เจ้าหน้าที่ช่ายทุ่มเทกับมื้ออาหารคืนนี้ไม่น้อยเลย
เธอไม่ได้พาหลินเฉินออกไปกินข้าวข้างนอก แต่พาเขากลับมาที่บ้าน ลงมือทำอาหารให้เขากินด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่ช่ายเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้าน ดูราวกับแม่ศรีเรือนผู้เพียบพร้อม ด้วยรูปโฉมที่มีเสน่ห์เช่นนี้ ใครได้แต่งงานกับแม่ศรีเรือนแบบเธอ คงหัวเราะจนตื่นกลางดึก
“พี่ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?” หลินเฉินถามอย่างแปลกใจเล็กน้อย
“ดูถูกพี่หรือไง เดี๋ยวรอดูนะ พี่จะทำให้นายกินจนอิ่มพุงกางเลย”
เจ้าหน้าที่ช่ายเอ่ยหยอก เมื่อเห็นสีหน้าแปลกใจของหลินเฉิน ก็รู้ว่าความพยายามที่เตรียมไว้ไม่สูญเปล่า
“งั้นผมก็จะรอดูครับ คราวนี้พี่ทำให้ผมพุงกาง คราวหน้าผมเลี้ยงบ้าง ก็จะทำให้พี่พุงกางเหมือนกัน”
หลินเฉินพูดพลางลูบท้องตัวเอง ที่บ้านเขากินมาแล้วมื้อหนึ่ง มีโอกาสพุงกางจริง ๆ ด้วย
“พ่อหนุ่มเจ้าชู้ มาหยอกพี่หรือไง?”
เจ้าหน้าที่ช่ายส่งสายตาหวานเยิ้ม ปกติเธอไม่หวั่นไหวกับคำหยอกล้อของผู้ชายคนไหน แต่พอเป็นมุกของหลินเฉินเพียงประโยคเดียว กลับทำเอาเธอใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
“เปล่านะครับ” หลินเฉินทำหน้าไร้เดียงสา
เจ้าหน้าที่ช่ายมองเขาด้วยท่าทีงดงามมีเสน่ห์ ก่อนถือถั่วที่แกะเปลือกแล้วเข้าไปในครัว พลางพูดว่า “หลินเฉิน ดูทีวีไปก่อนนะ เดี๋ยวอาหารก็เสร็จแล้ว”
“ทีวีอยู่ไหนครับ?” หลินเฉินถาม
“อยู่ในห้องนอน ปกติพี่ชอบนอนดูซีรีส์อยู่ใต้ผ้าห่ม ก็เลยติดทีวีไว้ในห้องนอน” เจ้าหน้าที่ช่ายตอบ
หลินเฉินรับคำ แต่ไม่ได้คิดจะดูทีวี เขาเดินเข้าไปในครัว ตั้งใจจะช่วยงาน