พูดจบ เธอก็ขับรถเดินทางต่อ
โต๊ะคราฟต์บนรถทำงานไม่หยุด ส่งเสียงก๊องแก๊งผลิตของออกมาไม่ขาดสาย
เจียงหาวขับรถอยู่ จึงไม่มีมือว่างทำงานนี้ เลยโยนหน้าที่ให้เอ้อร์เฟิ่งไปจัดการ
เพื่อให้เอ้อร์เฟิ่งทำงานสะดวก หน้าจอโปร่งแสงจึงเปิดค้างไว้ตลอด พอเครื่องปรับอากาศติดรถผลิตเสร็จ เอ้อร์เฟิ่งก็สั่งฝูงผึ้งเปิดฝา หยิบเครื่องปรับอากาศออกมาแจกให้ผู้เล่นที่เกี่ยวข้อง พอแจกเสบียงเสร็จก็เริ่มผลิตชุดต่อไป จังหวะการทำงานรวดเร็วราวกับสายพานในโรงงาน ประสิทธิภาพสูงจนน่าตกใจ
เจียงหาวเหลือบมองเป็นครั้งคราว พลางคิดว่าถ้าอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง เอ้อร์เฟิ่งคงได้พนักงานดีเด่นไปแล้วแน่ ๆ
หมาป่าใหญ่อาจเบื่อที่ต้องอยู่ในบอลจับมอนสเตอร์ทั้งคืน เลยดื้อดึงไม่ยอมกลับเข้าไป ยอมวิ่งอยู่ข้างรถแทน
ไม่รู้ว่าเพราะได้พักผ่อนเต็มที่ในบอลหรือเปล่า วันนี้มันวิ่งได้กระฉับกระเฉงเป็นพิเศษ ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน ถึงกับวิ่งนำหน้ารถไปเป็นหน่วยลาดตระเวน
เจียงหาวเน้นความปลอดภัย จึงไม่ปล่อยให้มันวิ่งห่างเกินไป คอยควบคุมระยะให้อยู่ราว 200 เมตรหน้ารถเสมอ
เธอยังกำชับมันด้วยว่า ถ้าเห็นหีบสมบัติก็เปิดได้เลย
แต่ตลอด 2 ชั่วโมงถัดมา อย่าว่าแต่ทองคำหรือเงินเลย แม้แต่หีบทองแดงที่ดูย่ำแย่ที่สุดก็ยังไม่เจอสักใบ
บนถนนหลวงว่างเปล่า มีเพียงพื้นถนนสีเทาหม่นกับหมอกดำที่ปั่นป่วนอยู่สองข้างทาง