"เสี่ยวหว่าน ระวัง!"
เหลยเจิ้นตาแทบถลน อยากพุ่งไปช่วยแต่ระยะห่างเกินไป!
จางเมิ่งก็สีหน้าเปลี่ยนไป อยากชักมีดกลับมาป้องกัน แต่มีดปราบมารถูกผีลิ้นยาวใช้กล้ามเนื้อหนีบไว้แน่น!
ซูเสี่ยวหว่านมองลิ้นที่ยื่นเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ และมีน้ำเมือกกัดกร่อนหยดอยู่ สมองว่างเปล่าไปหมด
เธออยากหลบตามสัญชาตญาณ แต่ขากลับหนักเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ขยับไม่ได้
จะตายแล้วหรือ?
เธอหลับตาลง
ทว่า—
ความเจ็บปวดรุนแรงที่คิดไว้ไม่มาถึง
ได้ยินเพียงเสียง "ฉี่" เบา ๆ ตามด้วยเสียงร้องโหยหวนของผีลิ้นยาว
ซูเสี่ยวหว่านลืมตาขึ้น
เห็นหลินเฟิงมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ นิ้วชี้และนิ้วกลางมือขวาประกบกัน คีบลิ้นที่พุ่งเข้ามาไว้ได้
ปลายนิ้วมีแสงสลัวจาง ๆ
ลิ้นของผีลิ้นยาวถูกคีบไว้ มันพยายามดิ้นรนสุดแรง แต่เหมือนถูกคีมเหล็กหนีบไว้ ไม่ขยับเขยื้อน
ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ จุดที่ถูกนิ้วของหลินเฟิงสัมผัส ลิ้นเริ่มส่งเสียง "จี๊จี๊" พร้อมควันลอย ค่อย ๆ ไหม้เกรียมและขาดออกจากกันอย่างรวดเร็ว!
"อ๊ากก——!!!"
ผีลิ้นยาวส่งเสียงร้องแหลมบาดจิต กระเด็นถอยไปข้างหลังสุดแรง แม้แต่มีดปราบมารของจางเมิ่งก็ถูกดึงติดออกไปด้วย
หน้าอกและลิ้นบาดเจ็บพร้อมกัน ทำให้มันหมดสภาพการต่อสู้ทันที
"มัด"
หลินเฟิงคลายนิ้วออก เอ่ยเพียงคำเดียวเรียบ ๆ
เหลยเจิ้นและพวกอีกสามคนถึงได้สติ ค่อย ๆ รีบสะบัดโซ่คล้องวิญญาณออกมา
คราวนี้ ผีลิ้นยาวไม่มีแรงจะขัดขืนอีกต่อไป ถูกโซ่สามเส้นมัดแน่นหนาจนขยับไม่ได้
ใช้กระดุมพันธนาการแบบเดียวกับของหลินเฟิง
แม้จะไม่ชำนาญเท่าหลินเฟิงและไป๋เวย แต่อย่างน้อยก็มัดอยู่
[จำนวนคนในห้องไลฟ์: 1,123,456 คน]