เย่หลิงซวงส่งสัญญาณ แล้วรวมพลกับศิษย์นิกายเดียวกัน
นางเล่าให้ทุกคนฟังว่า อาจารย์อาผู้สร้างฐานได้สิ้นชีพเพื่อช่วยนางจากของวิเศษอาคมประหลาดของสำนักมาร นางเองอาศัยของคุ้มกันชิ้นสำคัญที่อาจารย์มอบให้ เอาเรื่องศัตรูจนบาดเจ็บสาหัส แล้วซ่อนตัวรักษาบาดแผล
ส่วนหลี่ชิงซาน นางเพียงบอกว่าเขาพานางหลบซ่อนอย่างชาญฉลาด มิได้เอ่ยถึงกำลังของเขาหรือรายละเอียดการต่อสู้
ผู้คนแม้จะรู้สึกว่าการต่อสู้อันตรายยิ่ง แต่เมื่อเห็นเย่หลิงซวงบาดเจ็บหนัก และเรื่องของของวิเศษอาคมสำนักมารมิใช่เรื่องเล็ก ต่างก็มิได้ซักถามรายละเอียดเพิ่มเติม
ตลาดชิงหยางสูญเสียอย่างหนัก ต้องบูรณะและจัดระเบียบครั้งใหญ่
ภารกิจรักษาการของหลี่ชิงซานจึงสิ้นสุดลงก่อนกำหนด เขากลับไปยังสำนักชุนชิวพร้อมกับเย่หลิงซวงและคนอื่นๆ
เมื่อกลับถึงสำนัก หลี่ชิงซานก็ไต่ถามข่าวของจางหงซิ่วอย่างเลี่ยงๆ
เย่หลิงซวงรู้ถึงความกังวลของหลี่ชิงซาน จึงยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวล! จางหงซิ่วนางได้เข้าปิดประตูบำเพ็ญเมื่อหลายวันก่อน เพื่อเตรียมฝ่าขั้นสร้างฐาน! อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายเดือน ถึงจะออกมาจากที่ปิดประตูบำเพ็ญ!"
"ส่วนเจ้า เขาอาจจะลืมไปนานแล้ว และคงไม่มารังควานเจ้าหรอก! แต่ถ้าเขามาหาเรื่องเจ้าจริงๆ เรื่องทั้งหมดข้าจัดการเอง!"
"ขอบคุณศิษย์พี่เย่!"
หลี่ชิงซานกล่าวด้วยความซาบซึ้ง
ในใจเขาถอนหายใจโล่งอก แต่ก็เกิดความระแวดระวังขึ้นมาทันที
"นางปิดประตูบำเพ็ญไปก็ดี... อย่างน้อยตอนนี้ก็ปลอดภัย แต่ก็มิอาจประมาทได้ มิอาจฝากความหวังไว้กับเย่หลิงซวงเพียงผู้เดียว"