หลังจากสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดทั้งสามตัวล้มลง พวกตัวกระจอกที่เหลือกลับทำราวกับไม่เห็นอะไร ยังคงก้มหน้าก้มตาบุกเข้ามาอย่างไม่หวั่นเกรง
จินจินเป็นตัวซุกซน มันพุ่งเข้าไปในฝูงสัตว์ประหลาดตั้งแต่แรก หางทั้งสามที่เต็มไปด้วยหนามกระดูกแหลมคมสะบัดฟาดซ้ายขวา กรงเล็บตวัดว่อน มันวิ่งวนไปมาท่ามกลางฝูงสัตว์ประหลาด แถมยังหันกลับมาร้องเหมียวโฮกเป็นระยะ ราวกับกลัวคนอื่นไม่รู้ว่ามันกำลังสนุกกับการฆ่ามากแค่ไหน
ส่วนหมาป่าใหญ่กับเอ้อร์เฟิ่งยืนเฝ้าอยู่ข้างเจียงหาวอย่างมั่นคง
พวกมันรู้ว่าเจ้านายอยากลงมือเอง จึงไม่ได้ขวางอยู่ตรงหน้าเหมือนตอนทดสอบครั้งก่อน เพียงคอยจัดการสัตว์ประหลาดที่พุ่งเข้ามาจากด้านหลังของเจียงหาวทีละตัวอย่างเงียบเชียบ เรียกได้ว่าคุ้มกันให้โดยไม่ส่งเสียงสักแอะ
เจียงหาวกำไม้แบดมินตันตาข่ายไฟฟ้าแน่น ฟาดใส่สัตว์ประหลาดที่พุ่งเข้ามาอย่างแรง
ตัวที่อ่อนแอหน่อยโดนทีเดียวก็ล้ม ส่วนตัวที่หนังเหนียวขึ้นมาหน่อยก็ทนได้ไม่เกินสามที
ยิ่งฟาดก็ยิ่งคล่องมือ ยิ่งฟาดก็ยิ่งติดใจ หลังจากเหวี่ยงไม้ไปสิบกว่าครั้งจนลมพัดหวือ เธอก็เริ่มเสพติดขึ้นมานิด ๆ
ที่แท้พอแข็งแกร่งขึ้นแล้ว การฆ่าสัตว์ประหลาดก็สะใจขนาดนี้!
แต่ถึงค่าพละกำลังของเธอจะสูงกว่าหมาป่าใหญ่ ทว่าความอึดนั้นเทียบกันไม่ติดเลย
ผ่านไปไม่นาน เธอก็เหนื่อยจนเหงื่อท่วมหน้า หอบหายใจหนัก แขนเริ่มสั่นระริก
โชคดีที่ด้ามจับของไม้แบดมินตันตาข่ายไฟฟ้าหุ้มมือไว้ทั้งข้างเหมือนถุงมือ ไม่อย่างนั้นไม้คงกระเด็นหลุดมือไปแล้ว