เส้นทางต่อจากนั้น ระบบขับขี่อัตโนมัติของเอไอควบคุมรถออฟโรดให้พุ่งตะบึงไปข้างหน้าอย่างเดียว
ส่วนเจียงหาวกำปืนพกยิงไม่พลาดไว้แน่น เห็นรถคันไหนก็ยิงใส่ ไม่เลือกหน้า แถมยิงโดนทุกนัด
เสียงรถชนกันและเสียงรถพลิกคว่ำดังขึ้นเป็นระยะสองข้างสนามแข่ง
เจียงหาวมองกระสุนที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัดแล้วรู้สึกเสียดาย ก่อนเข้าดันเจี้ยนครั้งนี้เตรียมตัวมาไม่รอบคอบพอจริง ๆ
เจ้าตัวเล็กทั้งสามก็ไม่อยู่เฉย ต่างพากันเปิดหน้าต่างรถช่วยโจมตี
จินจินสะบัดหางทั้งสามที่เต็มไปด้วยหนามกระดูกแหลมคมออกไปนอกรถ ฟาดรถที่อยู่ใกล้ ๆ แบบไม่ยั้ง ส่วนหมาป่าใหญ่หอบขวดกระป๋องมูลแพะมาเป็นกอง เห็นรถคันไหนก็ปาใส่ ราวกับกำลังโยนประทัดเล่นในเทศกาลปีใหม่
เอ้อร์เฟิ่งควบคุมฝูงผึ้งพุ่งเข้าโจมตีใครก็ต่อยคนนั้น ถ้ารถคันไหนแง้มหน้าต่างไว้ เธอก็กล้ายัดฝูงผึ้งเข้าไปทั้งรัง
เจียงหาวพบว่าพอเจ้าตัวเล็กทั้งสามโจมตีพาหนะแล้ว ปริมาณไฟฟ้าก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย อารมณ์จึงยิ่งดีเข้าไปใหญ่
สัตว์ประหลาดที่มาถึงกลุ่มนำได้ย่อมไม่ใช่พวกธรรมดา แน่นอนว่าไม่ยอมยืนรอให้ถูกซ้อมอยู่ฝ่ายเดียว
แต่พวกมันก็พบอย่างรวดเร็วว่า ทักษะที่ขว้างใส่รถออฟโรดไม่เพียงถูกม่านคุ้มกันสกัดไว้ ยังสะท้อนกลับมาอีกด้วย พริบตาเดียวพวกมันก็พากันสบถด่าบุพการี เสียงด่าทอดังระงมไปทั่ว
รถออฟโรดที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครเห็นอยู่ในสายตา บัดนี้กลับกลายเป็นของร้อนที่จับก็ไม่ได้ ไม่สิ เป็นเม่นหนามร้อนฉ่าไปแล้ว!
จะบุกก็บุกไม่ได้ จะหนีก็หนีไม่พ้น ต่อให้หลบหางหนามกระดูกได้ หลบขวดกระป๋องได้ ปิดหน้าต่างมิดชิดจนหลบฝูงผึ้งได้ ก็ยังหนีกระสุนไม่พ้นอยู่ดี
แต่ละตัวอัดอั้นจนแทบระเบิด อยากทุบพวงมาลัยให้แหลกคามือ