ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 66 ดวงตาแห่งประกายดาว

7 นาที· 1.6K คำ

พอเปิดหีบ หน้าจอแสงก็แสดงรายการเสบียงยาวเหยียดขึ้นมาทันที

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นเสบียงพื้นฐาน แต่ปริมาณที่มากมายก็ชวนให้รู้สึกดี แค่มองก็สบายใจแล้ว

เจียงหาวไล่สายตาไปตามรายการจนถึงบรรทัดสุดท้าย เปิดหีบเป็นสิบใบแล้ว ของดี ๆ มีไม่น้อยเลยจริง ๆ

มีทั้งกระถางต้นไม้ที่ช่วยเร่งการเติบโตของพืช

ก่อนหน้านี้เธอเคยซื้อกระถางแบบนี้จากผู้เล่นคนอื่นมาใบหนึ่ง ปลูกมะเขือเทศไว้ตลอด แต่น่าเสียดายที่ระดับต่ำเกินไป ความเร็วในการเติบโตจึงจำกัด จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้เก็บผลผลิตรุ่นแรกมากินเลย

แต่ใบนี้ไม่เหมือนกันเลย ทั้งใบดูราวกับหยกเขียว เนื้อเนียนแวววาว คำอธิบายเขียนไว้ว่า ไม่ว่าเมล็ดพันธุ์อะไร ถ้าปลูกลงไปก็จะออกผลภายใน 3 วัน

เจียงหาวอดกลืนน้ำลายไม่ได้

มีเจ้ากระถางนี้แล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องขาดผักผลไม้สด ๆ อีก!

ของดีแบบนี้ เดี๋ยวต้องไปกว้านซื้อเมล็ดพันธุ์จากผู้เล่นในช่องสนทนามาให้ได้

นอกจากกระถาง ยังได้ตั๋วไปสถานีใดก็ได้มาหนึ่งใบ วิธีใช้ก็ง่ายมาก แค่เขียนชื่อสถานีที่อยากไปลงไปเท่านั้น

ครั้งก่อนเธอเห็นผู้เล่นคนหนึ่งในช่องสนทนาไปแช่น้ำพุร้อน แล้วพละกำลังกับความว่องไวเพิ่มขึ้นอย่างละ 1 แต้ม ตอนนั้นเจียงหาวอิจฉาจนแทบทนไม่ไหว คราวนี้ดีเลย ในที่สุดตัวเองก็มีโอกาสได้ไปแช่บ้างแล้ว

ยังมีอุปกรณ์ป้องกันพาหนะอีกชิ้น

นี่นับเป็นอุปกรณ์ติดตัวอย่างหนึ่ง เมื่อติดตั้งบนรถแล้ว หากแรงทำลายจากภายนอกถึงระดับหนึ่ง อุปกรณ์ป้องกันก็จะแตกสลาย

แม้จะมีเจ้าตัวเล็กสามตัวอยู่ข้างกายตลอด พลังต่อสู้ก็ไม่ได้น้อย สัตว์ประหลาดธรรมดาเข้าใกล้ได้ยาก แต่ก็ไม่แน่ว่าวันไหนจะเจอตัวตึงเข้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป