วันที่ 27 มิถุนายน แต่เช้าตรู่
เว่ยอี้เพิ่งกลับมาจากการตระเวนออกกำลังกายหลังบ้านในสวนดอกไม้ ผลักประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงของเฉินซินอี๋ดังมาจากห้องรับแขก
"ซือเหยียน เธอรับหน้าที่หาข้อมูลออนไลน์ รายงานอุตสาหกรรม วิเคราะห์แบรนด์ชั้นนำ คาดการณ์แนวโน้มผู้บริโภค ทำเป็นบทสรุปทั้งหมด ยิ่งละเอียดยิ่งดี พี่ชื่อหลิน วิ่งภาคสนาม หวู่เต้าโข่ว ว่างจิง ซีตัน ซานหลี่ถุน ร้านชานมไหนก็วิ่งให้หมด ถ่ายรูป จดเมนู ประเมินจำนวนลูกค้า สามวันพอไหม?"
เสียงของจินชื่อหลินดังมาจากลำโพงโทรศัพท์:
"พอ ยังไงช่วงฟุตบอลโลกอาหารกลางคืนก็จัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนกลางวันมีรองผู้จัดการดูแลอยู่"
หลินซือเหยียนนั่งบนโซฟา เปิดแล็ปท็อปบนตักแล้ว ตอบโดยไม่เงยหน้า: "สามวัน ได้"
เว่ยอี้ยืนเปลี่ยนรองเท้าที่โถงทางเข้า คิดในใจว่าพลังความสามารถในการลงมือทำแบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
เมื่อคืนเขาแค่พูดถึงคร่าวๆ
เช้านี้ตอนเจ็ดโมงครึ่งพี่สาวเขาก็แบ่งงานเสร็จหมดแล้ว
เฉินซินอี๋วางสาย หันมาเห็นเขา:
"ออกกำลังกายเช้ากลับมาแล้วเหรอ? พอดีเลย ฉันจะบอกเธอ เรื่องธุรกิจเครื่องดื่มชาที่เธอพูดเมื่อคืน วันนี้เริ่มสำรวจได้เลย เมื่อคืนฉันส่งข้อความหาเพื่อนที่มณฑลกวางตุ้งแล้ว ให้เขาไปสำรวจหน้าร้านหวงฉา ทางมณฑลเหอหนานก็ติดต่อคนไว้แล้ว ให้ช่วยทำความเข้าใจโมเดลธุรกิจของมี่เซวียปิงเฉิง สามวันรวบรวมข้อมูล แล้วเธอก็มาด้วยนะ"
"ได้"
"กินข้าวเช้า" เฉินซินอี๋ชี้ไปที่โต๊ะอาหาร "โจ๊กขาวกับปลาแห้งที่เธอเอามา สองวันนี้กินปิ้งย่างจนเบื่อแล้ว กินอะไรเบาๆ หน่อย"
ระหว่างเคี้ยวปลาแห้งหอมๆ กับโจ๊กขาว จู่ๆ เว่ยอี้ก็นึกขึ้นได้
"พี่ครับ ผมอยากสมัครเรียนขับรถ"
เฉินซินอี๋กำลังก้มหน้ากินโจ๊ก เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตารูปพีชเป็นประกายแปลกใจเล็กน้อย แล้วก็เป็นความพอใจ
"ควรเรียนมานานแล้ว ฉันอยากให้เธอสมัครมานานแล้ว ทำไมจู่ๆ ถึงรู้จักคิดเองล่ะ?"
"ยังไงปิดเทอมก็ว่างๆ อยู่แล้ว" เว่ยอี้ดื่มโจ๊กคำใหญ่ "พวกพี่ไปสำรวจกัน ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก ขอใช้เวลาว่างนี้สอบใบขับขี่ให้เสร็จ"
ชาติที่แล้วเขาสอบใบขับขี่ใช้เวลาสามปี