วันนี้เอง ที่บริเวณพื้นที่คัดแยกยา มีนักปรุงโอสถผู้หนึ่งซึ่งเลื่องชื่อเรื่องอารมณ์สุดแปลกและความเข้มงวดกวดขันของหอโอสถ ท่านเหยียนหมิง อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ เดินผ่านมาพอดี
ศิษย์หัดปรุงโอสถคนอื่น ๆ ต่างก็พูดคุยหัวเราะหยอกล้อฆ่าเวลา แต่ว่าหลี่ชิงซานเพียงผู้เดียว กลับตั้งอกตั้งใจคัดแยกเส้นเถาวัลย์พันยอดตากแห้ง กับ หนวดเลือดแห้ง ที่เพิ่งถูกส่งมาและปะปนรวมกันอยู่ออกจากกันอย่างละเอียดถี่ถ้วนตามบันทึกในตำราร้อยพฤกษา
สมุนไพรสองชนิดนี้รูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง แต่กลับมีสรรพคุณทางยาที่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง หากใช้ผิดเพียงครั้งเดียว โอสถทั้งเตาก็จะพินาศย่อยยับ
ฝีมือของหลี่ชิงซานไม่รวดเร็ว แต่ว่าแม่นยำอย่างผิดปกติ ไม่มีแม้แต่ต้นเดียวที่แยกผิด
"เป็นท่านปรมาจารย์เหยียน!?"
"ท่านปรมาจารย์เหยียนจะมารับเลือกศิษย์หัดปรุงโอสถหรือไม่!? รีบตั้งสติกันเข้าไว้ บางทีพวกเราอาจถูกท่านปรมาจารย์เหยียนเลือกก็เป็นได้!"
"นั่นท่านปรมาจารย์เหยียนนะ นักปรุงโอสถขั้นสร้างฐานหลายคน ล้วนว่ากันว่าได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากมือของท่านเพียงผู้เดียว!"
"ท่านปรมาจารย์เหยียน คือหนึ่งในไม่กี่คนของหอโอสถเราที่สามารถปรุงโอสถสร้างฐานได้!"
"หากไม่ใช่ว่าท่านปรมาจารย์เหยียนได้รับความเสียหายที่รากฐานตอนหนุ่ม ๆ ท่านคงทะลวงขั้นสร้างฐานไปนานแล้ว จะได้ไม่ต้องรอคอยอยู่อย่างสูญเปล่าในขั้นหลอมปราณสมบูรณ์มานานหลายปี จนอายุร้อยกว่าปี อายุขัยใกล้จะหมดเต็มที!"
"..."
เหล่าศิษย์หัดปรุงโอสถทั้งหลาย เมื่อได้เห็นท่านปรมาจารย์เหยียน ต่างก็ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ต่างคนต่างตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวังในใจ
ต่างคนต่างหวังว่าตนเองจะได้รับเลือกจากท่านปรมาจารย์เหยียน
หากได้รับเลือกจากท่านปรมาจารย์เหยียน นั่นก็เท่ากับได้พุ่งทะยานขึ้นสู่สวรรค์แล้ว!
ท่านอาจารย์เหยียนหมิงหยุดฝีเท้าลง ไม่ได้สนใจผู้ใดทั้งสิ้น สายตาที่แม้จะขุ่นมัวแต่ก็เฉียบคม หยุดอยู่บนมือทั้งสองข้างที่มั่นคงและเต็มไปด้วยรอยด้านของหลี่ชิงซานชั่วครู่ จากนั้นก็กวาดมองไปที่ใบหน้าที่ราบเรียบไม่มีความรู้สึกใด ๆ ของเขา