ชูหว่านเลียนแบบเธอเลิกคิ้ว ทำท่ากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม "ที่บอกว่าฉันไม่กล้าไป นั่นแสดงว่านายไม่รู้จักฉัน"
คืนนั้น ชูหว่านก็ไปกับเธอที่บาร์นั่นจริง ๆ
วงดนตรีของพวกเขามีสมาชิกทั้งหมดสี่คน ชื่อว่า "วงกระจกเว้า"
มือเบสกับมือกลองเป็นผู้ชายทั้งคู่ ส่วนนักร้องนำเป็นผู้หญิงที่สไตล์ต่างจากหลานหลาน หน้าตาหวาน ผมยาว น้ำเสียงนุ่มนวลฟังแล้วรู้สึกผ่อนคลาย
เวลาสองสามทุ่ม เป็นช่วงที่บาร์คนเยอะและครึกครื้นที่สุด
ชูหว่านสั่งน้ำผลไม้แก้วหนึ่ง แล้วนั่งลงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ เงียบ ๆ ฟัง
ระหว่างนั้นมีผู้ชายสามคนเดินเข้ามาขอข้อมูลติดต่อ เธอไม่ต้องคิดอะไร ให้ไปทั้งหมด
ไม่ใช่เพราะพวกเขาหล่อหรอก เหตุผลหลักคือช่วงนี้เธอเห็นคลิปในเน็ตหลายต่อ บางคนขอเบอร์สาวไม่ได้ก็อาละวาดระบายแค้นอย่างบ้าคลั่ง บางคนถึงขั้นฆ่าเลยด้วยซ้ำ!
ดังนั้น วิธีที่ฉลาดที่สุดเมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้คือ เขาจะขอข้อมูลติดต่อ ก็ให้ไปเลย อย่าพูดจาแรง ๆ ใส่กัน กลับไปแล้วค่อยบล็อกทิ้งก็พอ
ด้านล่างเวที ชูหว่านเพิ่งจัดการดอกท้อที่โผบินมั่วซัวเสร็จ นักร้องนำบนเวทีก็หยุดร้องทันที!