ทำงานในหน่วยงานราชการ ไม่ค่อยมีใครแต่งหน้าจัด
โดยเฉพาะในยุคนี้ ยิ่งไม่เปิดเผยตัวและแต่งตัวตามใจเหมือนยุคหลัง
ถ้าแต่งตัวทันสมัยเกินไป หรือแต่งหน้าประณีตเกินเหตุ ในสายตาผู้บังคับบัญชาก็จะดูไม่สุขุม ไม่หนักแน่นพอ
เรื่องนี้ไม่ได้มีกฎระเบียบเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ทุกคนต่างเข้าใจกันดี
เพราะอย่างนั้น เวลามาทำงาน ซูหยวนจึงไม่เคยแต่งตัวตามกระแส แต่ใส่ใจอยู่กับคำว่า “เหมาะสม” เท่านั้น
ตอนเธอเริ่มงานใหม่ ๆ เป็นช่วงที่เพิ่งปิดระบบทำความร้อน แม้จะหยุดจ่ายความร้อนส่วนกลางแล้ว แต่ในสำนักงานยังมีเครื่องปรับอากาศ อุณหภูมิจึงไม่ได้ต่ำมากนัก
เธอสวมเสื้อไหมพรมขนแกะเนื้อนุ่มสบายทับเสื้อเชิ้ตสีขาว นั่งพิมพ์งานก็ไม่หนาว ลุกเดินไปมาก็สะดวก
ท่อนล่างเป็นกระโปรงสีดำยาวคลุมเข่า หรือกระโปรงทรงเอสีเทาเข้ม โดยเก็บชายเสื้อเชิ้ตเข้าในกระโปรง ทำให้ช่วงเอวดูเรียบร้อย
ชายกระโปรงยาวเลยเข่าลงมาเล็กน้อย นั่งแล้วไม่เห็นขา ยืนเดินก็คล่องตัว
เสื้อไหมพรมขนแกะเธอเลือกสีเทาอ่อนหรือสีข้าวโอ๊ต ดูไม่สะดุดตา เนื้อผ้านุ่ม ใส่แนบตัวก็สบาย
ถ้าต้องออกไปข้างนอก เธอจะสวมเสื้อโค้ตผ้าแคชเมียร์ทับอีกชั้น หรือไม่ก็ใส่เสื้อขนเป็ดตัวบาง
รองเท้าก็ไม่ฉูดฉาด เป็นรองเท้าหนังสีดำส้นเตี้ย เดินมั่นคง ขึ้นลงบันไดก็ไม่เมื่อยเท้า
อากาศหนาวก็ใส่ถุงน่องสีเนื้อ พออุ่นขึ้นก็เปลี่ยนเป็นถุงน่องบาง
เมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมงานผู้หญิงคนอื่น ๆ ในอาคารสำนักงานแล้ว การแต่งตัวของเธอไม่ทันสมัยเอาเสียเลย