ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 82 ฉันคืออันดับหนึ่ง ขับรถเข็นตะลุยเกมทางหลวง

6 นาที· 1.4K คำ

ตลอดทั้งวันเมื่อวาน พวกเธอเก็บหีบได้ทั้งหมด 19 ใบบนทางหลวง ในบรรดานั้นมีหีบแพลทินัมเพียงใบเดียว

เจียงหาวถอนหายใจ ไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะเจอหีบเพชรบนทางหลวงสักที

ถ้าผู้เล่นทั่วไปได้ยินความคิดนี้ คงอิจฉาจนแทบกระอักเลือด

ต้องรู้ก่อนว่าผู้เล่นทั่วไปอย่าว่าแต่หีบแพลทินัมเลย ต่อให้เป็นหีบทองคำก็ยังแทบไม่เคยเห็น

ผู้โชคร้ายบางคนเล่นเกมมาตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ ยังต้องดูรูปในช่องแชตถึงจะรู้ว่าหีบทองคำหน้าตาเป็นอย่างไร

หีบเงินกับหีบทองคำที่กองพะเนินอยู่ตรงหน้าเธอ เป็นของดีที่พวกเขาได้แต่ฝันถึง

ก่อนเปิดหีบ เธอโยนเหรียญตามธรรมเนียมเดิม

เหรียญพลิกกลางอากาศหลายตลบ ก่อนตกลงมาเป็นด้านหัว

เมื่อเห็นเช่นนั้น เอ้อร์เฟิ่งก็กระพือปีก ฝูงผึ้งแยกย้ายกันทันที แล้วช่วยกันเปิดฝาหีบทั้งหมดที่อยู่บนพื้น

ครั้งนี้เจียงหาวไม่ได้หยิบไม้แบดมินตันตาข่ายไฟฟ้าออกมา แต่ชักมีดพร้าทองคำที่ชนะมาจากชายไม้เสียบ

ใบมีดยาวพอ ๆ กับท่อนแขนของเธอ มีแสงสีแดงคล้ำลอยวูบไหวอยู่บนคม

มีดพร้าเล่มนี้แทบไม่มีที่ติ น่าเสียดายเพียงด้ามจับไม่ได้พันรัดมือให้อัตโนมัติเหมือนไม้แบดมินตันตาข่ายไฟฟ้า เธอจึงต้องกำด้ามมีดไว้แน่นตลอดเวลา

ไม่อย่างนั้น ต่อให้มีดหลุดมือไปก็ยังพอว่า แต่ถ้าโชคร้ายฟันไม่โดนปีศาจ แถมกลับมาเฉือนตัวเองก่อน คงได้กลายเป็นเรื่องขำขันแน่

กฎเดิม หีบแพลทินัมให้สามตัวจิ๋วจัดการ ส่วนลูกกระจ๊อกที่เหลือเป็นหน้าที่ของเจียงหาว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป