“ออกไป”
เสียงตำหนิเย็นชาดังขึ้น บรรยากาศรอบกายราวกับถูกแช่แข็ง
แผ่นหลังของถังอวี้แข็งทื่อ หัวใจแทบหยุดเต้น
ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ
แย่แล้ว นางทำเจ้านายโมโหเข้าให้ คราวนี้ต้องโดนลงโทษแน่!
นางก้มหน้ากลั้นหายใจ รออยู่สองอึดใจ
แต่กลับได้ยินเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่วเบา เจียงหลิงชวนเปลี่ยนไปหยิบหนังสืออีกเล่มมาอ่าน ส่วนโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่นางคาดว่าจะตามมากลับไม่เกิดขึ้น
เมื่อนางได้สติ จึงค่อย ๆ ถอยออกไปอย่างแผ่วเบา แล้วปิดประตูอย่างระมัดระวัง
จนกระทั่งยืนอยู่ใต้ระเบียง ถูกลมกลางคืนที่เย็นเล็กน้อยพัดปะทะ นางจึงถอนหายใจยาว มือแตะอก แม้จะผ่านไปแล้วก็ยังอกสั่นขวัญแขวน
เจ้าหนูน้อย จะวางท่าอะไรนักหนา!
ก็ไม่ได้ให้นางตรวจข้อสอบเกาเข่าให้เจ้าเสียหน่อย!
ถูกทำให้ตกใจถึงเพียงนี้ จู่ ๆ นางก็อยากกินของหวานสักหน่อยเพื่อปลอบใจตัวเอง
คนผู้นั้นไล่นางออกมาแล้ว ชั่วครู่คงไม่เรียกใช้นางอีก...
นางเรียกเสี่ยวเยียนออกไปเฝ้าประตูแทน ส่วนตัวเองหันหลังเดินไปยังห้องครัวเล็ก
ในห้องครัวเล็กเงียบสนิท มีเพียงป้าจางผู้รับหน้าที่ต้มน้ำร้อนนั่งงีบอยู่หน้าเตา
ตั้งแต่ถังอวี้ได้รับความโปรดปราน ป้าจางก็เอาอกเอาใจนางมากขึ้นไม่น้อย พอเห็นนางเข้ามาก็รีบยิ้มประจบ
“แม่นางอวี้เอ๋อ นายท่านรองต้องการน้ำหรือเจ้าคะ?”
“ท่านป้าพักผ่อนเถิด ข้าแค่มาหาของกินสักหน่อย”
นางถามถึงที่วางไข่ไก่กับนมวัว ป้าจางก็ชี้บอกอย่างกระตือรือร้น
ถังอวี้จึงหยิบวัตถุดิบอย่างคล่องแคล่ว ตอกไข่ กรอง แล้วนำไปนึ่งในหม้อ ก่อนราดน้ำผึ้งข้นกับดอกกุ้ยฮวาแช่น้ำตาลลงไปเป็นขั้นตอนสุดท้าย
ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที นมนึ่งน้ำผึ้งดอกกุ้ยฮวาที่เนื้อนุ่มละมุนก็เสร็จเรียบร้อย