เจียงหาวใช้การ์ดเพิ่มช่องกระเป๋า 2 ใบกับกระเป๋าของตัวเองโดยไม่ลังเล
จำนวนช่องเพิ่มพรวดเดียวเป็น 290 ช่อง พอเนื้อวัวแปรรูปเสร็จแล้วส่งกลับมา ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีที่เก็บอีก
ส่วนยาบำรุงร่างกาย 4 เม็ด ก่อนกินเจียงหาวยังถามเอ้อร์เฟิ่งให้แน่ใจก่อน
เพราะคราวนี้นอกจากยา 4 เม็ดแล้ว เธอยังคิดจะกินน้ำผึ้งผลึกอีก 1 เม็ดด้วย
เอ้อร์เฟิ่งกำลังนั่งพุงกลมดิ๊ก พอได้ยินก็ใช้ขาหน้าถูหน้าแล้วพูดว่า “กินพร้อมกันได้ แต่จะเจ็บมากนะ ถ้าเจ้านายทนไม่ไหว จะเก็บน้ำผึ้งผลึกไว้กินพรุ่งนี้ก็ได้”
พอฟังจบ เจียงหาวก็หยิบน้ำผึ้งผลึกออกมาทันที
ทนไม่ไหวหรือ? ในพจนานุกรมของเธอไม่มีคำนี้หรอก
เธอแค่อยากคว้าทุกโอกาสเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งเร็วยิ่งดี
เพื่อสิ่งนี้ เธอพร้อมเอาชนะทุกอย่าง
แต่คราวนี้เธอฉลาดขึ้นแล้ว ไม่ได้ยัดยา 4 เม็ดเข้าปากรวดเดียว หากค่อย ๆ กินทีละเม็ดอย่างระมัดระวัง
เม็ดแรก รสนม หอมมันละมุนลิ้น ไม่เลว
เม็ดที่สอง รสหมูผัดซอสปลา ถึงจะแปลกไปหน่อย แต่กลับอร่อยใช้ได้เลย
เม็ดที่สาม รสโคล่า พอยาเข้าปากก็จำลองความรู้สึกของฟองซ่าที่แตกเปรี๊ยะ ๆ ขึ้นมาด้วย แปลกดีจริง ๆ
จากนั้นเธอก็โยนเม็ดที่สี่เข้าปาก
ทันทีที่กัดลงไป สีหน้าของเจียงหาวก็พังครืน
ไม่ได้กินยากอะไร แถมรสชาติก็ไม่ประหลาดพิสดารด้วย แค่เปรี้ยว
เปรี้ยวระดับตำนาน
ความเปรี้ยวพุ่งจากปลายลิ้นขึ้นไปถึงกระหม่อม ทะลวงแนวต้านจนดวงตารับไม่ไหว น้ำตาพรั่งพรูออกมาทันที
ใบหน้าของเธอย่นยู่ น้ำลายหลั่งไม่หยุด ต้องกรอกน้ำไปเกือบครึ่งขวดถึงจะฝืนกลืนยาเม็ดนั้นลงไปได้