"อืม"
จ้าวเหวินเยวียนพยักหน้า นั่งกลับลงบนเก้าอี้ สายตามองไปยังหัวหน้าผู้คุมกองหวังที่ยืนตะลึงอยู่ข้าง ๆ ตั้งแต่เมื่อครู่
"เฒ่าหวัง"
เขาเอ่ยปาก น้ำเสียงกลับคืนสู่ความน่าเกรงขามของหัวหน้ากองขั้นสาม:
"เจ้าบริหารกองสามมา 83 ปี ทำงานอย่างขยันขันแข็ง แม้ไม่มีความดีความชอบใหญ่หลวง แต่ก็ไม่เคยทำผิดพลาดร้ายแรง การประเมินผลงานครั้งนี้ของเจ็ดกอง กองสามได้อันดับหนึ่ง ถือว่าเจ้าทำผลงานได้ดี"
หัวหน้าผู้คุมกองหวังรีบโค้งคำนับ:
"หัวหน้ากองกล่าวเกินไปแล้ว เป็นหน้าที่ของข้าน้อยทั้งสิ้น..."
"ไม่ต้องถ่อมตัว"
จ้าวเหวินเยวียนโบกมือ หยิบม้วนหนังสือไหมสีทองออกมาจากอกเสื้อแล้วคลี่ออก:
"จากการหารือภายในกอง นับแต่บัดนี้ ขอเลื่อนยศหวังเต๋อฟาเป็นผู้ตรวจการคุมวิญญาณขั้นเจ็ด รับผิดชอบดูแลสำนักทั้งเจ็ดในเขตอำนาจของที่ทำการวิญญาณที่เจ็ด ส่วนงานของกองสามเดิม ให้ยมทูตคนใหม่เป็นผู้รับช่วงต่อ"
"ตูม——!"
หัวหน้าผู้คุมกองหวัง หรือตอนนี้ควรเรียกว่าผู้ตรวจการหวัง เขายืนตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง
เขาจ้องตาเบิกกว้างไปที่ม้วนหนังสือไหมสีทอง ริมฝีปากสั่นระริก อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับเปล่งเสียงอะไรไม่ออก
83 ปี!
เขาจมอยู่กับตำแหน่งผู้คุมวิญญาณขั้นแปดมานานถึง 83 ปี!
นับครั้งไม่ถ้วนที่ฝันกลางดึก เขาจินตนาการถึงฉากตรงหน้านี้
แต่เมื่อมันเกิดขึ้นจริง ๆ เขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อ
"ผู้ตรวจการหวัง รับคำสั่งเถอะ"
จ้าวเหวินเยวียนยื่นม้วนหนังสือไหมให้ พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า
"ขอบ...ขอบพระคุณหัวหน้ากองที่ให้การสนับสนุน! ขอบพระคุณที่ดูแลฝึกฝน!"