ทันทีที่เกมประกาศชัยชนะของเจียงหาว มันก็รีบยัดเหรียญเกมที่เธอชนะมาทั้งหมดให้ แล้วส่งเธอกับสัตว์ประหลาดสองตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
มันไม่อยากพูดกับยัยเป๋งี่เง่านี่อีกแม้แต่คำเดียว!
เดิมทีมันคิดจะถีบเจียงหาวออกไปตรง ๆ แต่พอนึกถึงคำว่าแจ้งความที่อีกฝ่ายพูดกรอกหูทุกวัน มันก็ต้องข่มใจเอาไว้
พอคิดถึงตรงนี้ มันก็แทบอยากปาดน้ำตาแห่งความขมขื่นให้ตัวเอง
จัดเกมมาแล้วตั้งหลายรอบ ใครจะคิดว่าตัวเองจะถูกคนเป๋จากดาวระดับต่ำจับทางได้เสียอยู่หมัด
เจียงหาวถูกเคลื่อนย้ายออกจากสนามประลอง แต่ไม่ได้ถือสาอารมณ์เสียเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเกม
อย่างน้อยครั้งนี้บริการก็ดี รถเข็นไม่สั่นแม้แต่นิดเดียว
พอออกมา เธอก็รีบเปิดบัญชีทันที
วินาทีถัดมา ดวงตาของเธอก็สว่างวาบ แทบกลั้นเสียงอุทานไว้ไม่อยู่
เธอขยับเข้าไปใกล้หน้าจอแสงอย่างไม่อยากเชื่อ ใช้นิ้วจิ้มตัวเลขชุดนั้นแล้วนับทีละหลัก
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
ห้าหลัก!
เหรียญเกม 119 เหรียญของเธอ ตอนนี้กลายเป็น 32512 เหรียญไปแล้ว!
เจียงหาวสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วนับซ้ำอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาดจึงค่อย ๆ เอนหลังพิงพนัก เก็บรอยยิ้มที่ฉีกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ไม่อยู่
รวยแล้ว รวยแล้ว รวยแล้ว! คราวนี้รวยจริง ๆ!
แค่เข้าสนามประลองรอบเดียวก็เปลี่ยนเธอจากยาจกเป็นเศรษฐีนีตัวน้อยได้แล้ว
ไป๋เสี่ยวเซิงเห็นเจียงหาวกลับจากสนามประลองในเวลาเพียงไม่กี่นาที จึงอ้าปากพูดจาเหน็บแนมทันที “เป็นไงล่ะ เหรียญเกมไม่ได้หาง่ายขนาดนั้นใช่ไหม ฉันเตือนเธอแล้วว่า...”
ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็เหลือบไปเห็นความยินดีที่ปิดไม่มิดบนใบหน้าเจียงหาว คำพูดที่เหลือพลันติดอยู่ในลำคอ
สีหน้าเขาชะงักไป
หรือว่า...
เจียงหาวเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “เหรียญเกมเยอะขนาดนั้น ฉันขี้เกียจนับทีละเหรียญ มีวิธีจ่ายเงินแบบอื่นไหม?”