เริ่มวงไพ่แล้ว แต่ฉันยังไม่รีบร้อนโกงไพ่
แค่เล่นไปตามทางไพ่ปกติ
บางทีพี่ฮวากับผู้ชายฝั่งตรงข้ามคงเห็นฉันกับพี่เหมยเป็นพวกอ่อนหัด
ทั้งคู่ขอไพ่ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ แถมยังกล้าออกมือมากขึ้นด้วย
ผลก็คือเล่นไปไม่กี่รอบ พี่เหมยก็เสียเงินไปอีกหมื่นกว่า
ฉันยังแอบชนะได้บ้างเป็นบางครั้ง ทำให้เงินที่ตัวเองเสียไปอยู่ที่ราว ๆ หนึ่งถึงสองพัน
เวลาล่วงเลยไปเรื่อย ๆ วงไพ่ก็ค่อย ๆ ใกล้จบ
รอบสุดท้าย พี่เหมยเป็นเจ้ามือ
เธอยังไม่ทันได้ทอยลูกเต๋า พี่ฮวาก็พูดขึ้นว่า
“เดี๋ยวฉันต้องไปทำงานแล้ว รอบสุดท้ายนี้อย่าหาว่าฉันชนะแล้วไม่ให้โอกาสพวกเธอก็แล้วกัน มีแต้มเท่าไรก็ชนะไปให้เต็มที่เลย พี่ฮวาจ่ายไหว...”
พี่ฮวาทำท่าใจกว้างเต็มที่
ฉันรู้ว่าได้เวลาแล้ว
ถึงตาฉันลงมือ!
แต่เป้าหมายวันนี้ไม่ใช่ให้ฉันชนะ ฉันต้องการให้พี่เหมยชนะต่างหาก
ฉันรู้สึกดีกับพี่เหมย ตอนเพิ่งเข้ามาทำงานที่เทียนเซี่ยง ฉันรับหน้าที่ต้อนรับแขกชายในห้องอาบน้ำ
เพราะฉันไม่เคยยิ้ม แขกที่เมาคนหนึ่งเลยร้องเรียนว่าฉันบริการไม่ดี
ตามกฎแล้ว ฉันควรถูกไล่ออก
แต่พี่เหมยยอมผ่อนปรนให้ฉัน ไปทำงานฝ่ายพัสดุแจกของใช้แทน
นั่นเท่ากับช่วยให้ฉันมีข้าวกิน
และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ฉันจะตอบแทนบุญคุณเธอแล้ว
พี่เหมยทอยลูกเต๋าได้เจ็ดแต้ม ต้องหยิบไพ่ตรงหน้าฉัน
ก่อนเธอจะหยิบ ฉันก็เลื่อนกองไพ่ไปข้างหน้าเล็กน้อย
นี่เป็นท่าทางปกติที่เห็นได้ทั่วไปบนโต๊ะไพ่นกกระจอก
แต่ท่าทางธรรมดา ๆ นี้กลับซ่อนกลเม็ดไว้มากมาย
ตอนเลื่อนกองไพ่ ฉันรวบไพ่คู่ชุดสีเดียวกันที่เรียงเตรียมไว้ก่อนหน้าเข้ามาในมืออย่างรวดเร็ว แล้วอาศัยจังหวะที่เลื่อนกองไพ่ วางไพ่เหล่านั้นไว้ตรงตำแหน่งที่พี่เหมยจะหยิบ
ทำแบบนี้ก็รับประกันได้ว่าทุกครั้งที่พี่เหมยหยิบไพ่ เธอจะได้ไพ่คู่สีเดียวกัน
กลเม็ดนี้ในวงการนักพนันเรียกว่า “ย้ายภูผาถอดสันเขา”
หมายถึงการสลับตำแหน่งไพ่โดยไม่ให้ใครจับสังเกตได้
ถ้าลูกเต๋าที่พี่เหมยทอยไม่ได้แต้มสำหรับหยิบไพ่ตรงหน้าฉัน
ฉันก็ยังใช้กลเม็ดนี้สลับตำแหน่งไพ่ เพื่อให้พี่เหมยหยิบได้ไพ่คู่สีเดียวกันอย่างน้อยสี่คู่
หยิบไพ่ครบแล้ว ถึงตาพี่เหมยออกไพ่
แต่พี่เหมยจ้องไพ่ในมือด้วยสีหน้าตกตะลึง ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
เธอนิ่งไปนานทีเดียว
“จะออกไพ่ก็รีบออกสิ หรือแพ้จนเล่นไม่เป็นแล้วหรือไง?”
พี่ฮวาจุดบุหรี่ โยกหน้าอกหน้าใจไปมา แล้วเร่งพี่เหมยด้วยความไม่พอใจ
ผู้ชายฝั่งตรงข้ามก็พูดตามขึ้นมาว่า
“นี่ คุณซูคนสวย คิดถึงผู้ชายอยู่หรือคิดอะไรอยู่กันแน่? รีบออกไพ่สิ...”
พี่เหมยเงยหน้าขึ้นมองฉันแวบหนึ่ง
แต่แล้วก็หันไปมองพี่ฮวาทันที
เธอยังไม่ทันเอ่ยปาก พี่ฮวาก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า
“มองอะไร หน้าฉันมีไพ่นกกระจอกติดอยู่หรือไง? รีบออกไพ่สิ...”
พี่เหมยยังคงทำหน้าตกตะลึง
เธอมองพี่ฮวา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่อยากเชื่ออยู่หลายส่วนว่า
“ฉันชนะแล้ว ชนะฟ้า ไพ่สีเดียวกันเจ็ดคู่ แถมยังไม่มีไพ่เลขหนึ่งกับเลขเก้าด้วย...”
ชนะฟ้าหมายถึงเจ้ามือชนะได้ทันทีหลังหยิบไพ่ครบ
โอกาสชนะฟ้านั้นต่ำมาก มีคนคำนวณไว้ว่าอยู่ที่ประมาณหนึ่งในสามแสนสามหมื่น
ยิ่งรวมกับการได้ไพ่สีเดียวกันและไม่มีไพ่เลขหนึ่งกับเลขเก้า โอกาสก็ยิ่งต่ำจนน่ากลัว แต่พี่เหมยกลับบอกว่าเธอชนะฟ้า
“อย่ามาล้อเล่นน่า ชนะฟ้าอะไร ฉันว่าเธอคงจะชนะกระโถนมากกว่า...”
พี่ฮวากับผู้ชายคนนั้นไม่เชื่อเลยสักนิด ทั้งคู่คิดว่าพี่เหมยแค่พูดเล่น
พี่เหมยค่อย ๆ พลิกไพ่ในมือคว่ำลงบนโต๊ะ
เห็นไพ่ทรงกระบอกเจ็ดคู่เรียงเป็นระเบียบ ไม่มีเลขหนึ่งหรือเลขเก้าอยู่เลย
“เป็นไปไม่ได้!”
พี่ฮวากับผู้ชายคนนั้นร้องออกมาพร้อมกัน
ทั้งคู่เหมือนไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง จึงก้มลงดูไพ่ของพี่เหมยทีละใบอย่างละเอียด
แต่ไม่ว่าจะมองยังไง ไพ่ก็ไม่มีทางเปลี่ยนไปได้
ไพ่สีเดียวกันเจ็ดคู่ได้ 32 แต้ม ส่วนชนะฟ้าในพื้นที่ของเราได้ 168 แต้ม บางพื้นที่ชนะฟ้าได้ 108 แต้ม บางที่ก็ได้ 32 แต้ม กฎแต่ละที่ไม่เหมือนกัน วิธีนับแต้มก็แตกต่างกัน
32 บวก 168 แล้วบวกอีกสองแต้มจากการไม่มีไพ่เลขหนึ่งกับเลขเก้า รวมเป็น 202 แต้ม
หมายความว่าพวกเขาสองคนต้องเสียเงินคนละ 20,200 หยวน
ก่อนหน้านี้พี่เหมยเสียเงินไปสองหมื่นกว่า รอบนี้ไม่เพียงได้คืนมาทั้งหมด แต่ยังชนะเพิ่มเกือบสองหมื่น
และนั่นยังไม่รวมเงินสองหมื่นที่ฉันควรจ่ายให้เธอ
สีหน้าของพี่ฮวากับผู้ชายคนนั้นยิ่งดูแย่ลงไปอีก
อุตส่าห์โกงไพ่อย่างยากลำบาก ง่วนอยู่ตั้งครึ่งวัน แต่สุดท้ายกลับเป็นฝ่ายเสียเงิน
จู่ ๆ พี่ฮวาก็หันมาจ้องฉันเขม็ง แล้วตะโกนว่า
“ไอ้หนุ่มซิงซิง นายกับซูเหมยมีอะไรกันหรือเปล่า?”
ใจฉันกระตุกวูบ
พี่ฮวาจับได้แล้วเหรอ?
ตรงไหนมีปัญหากัน?
หรือฉันประเมินพี่ฮวาต่ำไป?
เธอมองออกว่าฉันโกงไพ่เหรอ?
แต่ไม่น่าจะใช่นี่นา
กลเม็ด “ย้ายภูผาถอดสันเขา” ให้ความสำคัญกับคำว่า “เร็ว”
ตอนที่ฉันฝึกจนถึงขั้นสูงสุด เฮียหกเคยบอกว่าความเร็วมือของฉันเป็นหนึ่งในคนที่เร็วที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา
ถึงจะเป็นเขาเอง ถ้าไม่รู้มาก่อน ก็คงสังเกตได้ยากว่าฉันสลับไพ่
“เราสองคนจะมีอะไรกันได้ยังไง?”
พี่เหมยรีบอธิบาย
พี่ฮวากลอกตาใส่แรง ๆ แล้วแค่นเสียงหึ
“หึ! ฉันว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่ ซูเหมย เธอไปนอนกับไอ้หนุ่มซิงซิงนี่แล้วใช่ไหม? ไม่งั้นทำไมพอเขามาแล้วดวงเธอถึงดีขึ้นมาทันที?”
พอได้ยินพี่ฮวาพูดแบบนั้น ใจที่แขวนอยู่ของฉันก็พลันโล่งลง
พี่เหมยไม่ได้ใส่ใจคำล้อเล่นของพี่ฮวา เอาแต่พูดกับตัวเองว่า
“เล่นไพ่นกกระจอกมาตั้งนาน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันชนะฟ้า แถมยังเป็นไพ่สีเดียวกันเจ็ดคู่ด้วย ตอนนี้ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย...”
พี่ฮวาส่งเสียง “ชิ” แต่ก็ยังจ่ายเงินให้
พี่เหมยเล่นเป็นเจ้ามือต่อ
รอบนี้ฉันไม่ได้ทำให้เธอชนะเยอะ แค่ชนะไพ่คู่แบบธรรมดา
หลังจากนั้นอีกหลายรอบ พี่เหมยก็ชนะต่อเนื่องอีกหลายตา
ถึงจะไม่ได้ไพ่แต้มสูงมาก แต่รวม ๆ แล้วเธอก็ชนะไปแปดถึงเก้าพัน
วงไพ่นกกระจอกจบลงท่ามกลางเสียงบ่นด่าของพี่ฮวา
พวกเธอสองคนต้องคืนเงินที่ชนะไปทั้งหมด แถมยังเสียเงินคนละหมื่นกว่า
พอทั้งคู่กลับไป ในห้องทำงานก็เหลือแค่ฉันกับพี่เหมย
ฉันลุกขึ้น เอาเงินที่เหลืออีกหลายพันวางตรงหน้าพี่เหมย แล้วพูดว่า
“ขอโทษนะพี่เหมย ฉันทำให้พี่เสียไปสามพันกว่า ยังไม่รวมตาที่ชนะฟ้านั่น...”
พี่เหมยไม่มองเงินและไม่พูดอะไร
เธอกลับมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยและความฉงน
ครู่หนึ่ง เธอก็ถามขึ้นมาว่า
“ชูลิ่ว นายมาทำงานที่เทียนเซี่ยงนานแค่ไหนแล้ว?”
“ครึ่งปีแล้วครับ!”
“เหมือนไม่เคยเห็นนายยิ้มเลยนะ?”
ฉันเงียบ ไม่ตอบ
เมื่อมองพ่อที่มือเท้าขาดตายอยู่ตรงหน้าตัวเอง ต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาคนอื่นและถูกทรมาน แถมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่แท้ ๆ ของตัวเองอยู่ที่ไหน ฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าบนโลกนี้ยังมีอะไรที่ทำให้ฉันยิ้มได้อีก
เห็นฉันไม่ตอบ พี่เหมยก็ถามอีกว่า
“นายคิดว่าฉันปฏิบัติกับนายยังไง?”
“ก็ดีครับ”
ฉันตอบตามตรง
“งั้นฉันถามอะไรหน่อย นายตอบตามความจริงได้ไหม?”
“ถามมาเลยครับ”
“นายเล่นพนันเป็นใช่ไหม?”
ฉันชะงัก แล้วเงยหน้ามองพี่เหมย
คำว่า “เล่นพนันเป็น” เป็นคำลับในวงการนักพนันทางเหนือ
หมายถึงอีกฝ่ายเข้าใจศาสตร์การพนันและโกงไพ่เป็น
ฉันนึกว่าพี่เหมยเป็นแค่ผู้จัดการสถานอาบน้ำ ปกติชอบเล่นไพ่นกกระจอกเท่านั้น
ไม่คิดเลยว่าเปิดปากมาก็ใช้คำลับในวงการนักพนัน
หรือเธอเองก็เป็นนักพนันโกงไพ่ในวงการเหมือนกัน?
แต่ดูยังไงก็ไม่น่าใช่
ฉันส่ายหน้า
“พี่เหมย ผมไม่เข้าใจว่าพี่หมายถึงอะไร...”
พี่เหมยยิ้มออกมา