“พี่เขย แล้วคุณกับเธอ...”
พี่เขย!
ร้อยตรีหญิงชะงักฝีเท้าทันที เธอไม่คิดแม้แต่น้อยว่าคนที่ชี้แนะเย่เฟยหยางให้พลิกสถานการณ์กลับมาชนะได้ จะเป็นพี่เขยของเย่เฟยหยางเสียได้
ก่อนหน้านี้ เธอมั่นใจมาตลอดว่าหยางลั่วคือมือปราบยุทธ์ที่หน่วยรบพิเศษอินทรีล่าจ้างมาพิเศษ ดังนั้นถึงได้ลงมือช่วยเย่เฟยหยางในยามคับขัน แต่ไม่คิดว่าเบื้องหลังจะมีความสัมพันธ์แบบนี้
เหล่าทหารในที่เกิดเหตุและสมาชิกของสองหน่วยรบพิเศษไม่ได้แสดงความตกใจมากนัก อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้จักหยางลั่ว
กลับกัน พวกเขากลับสนใจความขัดแย้งที่ร้อยตรีหญิงไล่ตามพลทหารชั้นผู้น้อยคนหนึ่งเป็นอย่างมาก ต่างพากันกระซิบกระซาบ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้
พันเอกทั้งสองที่เพิ่งรีบมาถึง เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฟยหยาง ก็ถึงกับยืนแข็งทื่ออยู่กับที่
แต่พวกเขาไม่ได้เลือกที่จะเดินเข้าไปถามเย่เฟยหยางทันที หากแต่แอบแทรกตัวอยู่ท่ามกลางเหล่าทหาร มองดูเหตุการณ์ด้วยความอยากรู้ พวกเขาอยากเห็นว่าที่แท้เกิดอะไรขึ้น
ทันทีที่พูดจบ เย่เฟยหยางก็รู้ตัวว่าพลั้งปากไปแล้ว คิดในใจว่ารู้ตัวไปแล้ว แต่คำพูดก็พูดออกไปแล้ว จะให้กลืนกลับเข้าไปในท้องได้อย่างไร!
โชคดีที่คนในที่เกิดเหตุล้วนเป็นคนในกองทัพ เดี๋ยวค่อยหาโอกาสอธิบายทีหลัง หากให้ปู่รู้ว่าเขาเผยตัวตนของพี่เขยออกมา งานนี้เขาคงไม่รอดแน่ ไม่ถูกท่านตบเอากระแทกตายก็ไม่รู้
ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้การแข่งขันยิงปืนต้องหยุดชะงักลงชั่วคราว เย่เฟยหยางคิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ตกใจจึงรีบวิ่งเข้ามาดู
เมื่อเห็นว่าที่แท้เป็นพี่เขยกับร้อยตรีหญิงที่วิ่งไล่จับกันอยู่ท่ามกลางผู้คน เขาถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเผลอพูดคำว่า “พี่เขย” ออกไปโดยไม่ทันคิด
“เฟยหยาง ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ว่าเป็นบ้าอะไร วิ่งไล่ตามฉันไม่เลิก รีบหารถสักคันส่งฉันกลับก่อนเร็ว”
“ได้ ฉันจะจัดการให้ทันที”
เวลานี้ ร้อยตรีหญิงกลับพุ่งตัวเข้ามาขวางหน้าหยางลั่วไว้ พร้อมกับร้องห้ามเสียงดัง “ห้ามไป ฉันจะสู้กับนาย”