[ต้องขอโทษทุกคนที่รอนาน!]
[เดิมทีเขียนไว้ส่วนหนึ่งแล้ว แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องในปรโลก รู้สึกว่าค่อนข้างยืดเยื้อ จึงต้องตัดทอนให้กระชับ คิดไว้ว่าจะรีบเข้าดันเจี้ยนต่อไปเพื่อความสนุก!]
[อีกเรื่อง ขอบคุณผู้อุปถัมภ์ “AudiSport” ที่มอบรางวัล [อัญเชิญตัวละคร]!]
[ขอบคุณผู้อุปถัมภ์ “หนิงซื่อ ผู้ชื่นชอบปลาตะเพียนทอง” ที่มอบรางวัล [ชานมไข่มุก]×10]
[ไม่มีสิ่งใดตอบแทน นอกจากเพิ่มตอนพิเศษ!]
“ผู้คุมวิญญาณขั้น... ขั้นแปดงั้นหรือ?!”
อิงเถาเบิกตาสีแดงเลือดกว้าง อ้าปากเล็ก ๆ เป็นรูปตัวโอ ประกอบกับใบหน้าซีดเซียวแต่ดูสะสวยหลังจากล้างเครื่องสำอางออก ดูขบขันไม่น้อย
“อาวุธวิญญาณระดับต่ำ?!”
สายตาของนางเลื่อนไปยังกระบองร่ำไห้ในมือของหลินเฟิง ที่ทั้งแท่งเป็นสีดำนิล มีอักขระเวทหมุนวน ร่างทั้งร่างของนาง โอ๊ย ไม่ใช่ ทั้งร่างของผีพิศวงเริ่มตื่นเต้นจนสั่นสะท้าน
ไป๋เวยแม้จะสงบนิ่งกว่า แต่แววตาหลังแว่นกรอบทองก็หดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด นิ้วเรียวเล็กขยับกรอบแว่นโดยไม่รู้ตัว
“คุณหลิน... ท่านหมายความว่า ท่านหัวหน้ากองต่อหน้าต่อตาเป็นผู้เลื่อนขั้นให้ท่าน และยังมอบอาวุธวิญญาณเป็นรางวัลอีกหรือ?”
น้ำเสียงของนางแฝงด้วยความเหลือเชื่อ
“อืม”
หลินเฟิงพยักหน้า วางหนังสือผ้าไหมสีเงินลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ และพิงกระบองร่ำไห้ไว้ที่มุมกำแพง