ากลัวเพียงใดกันเล่า!
สีหน้าอาจารย์เฟิงเปลี่ยนเป็นซีด เขารีบร่ายเกราะป้องกันพลังวิญญาณขึ้นมาอย่างลนลาน พลางเรียกกระบี่เหาะกลับมาป้องกัน
ตูม ตูม ตูม!
ลูกธนูเพลิงถาโถมชนเกราะและกระบี่เหาะอย่างบ้าคลั่ง เกิดเสียงระเบิดก้องไม่ขาดสาย!
เกราะบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ใกล้จะแตกสลายเต็มที!
ฉวยโอกาสนี้ หลี่ชิงซานรวบรวมปราณแท้อันกว้างใหญ่ไพศาลซึ่งเพิ่งทะลวงขั้นได้ เหนือกว่าผู้ฝึกสร้างฐานขั้นต้นทั่วไปหลายเท่า ประจุไว้ที่ฝ่ามือขวาอย่างไม่สงวน!
ฝ่ามือกลายเป็นสีเขียวมรกตดุจหยก อบอวลไปด้วยพลังชีวิตอันน่าสะพรึงและพลังทำลายล้างอันมหาศาล!