"เหลือเชื่อเกินไป! น้ำเต้าดั่งใจนี้ช่างเป็นสมบัติล้ำค่าแห่งสรวงสวรรค์!"
เขาคำรามอยู่ในใจด้วยความตื่นเต้น ดีใจจนน้ำตาแทบไหล
แต่หลังความปิติสุดขีด กลับเข้าสู่ความสุขุมเยือกเย็นอย่างที่สุด
"ครอบครองหยกล้ำค่าย่อมนำภัยมาสู่ตน! ครอบครองหยกล้ำค่าย่อมนำภัยมาสู่ตนจริงๆ!"
เขาย้ำเตือนตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝืนกดความว้าวุ่นใจที่พลุ่งพล่านลงให้จงได้
แต่ทว่า มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้หลี่ชิงซานลำบากใจ
นั่นคือ เขาได้ฝึกเคล็ดวิชาวสันต์นิรันดร์มาแล้ว พลังวสันต์ในร่างถึงขั้นหลอมปราณชั้นสาม
อยากฝึกเคล็ดวิชาชีวิตนิรันดร์ จำต้องสลายพลังแล้วฝึกใหม่
หลี่ชิงซานอายุล่วงร้อยปีแล้ว การสลายพลังฝึกใหม่ย่อมเสี่ยงเกินจะคาดคิด
การเปลี่ยนวิชาไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเคล็ดวิชาชีวิตนิรันดร์มีเส้นทางซับซ้อน รับภาระต่อเส้นชีพจรมหาศาล
แต่เขาตัดสินใจเด็ดเดี่ยวที่จะสลายพลังฝึกใหม่!
"ถ้าไม่ยอมเสียลูกก็จับหมาป่าไม่ได้! เมื่อมีเส้นทางอันยิ่งใหญ่อยู่ตรงหน้า จะให้ถอยเพราะกลัวยากได้อย่างไร?"
แววตาของหลี่ชิงซานมีความมุ่งมั่นอยู่เล็กน้อย
เขานั่งขัดสมาธิในกระท่อมหินทันที เริ่มสลายพลังฝึกใหม่
กระบวนการสลายพลังขั้นหลอมปราณชั้นสามเจ็บปวดทรมาน เส้นชีพจรเหมือนถูกสูบจนว่างเปล่าแล้วเจ็บแปลบ
แต่เขากัดฟัน อาศัยวิชาของเคล็ดวิชาชีวิตนิรันดร์และพื้นฐานที่เคยสั่งสมมา เริ่มนำปราณเข้าสู่ร่างอีกครั้ง
กระบวนการยากยิ่งกว่าที่คิด
เคล็ดวิชาชีวิตนิรันดร์ต้องการพลังวิญญาณมหาศาล ตำหนักร้างสมบัติอันแร้นแค้นแทบไม่สามารถตอบสนองได้
โชคดีที่เขายังมียาลมปราณเลือดสองเม็ดที่เย่หลิงซวงให้ไว้