ฝูงซอมบี้ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ทำให้สลัมทั้งเขตตั้งตัวไม่ทันโดยสิ้นเชิง!
ยิ่งช่วงนั้นฝนตกหนักและตรงกับเวลาเลิกงานพอดี อีกทั้งยังมีหนูท่อระบายน้ำที่ติดเชื้อช่วยแพร่กระจายเชื้อ อัตราการติดเชื้อในสลัมจึงน่าตกใจอย่างยิ่ง ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง มีผู้ติดเชื้อแล้วกว่าหนึ่งแสนคน
เวลานี้เฉินโม่อยู่ที่เขตผิงเทา ซึ่งห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตร ผู้คนที่อาศัยอยู่แถบนี้ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นกลางของเมืองหลินไห่ เขาแวะเข้าร้านบะหมี่ร้านหนึ่ง สั่งบะหมี่ชามเล็กที่เติมเส้นได้ไม่อั้น กินไปเกือบยี่สิบชามกว่าจะอิ่มพอดี
ระหว่างที่กำลังกินอาหาร เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวไม่หยุด
【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี มีผู้ติดเชื้อรายแรกเกิดขึ้น เกิดความวุ่นวายระดับเล็ก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +100】
【ติ๊ง! จำนวนผู้ติดเชื้อทะลุ 1,000 คน เกิดความวุ่นวายระดับเล็ก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +10】
【ติ๊ง! จำนวนผู้ติดเชื้อทะลุ 10,000 คน เกิดความวุ่นวายในพื้นที่ ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +20】
เมื่อเห็นแต้มวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เฉินโม่ก็อารมณ์ดีไม่น้อย หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่ เขาก็เดินออกจากร้าน ท่ามกลางสายตาของเจ้าของร้านที่มองเขาราวกับเห็นตัวประหลาด
ตอนที่เขาออกจากร้าน ข่าวกำลังออกอากาศอยู่พอดี
“จากข้อมูลที่ได้รับจากหลายแหล่ง ยืนยันว่าเกิดเหตุทำร้ายร่างกายโดยไม่ทราบสาเหตุต่อเนื่องหลายครั้งในเขตจิ่นเจียง ผู้บาดเจ็บหลายรายถูกผู้ก่อเหตุเข้ากัด ขณะนี้ได้ปิดล้อมเขตจิ่นเจียงทั้งหมดแล้ว”
“สงสัยว่าอาจมีไวรัสชนิดใหม่ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักเกิดขึ้น ขณะนี้ได้ประกาศใช้มาตรการรับมือฉุกเฉินระดับหนึ่ง ขอความร่วมมือประชาชนทุกคนงดออกจากบ้านหากไม่จำเป็น ปิดประตูหน้าต่างให้มิดชิด และอย่าเข้าใกล้ผู้ที่มีอาการชัก คลุ้มคลั่ง หรือมีบาดแผลตามร่างกาย หากถูกกัดให้โทรแจ้งหน่วยแพทย์ฉุกเฉินทันที”
เฉินโม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเข้าไปดูข่าวที่เด้งขึ้นมา
เขาสังเกตว่าทางการรายงานข่าวอย่างคลุมเครือ ไม่พูดถึงอาการของผู้ติดเชื้อแม้แต่คำเดียว เฉินโม่จึงหัวเราะเยาะในใจ
“ฮึ! เป็นสไตล์เดิมไม่มีเปลี่ยน แต่ถึงจะปิดล้อมเขตจิ่นเจียงแล้วจะทำอะไรได้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกนายจะปิดทางหนูในท่อระบายน้ำได้ด้วย”
เฉินโม่ไม่สนใจเรื่องนี้อีก เขาใช้ตัวตนปลอมเปิดห้องชุดประธานาธิบดี ส่วนเงินมาจากไหนน่ะหรือ ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ มีคนเต็มใจเอามาให้ตั้งเยอะแยะ
เมื่อมาถึงห้องพัก เฉินโม่ก็เริ่มศึกษาเรื่องระบบอื่น ๆ อย่างใจเย็น
……
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้า ห้องทำงานผู้อำนวยการสาขาบังคับใช้กฎหมายเขตจิ่นเจียง
โจวไห่ผิงเอนหลังพิงเก้าอี้หนังแท้ วางขาสองข้างพาดโต๊ะทำงานไม้แดง มือหนึ่งถือชาที่ชงจากใบชาชั้นดี จิบอย่างละเมียดละไม พลางมองกราฟหุ้นที่ฉายอยู่บนจออุปกรณ์ส่วนตัวอย่างอารมณ์ดี
ยาฉีดเสริมสร้างพันธุกรรมของเครือเทียนฉงเพิ่งวางขายได้ไม่ถึงสามวัน ราคาหุ้นก็พุ่งขึ้นถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ต้องรู้ก่อนว่ามูลค่าของเครือเทียนฉงเดิมก็สูงกว่าหนึ่งล้านล้านเหรียญสหพันธรัฐอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งขยับเข้าใกล้สองล้านล้าน เข้าเส้นสุด ๆ!
“วันนี้มันวันดีจริง ๆ! ดีจริง ๆ วันดีอะไรอย่างนี้!” โจวไห่ผิงฮัมเพลงเบา ๆ จิบชาไปคำหนึ่ง ใบหน้าอ้วนกลมเปื้อนยิ้มไปหมด
ปีนี้เขาอายุ 45 ปี วุฒิการศึกษาก็ซื้อมา ประสบการณ์ก็ใช้เส้นสายสร้างขึ้น ส่วนความสามารถนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ที่ได้นั่งตำแหน่งผู้อำนวยการสาขาบังคับใช้กฎหมายเขตจิ่นเจียง ก็เพราะเขาเกิดในตระกูลโจว หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองหลินไห่ แถมยังมีพี่ชายแท้ ๆ อย่างโจวไห่เทา ซึ่งเป็นพลตรีในกองทัพพิทักษ์สหพันธรัฐคอยหนุนหลัง
ขอแค่อีกสองเดือน เขาก็จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองอธิบดีกรมบังคับใช้กฎหมายเมืองหลินไห่ ซึ่งเป็นตำแหน่งระดับรองอธิบดีกรมอย่างเป็นทางการ
ถึงตอนนั้น เงินที่กอบโกยได้ก็จะเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า วันที่แสนสุขกำลังโบกมือเรียกหาเขาอยู่
ขณะที่กำลังคิดว่าจะหาเงินต่ออย่างไรหลังได้เลื่อนตำแหน่ง เครื่องสื่อสารบนโต๊ะทำงานก็ส่งเสียงดังสนั่นขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
เสียงเตือนที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้เขาสะดุ้ง ชาชั้นดีนำเข้าที่เพิ่งชงยังไม่ได้จิบเท่าไร ก็หกเลอะเป้ากางเกงไปหมด
“แม่งเอ๊ย! ใครวะ!”
โจวไห่ผิงสบถพลางกดปุ่มรับสาย
“ผะ...ผู้อำนวยการครับ!” เสียงพนักงานรับสายจากอีกฝั่งสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ “เขตจิ่นเจียง...เขตจิ่นเจียงเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”
“จะตื่นตูมอะไรนักหนา ฟ้าถล่มหรือไง?” โจวไห่ผิงเช็ดกางเกงอย่างหงุดหงิด “แก๊งตีกันอีกแล้วหรือไง? ตายไม่กี่คนก็จัดการตามธรรมเนียม อย่ามากวนฉัน”
“ไม่ใช่ครับ! ผู้อำนวยการ! คือ...คือว่า...” เสียงของพนักงานรับสายสั่นจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง “มีคนเยอะมาก...กำลังกัดคนครับ! เจอใครก็กัด! เหมือนคนบ้าเลย! ตอนนี้...ไม่รู้ว่ามีกี่คนแล้วครับ!”
“กัดคน?” โจวไห่ผิงชะงักไป ก่อนจะหัวเราะเยาะ “สมองแกโดนน้ำเข้าไปหรือไง? กัดคนอะไร โรคพิษสุนัขบ้าหรือไง? เรื่องแค่นี้ก็โทรมากวนฉัน?”
“ผู้อำนวยการ รีบดูภาพจากกล้องวงจรปิดครับ! เขตที่หนึ่ง เขตที่สาม เขตที่ห้า...แจ้งเข้ามาทุกเขต! เป็นเหตุคนกัดคนทั้งหมดเลยครับ!”
เสียงอีกคนแย่งเครื่องสื่อสารไปจากปลายสาย น้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง เขาคือรองหัวหน้าหน่วยเวรประจำการ
“ผู้อำนวยการครับ คนของเราเพิ่งเข้าไปดูมา คนที่ถูกกัดพอล้มไปพักหนึ่งก็ลุกขึ้นมากัดคนอื่นต่อเหมือนกัน!”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ใบหน้าที่กำลังสบถของโจวไห่ผิงก็เคร่งขรึมขึ้นในที่สุด
แม้แต่รองหัวหน้าหน่วยที่เชื่อฟังและทำงานถูกใจเขาที่สุดยังพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขนาดนี้ เรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่
เขาจึงรีบลนลานเปิดเครื่องปลายทางข้อมูลบนโต๊ะทำงาน ภาพจากกล้องวงจรปิดภาพหนึ่งเด้งขึ้นมาทันที เป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในถนนเขตที่หนึ่ง
ในภาพ ฝนตกหนักไม่หยุด ชายคนหนึ่งที่นอนอยู่บนพื้นลุกขึ้นยืน เขายืนนิ่งให้สายฝนชะโลมร่าง ก่อนจะพุ่งเข้ากัดคอคนที่อยู่ข้าง ๆ ทันที
หลังจากกัดคนหนึ่งแล้ว ชายคนนั้นก็พุ่งเข้าใส่คนอื่นที่อยู่ใกล้ ๆ กัดไม่หยุด
ส่วนคนที่เพิ่งถูกกัด ผ่านไปเพียงสิบกว่าวินาที ก็กลายเป็นเหมือนชายคนแรก แล้วหันไปกัดคนรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง
จากนั้นภาพก็ตัดไปยังอีกเขตหนึ่ง มุมบนสุดเขียนว่าเขตที่สาม
บนถนนแคบ ๆ ฝูงชนกำลังวิ่งหนีอย่างแตกตื่น
ด้านหลังพวกเขา มีเงาคนหลายสิบร่างที่เคลื่อนไหวแข็งทื่อ ผิวสีเทาซีดและดวงตาขาวโพลน กำลังไล่ตามผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วยท่วงท่าที่ผิดธรรมชาติอย่างยิ่ง
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งวิ่งช้ากว่าคนอื่นจึงถูกกระโจนเข้าใส่จนล้มลง หลายคนรุมล้อมเธอทันที พวกมันอ้าปากกว้างที่เปื้อนเลือด แล้วกัดคอและหัวไหล่ของเธออย่างรุนแรง
ภาพเลือดเนื้อกระจายว่อน เสียงกรีดร้องดังปนกับเสียงฝนกระหน่ำเข้าหูโจวไห่ผิง
ใบหน้าของโจวไห่ผิงซีดเผือดในพริบตา
“นี่...นี่มันตัวบ้าอะไรกัน...” เขาพึมพำ มือที่กำเครื่องสื่อสารเริ่มสั่น
“ผู้อำนวยการครับ! พื้นที่ติดเชื้อกำลังขยายวง หนึ่งตารางกิโลเมตร...ไม่สิ ตอนนี้เกินห้าตารางกิโลเมตรแล้วครับ! เขตที่สาม เขตที่เจ็ด และเขตที่สิบเอ็ดมีเหตุคนกัดคนจำนวนมากเกิดขึ้นพร้อมกัน!”
สมองของโจวไห่ผิงขาวโพลนไปหมด
เขตจิ่นเจียงเป็นชุมชนแออัดที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหลินไห่ มีประชากรเกือบสองล้านคน
สองล้านคน!
แม้เขาจะไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็นในภาพคืออะไรกันแน่ แต่ถ้าพวกมันแพร่ระบาดไปทั่ว ถึงตอนนั้นทั้งเมืองหลินไห่คงจะ...
โจวไห่ผิงสะท้านเฮือก ไม่กล้าคิดต่อแม้แต่น้อย
“ปิดล้อม! ปิดล้อมเขตจิ่นเจียงเดี๋ยวนี้!”
พอตั้งสติได้ เขาก็รีบออกคำสั่งแทบจะตะโกน “ปิดทางเข้าออกทั้งหมด! ระดมกำลังทุกหน่วย ฉันต้องการให้ล้อมเขตจิ่นเจียงให้ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง! ห้ามปล่อยแม้แต่แมลงวันตัวเดียวออกไป!”
“ผู้อำนวยการ แล้วคนที่อยู่ข้างในจะทำยังไงครับ? เราควรส่งคนเข้าไปช่วย...”
“ช่วยแม่แกสิ!” โจวไห่ผิงตบโต๊ะดังปัง “ข้างในจบเห่แล้ว! เข้าไปก็ตายเปล่า! ให้พวกเขาอยู่ในบ้านไปก็พอ ส่วนเรื่องอื่นอย่าไปยุ่งให้มาก!”