เสียงร้องด้วยความสิ้นหวังดังก้องไปทั่วหุบเขา นักบำเพ็ญอิสระที่รอดชีวิตสิบกว่าคนราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ พวกเขาคลุ้มคลั่งพุ่งเข้าหาเหยี่ยวทองตาเขียว โบกเครื่องราง ปล่อยอาคมอันอ่อนแอ พยายามดึงความสนใจของสัตว์อสูรที่น่ากลัวตัวนี้
ดวงตาสีเขียวมรกตของเหยี่ยวทองตาเขียววาบประกายความโกรธแค้นที่ถูกมดปลวกท้าทาย!
"ครื๊ด——!"
มันส่งเสียงร้องอันแหลมคมที่สามารถทะลุทะลวงทองคำและหินได้ ปีกสีทองขนาดใหญ่ทั้งสองข้างกระพืออย่างรุนแรง!
ชั่วพริบตา ลมกระโชกแรงพัดกระหน่ำ เศษหินปลิวว่อน!
คมมีดลมสีเขียวหลายสิบนับอันที่คมกริบจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก่อตัวขึ้นกลางอากาศ ดั่งสายฝนแห่งความตายโปรยปรายลงมายังเหล่าผู้ที่พุ่งเข้ามา!
"ไม่——!"
"ช่วยด้วย!"
เสียงกรีดร้องหยุดชะงักลงทันที
นักบำเพ็ญขั้นหลอมปราณไม่อาจต้านทานการโจมตีอันเต็มกำลังของสัตว์อสูรขั้นสร้างฐานขั้นปลายสุดยอดได้แม้แต่น้อย เมื่อคมมีดลมผ่านไป เลือดเนื้อกระจาย แขนขาขาดวิ่นกระจัดกระจายร่วงหล่น ในพริบตาก็มีนักบำเพ็ญอิสระเจ็ดแปดคนถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ อย่างสิ้นเชิง!
คนที่เหลืออีกสองสามคนตกใจจนวิญญาณแทบกระเจิง หันหลังกลับจะหนี
แต่ความเร็วของเหยี่ยวทองตาเขียวเร็วยิ่งกว่า!
มันกลายเป็นสายฟ้าสีทอง กรงเล็บดุจตะขอ ทุกครั้งที่โฉบลงมาก็สามารถจับนักบำเพ็ญอิสระได้อย่างแม่นยำ ฉีกเป็นสองซีกหรือบีบให้แตกเป็นละอองเลือดได้อย่างง่ายดาย!
การสังหารหมู่! นี่คือการสังหารหมู่ที่ไร้ซึ่งข้อกังขา!
หลี่ชิงซานปะปนอยู่ในฝูงชน ในชั่วขณะที่คมมีดลมพุ่งมา เขาก็ราวกับถูกคมมีดลม "เฉียด" จนได้รับบาดเจ็บ ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด แล้วก้มตัวลงไปกับพื้นอย่างฉลาดหลักแหลม ใช้ศพหนึ่งปกปิดร่างกายส่วนใหญ่ไว้