“ฉันช้ากว่าอีกแล้ว! Shit! เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งเป็นใครกันแน่? อย่าให้ฉันเจอแกบนทางหลวงเชียวนะ ไม่งั้นฉันจะรื้อทั้งคนทั้งรถของแกให้เละ!”
“บากะยาโร่! เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งอีกแล้ว ต้องเป็นสายลับที่อาณาจักรมังกรแอบฝึกมาแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นจะชิงลงมือก่อนพวกเราทุกครั้งได้ยังไง? มีพิรุธแน่นอน!”
“ไอกู เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งต้องเป็นคนเก่งของประเทศเราแน่ ๆ คงถูกอาณาจักรมังกรที่น่ารังเกียจลักพาตัวไปแล้ว ช่างเลวทรามจริง ๆ!”
ไม่ใช่แค่ผู้เล่นต่างประเทศ ผู้เล่นในประเทศเองก็มีไม่น้อยที่จับตาประกาศด้วยความอิจฉาจนแทบกระอักเลือด
เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งเป็นใครกันแน่? โหดเกินไปแล้วมั้ง? ดูเหมือนนอกจากประกาศสังหารครั้งแรกที่ไม่ได้ไปแล้ว ประกาศทั่วโลกหลังจากนั้นก็ถูกเธอเหมาหมด ราวกับเปิดสูตรโกง
บางคนยังไม่เคยได้แตะหีบทองคำเลยด้วยซ้ำ ส่วนหีบแพลทินัมยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่เคยเห็นสักครั้ง แต่เธอกลับได้ทีละหลายหีบ!
เทียบคนอื่นแล้วชวนให้โมโหตายจริง ๆ!
ผู้เล่นในเขต 444 เองก็อิจฉารางวัลเหล่านั้นเหมือนกัน แต่ที่มากกว่าคือความภาคภูมิใจ
ได้อยู่เขตเดียวกับเจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่ง ช่างน่าภูมิใจจริง ๆ!
ช่องแชตครึกครื้นราวกับฉลองปีใหม่ไปแล้ว
“เชี่ย ๆ ๆ! เจียงต้าลู่เลื่อนถึงระดับ 3 แล้ว! อันดับหนึ่งของโลกอีกแล้ว!”
“ขอถามคำเดียว ยังมีใครอีก? ยังมีใครอีก?!”
“เจียงต้าลู่สุดยอด! ฉันขอประกาศฝ่ายเดียวว่าเจียงต้าลู่คือสมบัติประจำเขต 444!”
“สมบัติประจำเขต +1 ใครเห็นด้วย ใครคัดค้าน?”
“ว่าแต่เจียงต้าลู่ขาดเครื่องประดับขาห้อยไหม? แบบที่ตะโกนหกหกหกได้อะ”
“พี่น้องรวมตัว! มาฉี่รดไอ้คนข้างบนที่ฝันกลางวันกัน! ฉี่เหลืองฉันขอเริ่มก่อน! คนเป็นเบาหวานอย่ามานะ เดี๋ยวมันได้ลิ้มรสความหวาน!”