"ฉีก——!"
เสื้อคลุมดำถูกกรีดเป็นรอยยาว เผยให้เห็นผิวซีดขาวด้านใต้
หลินเฟิงกลิ้งตัวหลบไปด้านข้าง หลบเล็บสีดำสนิทได้อย่างหวุดหวิด แผ่นหลังชุ่มโชกด้วยเหงื่อเย็น—แม้ยมทูตจะไม่มีเหงื่อก็ตาม
"เร็วนัก!"
สัญญาณเตือนในใจดังกระหึ่ม
นี่คือความเร็วของระดับผีอาฆาตอย่างนั้นหรือ?
เร็วว่าผีเร่ร่อนอย่างน้อยสามเท่า!
ผู้อำนวยการหญิงยืนอยู่ตรงจุดที่หลินเฟิงเพิ่งอยู่ เอียงศีรษะเล็กน้อย เล็บสีดำยังติดเศษใยผ้าสีดำ—นั่นคือวัสดุจากเสื้อคลุมของหลินเฟิง
"ปฏิกิริยาใช้ได้นี่"
นางเลียเล็บพลางจ้องมองอย่างสนุกสนาน
"มนุษย์ที่หลบการโจมตีของข้าได้...เจ้าเป็นคนที่สาม"
"สองคนแรกล่ะ?"
หลินเฟิงคุกเข่าข้างเดียว ในมือกำโซ่คล้องวิญญาณไว้สองเส้น
"สองคนแรกน่ะ..."
ผู้อำนวยการหญิงยิ้ม พลางชี้ไปที่มุมห้องทำงานซึ่งมีโหลแก้วตั้งอยู่
"แช่อยู่ในนั้นไง วิญญาณของพวกเขาบริสุทธิ์มาก ข้าตั้งใจจะใช้เป็นวัสดุหลักสร้าง 'ลูกครึ่งผี'"
หลินเฟิงชำเลืองมอง
ภายในโหลแก้ว มีแสงเงาเลือนรางสองกลุ่มลอยอยู่ในของเหลวสีเหลืองอ่อน จับเค้าได้ว่าเป็นรูปร่างมนุษย์ กำลังอ้าปากกรีดร้องอย่างเงียบงัน
[จำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์: 52147 คน]
ข้อความแชทระเบิดกระหน่ำ:
"บ้าจริง! สองคนนั้นคือผู้เล่นงั้นเหรอ?"
"ข้าจำได้! ครึ่งปีก่อนมีทีมระดับ C เข้าดันเจี้ยนนี้ หัวหน้าทีมกับรองหัวหน้าทีมหายตัวไป ที่แท้ถูกผู้อำนวยการ..."
"ท่านผู้เฒ่าคลุมดำอันตรายแล้ว!"
"ระดับผีอาฆาตนี่โคตรแข็งแกร่งเลย! เมื่อกี้ความเร็วขนาดนั้นข้ายังมองไม่ทัน!"
"ท่านผู้เฒ่ารีบหนีไปเถิด! อย่าฝืนสู้เลย!"
ด้านนอกห้องทำงาน ทั้งสี่คนที่บันไดก็หน้าซีดเผือด
เหลยเจิ้นกำโซ่คล้องวิญญาณแน่น มือสั่นเล็กน้อย—ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เป็นความโกรธ
ซูเสี่ยวหว่านปิดปาก ขอบตาแดงก่ำ
หวงเฉียงฟันกระทบกันกึกๆ
"ท่ ท่านหัวหน้า...พวกเราถอยเถอะ..."
จางเมิ่งจ้องเขม็งเข้าไปในห้องทำงาน พูดเสียงเบา
"ตอนนี้ถอยก็ไม่ทันแล้ว ผู้อำนวยการไม่ปล่อยพวกเราแน่"
ภายในห้องทำงาน
หลินเฟิงค่อยๆ ยืนขึ้น ปัดฝุ่นบนเสื้อคลุม
"แช่มาแล้วครึ่งปี วิญญาณยังไม่สลาย คุณภาพใช้ได้จริงๆ"
เขากำลังประเมิน "คุณภาพ" ของผู้เล่นสองคนนั้นงั้นหรือ?