นับจากวันนั้น ความคืบหน้าในการทบทวนบทเรียนของถังซินหรานก็พุ่งพรวดราวกับติดจรวด
ภาษาอังกฤษ เธอทำข้อสอบเก่าทีละชุด อัตราตอบถูกสูงขึ้นเรื่อย ๆ จากที่ทำผิดครึ่งหนึ่ง เหลือผิดสามสี่ข้อ แล้วก็เหลือแค่หนึ่งหรือสองข้อ
วิชาเอก เธออ่านหนังสืออยู่หลายเล่มซ้ำไปซ้ำมา ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าเนื้อหาบางลงและเข้าใจทะลุปรุโปร่งมากขึ้น
เรื่องที่เมื่อก่อนต้องท่องตั้งครึ่งวัน ตอนนี้อ่านแค่สองรอบก็จำได้ แถมยังจำได้แม่นมาก
ส่วนวิชาการเมืองไม่ต้องพูดถึง พอเข้าใจแล้วก็ท่องได้เร็วขึ้น
ป้าใหญ่บอกว่า เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ถังซินหรานเมื่อก่อนมักก้มหน้า ไหล่ห่อ พูดเสียงเบาเหมือนคนที่ถูกรังแกอยู่ตลอด
แต่ตอนนี้หลังเธอตรง แววตาสดใส พูดจาฉะฉานขึ้น ทั้งตัวยังดูมีชีวิตชีวา
รูปร่างของเธอก็เปลี่ยนไปด้วย
ถังซินหรานอ่านหนังสือทุกวันจนถึงเที่ยงคืน พอนั่งนาน ๆ ก็ปวดเอว ปวดหลัง
เธอคิดว่า ไหน ๆ ก็นั่งอยู่แล้ว ลุกขึ้นขยับตัวสักหน่อยดีกว่า
เธอซื้อเชือกกระโดดมาเส้นหนึ่ง ทุกคืนพออ่านหนังสือจนเหนื่อยก็ลงไปข้างล่างเพื่อกระโดดเชือกสักพัก
ตอนแรกกระโดดได้ไม่กี่ครั้ง กระโดดไปไม่กี่สิบครั้งก็หอบแทบแย่ เหงื่อไหลลงมาตามลำคอ เสื้อเปียกชุ่มไปหมด
เธอกัดฟันอดทน จากไม่กี่สิบครั้งเป็น 100 ครั้ง จาก 100 ครั้งเป็น 500 ครั้ง จาก 500 ครั้งเป็น 1,000 ครั้ง
กระโดดเชือกเสร็จ เธอก็วิ่งรอบหมู่บ้านจัดสรรอีกสองรอบ