ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 59 ฉัน อันดับหนึ่ง ขับรถเข็นลุยเกมถนนมรณะ

6 นาที· 1.5K คำ

พอได้ฟังคำพูดของเจียงหาว พี่สาวตัวน้อยก็สตาร์ตรถทันทีโดยไม่ลังเล เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านแห่งนั้น

แต่ตอนที่รถกำลังกลับรถ เธอก็มองเห็นจากกระจกมองหลังว่ามีผู้เล่นจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ทยอยกันไปถึงหน้าฐานทัพทหาร บางคนเกือบลงไม้ลงมือกันเพราะแย่งตำแหน่งเข้าแถว

แววลังเลวูบผ่านดวงตา เธอกัดฟัน ลดกระจกลงแล้วยื่นหัวออกไป ตะโกนสุดเสียงไปทางด้านหลังว่า “เส้นชัยที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่นี่! ที่นี่เป็นกับดัก!”

เจียงหาวเหลือบมองเธอ แต่ไม่ได้ห้าม

พี่สาวตัวน้อยเป็นคนจิตใจอบอุ่น แถมยังมีความเป็นฮีโร่นิด ๆ ไม่อย่างนั้นตอนอยู่บนถนนเอาชีวิตรอด เธอคงไม่กลับรถมาเพื่อปกป้องคนแปลกหน้าอย่างเจียงหาวหรอก

ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ด้านหลังได้ยินเสียงตะโกนนั้น ต่างหันมามอง แต่รถออฟโรดคันนั้นแล่นห่างออกไปเรื่อย ๆ เหลือไว้เพียงควันท่อไอเสีย

มีคนเกาหัว “เมื่อกี้สาวน้อยคนนั้นตะโกนว่าอะไรนะ? ไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ?”

คนข้าง ๆ รับคำ “เหมือนจะบอกว่าเส้นชัยไม่ได้อยู่ที่ฐานทัพ จริงหรือเปล่า?”

ข่าวแพร่ต่อกันไปทีละคน ในพริบตาก็เหมือนสาดน้ำลงกระทะน้ำมันเดือด ทุกคนแตกตื่นกันหมด

ฐานทัพทหารที่พวกเขาดั้นด้นหาแทบตาย กลับไม่ใช่เส้นชัยที่แท้จริงงั้นหรือ?

บางคนเชื่อ บางคนไม่เชื่อ ส่วนบางคนก็ยังลังเล

ชายหัวโล้นร่างกำยำตบประตูรถพลางด่าลั่น “เหลวไหล! ข่าวก็บอกแล้วว่าฐานทัพทหารเป็นที่ปลอดภัยแห่งเดียว! เด็กเมื่อวานซืนจะไปรู้อะไร!”

แต่ก็มีผู้เล่นที่เริ่มสงสัยฐานทัพทหารเพราะคำพูดของพี่สาวตัวน้อย จึงลังเลไม่กล้าขยับไปไหน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป