เมืองเฟิงตู กองวิญญาณที่สาม
ในห้องทำงานของหัวหน้ากองหวัง เสียงทุบโต๊ะดังสนั่น
“ไร้ประโยชน์! พวกไร้ประโยชน์!”
เสียงคำรามของหัวหน้ากองหวังทะลุผ่านประตูไม้ดำหนาหนัก ดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน
“ให้พวกแกไปดักซุ่มที่เขตเมืองตะวันตก สามวันเต็ม! เอากลับมาได้แค่สามวิญญาณล่องลอย! สาม! ยังไม่พอแซะฟันเลยด้วยซ้ำ!”
ภายในห้องทำงาน ยมทูตขั้นเก้าชั้นสามสองคนก้มหน้างุด ตัวสั่นงันงก
คนหนึ่งพึมพำแก้ตัว
“หัวหน้ากองหวัง เขตเมืองตะวันตกช่วงนี้สะอาดผิดปกติจริง ๆ… แม้แต่คนแก่ตายตามธรรมชาติก็ไม่มีสักคน…”
“บ้าสิ้นดี!”
หัวหน้ากองหวังคว้าเอกสารรายงานบนโต๊ะ แล้วปาใส่หน้าอย่างแรง
“ในสมุดชีวิตความตายชัดเจนว่าสัปดาห์นี้เขตเมืองตะวันตกควรมีวิญญาณถึงเจ็ดดวง! เจ็ดดวง! หายไปไหนหมด? พวกแกกลืนกินไปแล้วหรือไง?!”
ยมทูตทั้งสองไม่กล้าปริปาก
ในใจพวกเขาก็ฉงนไม่น้อย
ว่ากันตามหลัก ประชากรในโลกมนุษย์มีมากมายมหาศาล แต่ละวันคนตายนับไม่ถ้วน งานของยมทูตน่าจะ ‘อิ่มตัว’ อยู่มาก
แต่หลายเดือนมานี้ กองวิญญาณตามพื้นที่ต่างรายงานผลงานตกต่ำลง
โดยเฉพาะเขตเมืองตะวันตก—สะอาดราวกับถูกกวาดล้าง
“ไสหัวไป! ไสหัวไปให้หมด!”
หัวหน้ากองหวังแผดเสียงด่า