[บทอัปเดตพิเศษวันนี้!]
[ขอบคุณทุกกำลังใจอีกครั้ง! ทำอะไรให้ไม่ได้มาก นอกจากอัปเดตเพิ่ม!]
……
ผลักประตูห้องออก กลิ่นอับจาง ๆ ผสมกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อโชยมาแตะจมูก
ห้องกว้างเกินคาด—ราวห้าสิบตารางเมตร การตกแต่งถึงขั้นเรียกได้ว่า "หรูหรา" เลยทีเดียว
เตียงนอนขนาดใหญ่ปูผ้าปูสีแดงเข้ม โต๊ะข้างเตียงมีโคมไฟตั้งโต๊ะรุ่นเก่าวางอยู่
ริมหน้าต่างมีโซฟาหนังและโต๊ะกาแฟเล็ก ๆ
บนผนังแขวนภาพวาดทิวทัศน์
ตรงมุมห้องยังมีตู้หนังสือขนาดเล็ก ด้านบนมีหนังสือเก่าเก็บสีเหลืองกรอบอยู่ไม่กี่เล่ม
ที่สะดุดตาที่สุดคือ บนพรมตรงกลางห้อง ปักลวดลายคาถาซับซ้อนด้วยด้ายสีแดงเข้ม แผ่คลื่นไอหยินอ่อน ๆ ออกมา
"นี่... คาถารวบรวมหยินงั้นหรือ?"
ไป๋เวยย่อตัวลง พิจารณาคาถานั้นอย่างละเอียด แววตาหลังแว่นกรอบทองฉายแววประหลาดใจ
"แม้ว่าฝีมือการวาดจะหยาบ ผลก็มีจำกัด แต่นี่คือคาถารวบรวมหยินฉบับย่อแน่นอน ไม่น่าแปลกใจเลยที่ความเข้มข้นของไอหยินบนชั้นสามถึงสูงขนาดนี้"
หลินเฟิงพยักหน้า กวาดสายตาไปทั่วห้อง
ไม่มีวิญญาณพิศวงหลบซ่อน ไม่มีกับดัก เป็นเพียงห้องธรรมดา—หรือพูดอีกอย่างคือ ห้องว่างเปล่าที่ค่อนข้าง "หรูหรา"
"พวกนายพักที่นี่ ปรับสภาพเถอะ"
หลินเฟิงสั่งเหลยเจิ้นและคนอื่น ๆ
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรข้างนอกก็อย่าออกมา ถ้ามีอะไรมาเคาะประตู... ทำเป็นไม่ได้ยิน รอพวกเรากลับมา"
"ครับ!"
ทั้งเจ็ดตอบรับพร้อมกัน แล้วเดินเรียงแถวเข้าไปในห้อง
หวงเฉียงนั่งแปะลงบนโซฟา ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
"โซฟาก็นุ่มดีนี่นา..."
ซูเสี่ยวหว่านนั่งลงระวังตัวที่ขอบเตียง มือทั้งสองกำโซ่คล้องวิญญาณแน่น
เหลยเจิ้นและจางเมิ่งแอบอยู่หลังประตู เงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอก