ลมราตรีร่ำไห้
ชานเมืองทางตะวันออกของเจียงเฉิง ณ หมู่ตึกร้างที่รกร้างไปด้วยวัชพืช หลินเฟิงยืนอยู่ท่ามกลางซากกำแพงที่พังทลาย ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่ใกล้ แล้วจึงนึกเรียกแผงระบบขึ้นมา
[เข้าแดนปริศนาล่วงหน้าหรือไม่?]
[คำเตือน: การเข้าล่วงหน้าจะได้รับโบนัสเพิ่มเติม แต่ความยากของแดนปริศนายังคงเดิม โปรดเลือกอย่างรอบคอบ]
หลินเฟิงกด "ใช่" โดยไม่ลังเล
ร่างของเขาค่อย ๆ เลือนหายไป กลายเป็นจุดแสงประหลาดจางหายไปในค่ำคืน
……
เหน็บหนาว
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนจัดปนเปกับกลิ่นอับชื้นโชยมาแต่ไกล
เมื่อหลินเฟิงลืมตาขึ้น ก็พบว่าตนเองยืนอยู่หน้าตึกเก่าห้าชั้นหลังหนึ่ง
ตัวอาคารเป็นสไตล์ยุค 70-80 ผนังสีขาวเทาลอกหลุดล่อน เผยให้เห็นอิฐสีแดงเข้มด้านใน
หน้าต่างส่วนใหญ่แตกกระจาย ราวกับเบ้าตาที่ว่างเปล่า ภายใต้แสงจันทร์สีซีดเผยให้เห็นความพิศวง
ป้ายเหนือประตูหน้าแขวนเอียง ๆ พอจะจดจำตัวอักษรสีแดงซีดจางได้ว่า "โรงพยาบาลเหรินซิน"
ประตูเหล็กหน้าโรงพยาบาลมีสนิมเขรอะ เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง ภายในมืดสนิท ดุจปากที่อ้าคอยเขมือบคน