ซูหยวนหรี่ตามองเขา «ซ่งเจิง นายตั้งใจใช่ไหม? ตกลงกันแล้วว่าจะมารับฉันพรุ่งนี้เช้า แล้ววันนี้โผล่มาทำไม?»
ซ่งเจิงหัวเราะเบา ๆ เลิกเสแสร้งแล้วเอื้อมแขนโอบไหล่เธอ
«ก็มารับแฟนเลิกงานไง»
ซูหยวนมองสีหน้าเปิดเผยแถมยังแอบภูมิใจของเขา ทั้งหมั่นไส้ทั้งขำ
«รู้ไหมว่านายทำแบบนี้ พรุ่งนี้คนทั้งตึกก็รู้หมดว่าฉันคบกับนาย?»
ซ่งเจิงยิ้มอย่างได้ใจ มุมปากแทบกดไม่ลง «รู้ก็รู้สิ ฉันก็อยากให้ทุกคนรู้กันหมดนั่นแหละ
ฉันได้ยินอาสะใภ้เล็กบอกว่ามีคนอยากมาแย่งเธอไปจากฉันตั้งเยอะ ฉันต้องทำให้พวกนั้นตัดใจเร็ว ๆ»
ซูหยวนถลึงตาใส่เขา แต่ก็ไม่ได้โกรธจริงจัง
ถึงหมอนี่จะตั้งใจมาที่ทำงานของเธอเพื่อเปิดตัว ให้ทุกคนรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว แถมแฟนยังดีเลิศอีกต่างหาก
แต่พอเขาทำแบบนี้กลับช่วยลดความยุ่งยากให้เธอไปได้ไม่น้อย อย่างน้อยต่อไปก็คงไม่มีใครแนะนำผู้ชายให้เธอแล้ว
เธอขี้เกียจต่อปากต่อคำกับซ่งเจิง จึงเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารแล้วขึ้นไปนั่ง
«เออ ๆ ไหน ๆ ก็มาแล้ว งั้นไปกันเถอะ»
ซ่งเจิงยิ้มแล้วขึ้นรถ สตาร์ตเครื่องยนต์ ซูหยวนเอนพิงเบาะ มองเสี้ยวหน้าตอนเขาขับรถ แล้วเผลอยิ้มออกมา
«ตื่นเต้นไหม?» ซูหยวนถามยิ้ม ๆ
ซ่งเจิงสตาร์ตรถพลางตอบ
«นิดหน่อย แต่ก็โอเค พี่เขยคนโตของฉันไปบ้านเธอครั้งแรก ขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ ฉันเก่งกว่าเขา ขาไม่สั่น»
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสริม «หยวนหยวน พรุ่งนี้พอถึงบ้านแล้ว ตอนพ่อตาท่านสอบสวนฉัน เธอต้องช่วยพูดให้ฉันบ้างนะ»