ซูหยวนเปิดคอมพิวเตอร์ ตัวเครื่องส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่สองสามครั้ง ก่อนหน้าจอจะสว่างขึ้น
บัญชีคิวคิวของเธอตั้งค่าให้เปิดอัตโนมัติเมื่อเปิดเครื่อง พอเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ หน้าต่างเข้าสู่ระบบก็วาบขึ้นมาแล้วล็อกอินให้เอง
เธอยังไม่ทันได้เปิดหน้าต่างอื่น ก็เห็นไอคอนกลุ่มห้องเรียนมัธยมปลายที่ปักหมุดไว้เด้งไม่หยุด
ข้อความเลื่อนขึ้นมาไม่ขาดสาย รัวเร็วเสียจนเหมือนมีใครขว้างก้อนหินลงน้ำทีละกำมือ
ด้วยความอยากรู้ ซูหยวนจึงกดเข้าไปเลื่อนอ่านข้อความขึ้นไปสองสามหน้า
โห ในกลุ่มคึกคักราวกับฉลองปีใหม่เลยทีเดียว
มีคนหลายคนอ้างอิงข้อความเดียวกันแล้วตอบกลับ คนที่ส่งข้อความคือเหอเหวินเฟิง เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมที่ชอบซุบซิบที่สุด
ความอยากรู้อยากเห็นที่แทบปิดไม่มิดของเขา สัมผัสได้แม้ผ่านหน้าจอ
“เฮ้ เพื่อนรักทุกคน ฉันมีข่าวใหญ่จะบอก จ้าวเผิงเลิกกับตู้เสวี่ยอิง ดาวเด่นประจำห้องของพวกเขาแล้ว
วันรุ่งขึ้นหลังเลิกกันก็ไปสารภาพรักกับถังซินหราน ตอนนี้สองคนนั้นคบกันแล้ว!”
ข้อความด้านล่างระเบิดขึ้นทันที ราวกับเขื่อนแตกแล้วทะลักออกมาไม่หยุด
“หา??? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย??”
“เหล่าเหอ เลิกซุ่มได้แล้ว ออกมาพูดเลย ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?”
“ใช่ ๆ จ้าวเผิงสารภาพรักกับถังซินหรานเหรอ? วันนี้ก็ไม่ใช่วันเมษาหน้าโง่นี่ นายไม่ได้เป็นไข้ใช่ไหม?”
“จ้าวเผิงเลิกกับตู้เสวี่ยอิงแล้วเหรอ?
เขาไม่ได้ตามจีบตั้งนานกว่าจะได้คบกันหรอกเหรอ? จะเลิกก็เลิกง่าย ๆ แบบนี้เลย?”
“เดี๋ยวนะ ถึงจะเลิกกับดาวเด่นประจำห้องแล้ว ก็ไม่เห็นต้องหันไปคบถังซินหรานทันทีเลยนี่ เขาโดนอะไรมากระทบใจหรือไง?”