หลังสูดหายใจลึก ๆ สองครั้ง เจียงหาวก็กลั้นใจ ใช้มือบีบจมูกแล้วสั่งให้เอ้อร์เฟิ่งควบคุมฝูงผึ้ง โยนฟันปลอมทั้งชุดพร้อมกระเป๋าสตางค์ที่ใส่ฟันปลอมไว้ทิ้งลงในหมอกดำสองข้างถนน
ถ้าขยับขาได้ เธออยากเตะเจ้าสิ่งนั้นให้กระเด็นไปไกล ๆ ด้วยตัวเอง ยิ่งไกลยิ่งดี
น่าโมโหชะมัด เปิดกระเป๋าสตางค์ได้ฟันปลอมเหม็น ๆ แถมยังเสียค่าความเกลียดชังไปสิบแต้มฟรี ๆ รอบนี้ขาดทุนยับ
แต่ยังดีที่เหรียญเกม 145 เหรียญในกระเป๋าสตางค์อีกใบเข้ากระเป๋าเธอจริง ๆ
เจียงหาวไม่ได้รีบร้อนไปซื้อบริการแปรรูปอาหารจากเชฟในร้านค้า
โอกาสสามครั้งของเหรียญนำโชควันนี้ใช้หมดแล้ว เธอจึงกะว่าจะรอให้พรุ่งนี้มันรีเซ็ตก่อนค่อยไปซื้อ
กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จก็เกือบสองทุ่มแล้ว
เจียงหาวไม่คิดจะก้มหน้าก้มตาเดินทางต่อ เมื่อคืนก่อนกับเมื่อคืนวานก็นอนไม่ค่อยพอ วันนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเข้านอนให้เร็วหน่อย
มื้อเย็นวันนี้เธอเลือกชานมเผือกไข่มุกหนึ่งแก้วที่เพิ่งสุ่มได้เมื่อครู่ แล้วหยิบหัวเป็ดหนึ่งหัว ตีนไก่ลายหนังเสือสองชิ้น และน่องเป็ดใหญ่อีกหนึ่งน่องจากชุดของกินเผ็ดตุ๋น
ถ้าไม่ติดว่าพื้นที่ในรถเล็กเกินไป เธออยากเอาชุดหม้อไฟชุดใหญ่ออกมากินมากกว่า
เปิดแอร์ไปด้วย ลวกเนื้อไปด้วย ยังจะมีอะไรฟินกว่านี้อีกไหม?
น่าเสียดายที่สภาพไม่เอื้ออำนวย คงต้องอดใจไว้ก่อน
หวังว่าพาหนะจะมีพื้นที่ในรถกว้างขึ้นเมื่ออัปเกรดเป็นระดับสาม
เธอยกน่องเป็ดขึ้นมากัดหนึ่งคำ กลิ่นหอมของเครื่องพะโล้ซึมผ่านซอกฟันลอยขึ้นจมูก รสเผ็ดค่อย ๆ ตามมา ไม่แสบคอแต่จัดจ้าน ปลายลิ้นชาหนึบจนแก้มกระตุก
เนื้อเป็ดแน่นแต่ไม่เหนียว แยกเป็นเส้น ๆ เคี้ยวแล้วได้รสเต็มปากเต็มคำ