เกมมาเยือน: อาร์เชอร์ระดับ F เปิดฉาก

ตอนที่ 3 เอาชีวิตรอด

13 นาที· 3.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“สวีชิงใช้ปลุกใจสู้ใส่คุณ โจมตี+18”

“สวีชิงใช้คาถาฟื้นพลังใส่คุณ ฟื้นฟูเลือด 6 ต่อวินาที”

แค่เลเวลเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ ความสามารถของสวีชิงก็เพิ่มขึ้นเยอะมาก

การโจมตีของเซียวเฉินแทบไม่เคยไปถึง 150 ได้ยากมาก ยังต้องยิงสองลูกถึงจะฆ่ามอนสเตอร์เล็กหนึ่งตัวได้

ซุนเจียนเลเวลเพิ่มขึ้นสองระดับ พลังเพิ่มขึ้น และจากประสบการณ์ครั้งแรก ประสิทธิภาพการดึงมอนสเตอร์ของเขาดีขึ้นมาก

ดึงทีละหกเจ็ดตัว ความเร็วในการเก็บกวาดเร็วขึ้นมาก

เข้าดันเจี้ยนครั้งที่สอง ประสบการณ์ของพวกเขาใกล้จะถึงเลเวลสี่

จนกระทั่งผ่านดันเจี้ยนที่หกเสร็จ ประสบการณ์ของทั้งสี่คนก็ขึ้นไปถึงเลเวลห้าพร้อมกัน

นับดูแล้ว ใช้เวลาไม่ถึงสามชั่วโมง

“ความเร็วในการเลเวลอัปนี่ไวจริงๆ!”

ตอนที่เซียวเฉินเลเวลขึ้นถึงห้า ใช้เวลาถึงหนึ่งเดือน

แน่นอน ไม่มีอะไรจะพูดให้มากความ คนเขาจ่ายเงินมา

เข้าดันเจี้ยนหนึ่งครั้งต้องใช้เงินสิบเหรียญเงิน เข้าดันเจี้ยนหกครั้งก็ขาดทุนไปสามสิบเหรียญเงินแล้ว

“พวกนายถึงเลเวลห้ากันแล้ว ครั้งนี้ฆ่าบอสกันเลยดีไหม”

ซุนเจียนมีเลือดตั้งหนึ่งพันสี่ร้อย สวีชิงก็รักษาได้ค่อนข้างมาก ต่อให้ดาเมจไม่พอ ก็สามารถลากบอสตัวหนึ่งตายได้

“ได้ ฉันขอเปลี่ยนอุปกรณ์หน่อย”

พูดจบ ซุนเจียนก็หยิบโล่ระดับเหล็กดำออกมาหนึ่งอัน

“นายมีอุปกรณ์แบบนี้ ไม่เอามาใช้ก่อนหน้านี้เลยเหรอ?”

“ฉันก็แค่อยากลองพลังตัวเองดูไง”

อุปกรณ์ระดับเหล็กดำอีกชิ้น ดูท่าคนจนจริงๆ ก็มีแค่เซียวเฉินคนเดียว

“แบบนี้ก็ดีมาก ในที่สุดก็ได้ฆ่าบอสสักที”

“พี่เซียว นายยิงอยู่ไกลๆ ก็พอ ฉันดึงความโกรธได้มั่นคงมาก”

ซุนเจียนมั่นใจในตัวเองสุดๆ เขาอยากลองมานานแล้ว

“อืม นายยังต้องระวังหน่อย”

ถ้าสู้ไม่ไหว ก็ตายจริงๆ นั่นเป็นเรื่องความเป็นความตาย

“ยังมีมอนสเตอร์เล็กอีกสิบกว่าตัว เก็บกวาดมันก่อนค่อยว่ากัน”

ตอนที่ฆ่ามอนสเตอร์เล็กตัวสุดท้าย จู่ๆ ก็มีเสียงประกาศดังขึ้นมา

มาไม่เช้าไม่สาย พอดีเป๊ะ

“ติ๊ง! ยอดสังหารถึงหนึ่งหมื่น ได้รับค่าพลัง +1”

หนึ่งในหมื่นสำเร็จในที่สุด เพื่อค่าสเตตัสจุดนี้ เซียวเฉินจ่ายไปไม่น้อยเลย

“ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์เล็กครบ 1 หมื่นตัวสำเร็จ ได้รับความสำเร็จ: นักฆ่า

สเตตัสทั้งหมด +2, เหรียญเงิน +10”

“อะไรนะ?”

เห็นรางวัลนี้ เซียวเฉินตื่นเต้นจนกระโดดขึ้นมาทันที

รางวัลของความสำเร็จนี้ ดีกว่าค่าสเตตัสกระจอกๆ ของเขาไปไกลโข

สเตตัสทั้งหมดบวกสอง นั่นคือค่าสเตตัสรวมสิบจุด

“ปลดล็อกความสำเร็จการสังหารรายต่อไป ต้องฆ่าศัตรู 1 แสนตัว”

ความสำเร็จที่โผล่ขึ้นมาจู่ๆ ทำให้คนมีความสุขกว่าอะไรทั้งหมด

ที่ทำให้เซียวเฉินประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ยังมีการแจ้งเตือนความสำเร็จอันถัดไปอีก

ดูเหมือนว่าระบบอยากให้เซียวเฉินฆ่าศัตรูให้มากๆ จริงๆ

ได้เหรียญเงินมาเพิ่มอีก 10 เหรียญ ตอนนี้เซียวเฉินมีเหรียญเงินรวมทั้งหมด 31 เหรียญแล้ว

เซียวเฉินหยุดโจมตี แล้วพูดกับพวกนั้นว่า

“พวกนายรอฉันก่อน”

จะฆ่าบอสแล้ว เซียวเฉินคิดว่าควรเพิ่มพลังให้มากขึ้นสักหน่อยจะได้มั่นคง

เลือดของบอสเลเวลหนึ่งจริงๆ แล้วมีแค่หนึ่งพันหกร้อย ถึงการป้องกันของมันจะมีถึงยี่สิบห้า เซียวเฉินก็แค่ยิงสิบกว่าลูกก็ฆ่ามันได้แล้ว

ความเร็วในการโจมตีของเขาคือ 0.2 ใช้เวลาประมาณหนึ่งถึงสองนาทีก็จบการต่อสู้ได้

ความเร็วในการฟื้นเลือดของบอสเลเวลหนึ่งไม่ได้เร็วขนาดนั้น สู้ไม่ยาก

จู่ๆ มีเงินเพิ่มขึ้นมา เซียวเฉินก็อยากใช้เงินเหมือนกัน เขาอดทนมานานมากแล้ว

“หญ้าพลังธรรมดา 3 เหรียญเงินต่อต้น หนึ่งคนกินได้ 10 ต้น”

เซียวเฉินซื้อมาสิบต้นทันที คราวนี้หญ้าพลังธรรมดาก็จบเกมไป

“พลัง +1”

“พลัง +1”

ครั้งแรกที่กินสมุนไพร เซียวเฉินรู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง

พลังเพิ่มขึ้นสิบจุดติดต่อกัน ค่าสเตตัสรวมของเซียวเฉินทะลุสองร้อยในที่สุด

การโจมตีพื้นฐานเพิ่มขึ้น 20 ไม่นับสกิลเสริมของสวีชิง การโจมตีของเซียวเฉินก็มี 153 แล้ว

“ซุนเจียน ฉันพร้อมแล้ว นายขึ้นไปได้เลย”

ซุนเจียนถือโล่ใหญ่ พุ่งตรงเข้าหาบอส

“ดาเมจสะท้อน!”

“-148”

เห็นเลขดาเมจเด้งขึ้นมา เซียวเฉินไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว

หักการป้องกันออกไป ดาเมจที่เขาทำได้ก็มีแค่ 113

“ให้ตายเถอะ นี่ใครพาใครกันแน่?”

“บล็อก!”

“การ์ด!”

เซียวเฉินเงียบสนิท ไอ้นี่มันจับสกิลได้กี่สกิลกันแน่?

เทียบกันแล้ว สกิลยิงสามลูกเดี่ยวๆ ของเซียวเฉินก็ดูบางเบาเหลือเกิน

เลือดเยอะขนาดนี้ ซุนเจียนทนทานบอสได้สิบกว่าที

การรักษาของสวีชิงสุดยอดมาก ทำเอาซุนเจียนมีเลือดเกือบเต็มแทบตลอดเวลา

“น้องชิง ฉันบอกแล้วว่าเราสองคนเข้ากันได้ดีที่สุด”

“พี่เจียน นายแข็งแกร่งที่สุด”

“โล่ของฉันเปิดรับเธอเสมอ”

ตอนนี้เองที่เซียวเฉินเพิ่งจะเห็นออก ซุนเจียนกับสวีชิงนี่เป็นแฟนกันนี่เอง

ก็ถือว่าสมน้ำสมเนื้อ แต่ว่ายุคสมัยแบบนี้ไม่เหมาะกับการมัวมารักกันเล่นๆ เลย

เผื่ออีกฝ่ายหนึ่งตายกระทันหันขึ้นมาล่ะ?

เอาเถอะ คิดแบบนั้นไม่ได้ ควรจะอวยพรพวกเขาต่างหาก

แค่สองคนนี้ฆ่าบอสยังมีเวลามาจีบกันอีก

เซียวเฉินเริ่มฟังไม่ไหวแล้ว เขาเพิ่มพลังการโจมตี รีบจัดการบอสให้จบๆ ไป

“-117”

“-146”

“ติ๊ง! สังหารหมูป่ากินเลือด ประสบการณ์ +160, เหรียญทองแดง +400”

ได้ยินเสียงประกาศการสังหาร เซียวเฉินถึงได้ถอนหายใจโล่งอก

ครั้งแรกที่ฆ่าบอสได้สำเร็จ ทุกคนอดที่จะดีใจกระโดดโลดเต้นไม่ได้

“ฮ่าๆ ฉันได้อุปกรณ์มาหนึ่งชิ้น”

“ฉันก็เก็บสมุนไพรธรรมดาได้หนึ่งต้น”

“ดันเจี้ยนนี้ไม่ใช่แค่ได้ทุนคืน ยังได้กำไรอีกด้วย”

เซียวเฉินเห็นเพื่อนร่วมทีมได้ของกันเต็มมือ เขาก็มีความสุขไปด้วย

ทุกคนได้ประโยชน์แบบนี้ ความร่วมมือถึงจะไปต่อได้

ฆ่าบอสได้อีกหนึ่งตัว เซียวเฉินก็ได้เหรียญทองแดงเพิ่มอีก 400 เหรียญ เขาก็พอใจมาก

ผ่านดันเจี้ยนหนึ่งครั้งได้กำไรหนึ่งเหรียญเงิน เซียวเฉินเองก็ยังรู้สึกว่าไม่น่าเชื่อเลย

“ซุนเจียน ผ่านดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งครบเก้าครั้งสามารถรับความสำเร็จได้ รางวัลก็ดีไม่เบา

เราไล่ตีไปทีละอันตามลำดับกันเถอะ”

“มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?”

“เสียดายที่ฉันตื่นขึ้นมาเป็นอาชีพสายชีวิต ไม่งั้นฉันจะมาฟาร์มดันเจี้ยนทุกวัน”

“พี่เซียว ต่อไปถ้าอยากตีอุปกรณ์ก็มาหาฉันได้นะ”

ทุกคนยิ่งสนิทกันมากขึ้น พูดคุยกันมากขึ้นด้วย

ทีมยิ่งแข็งแกร่งขึ้น บรรยากาศก็ยิ่งผ่อนคลายขึ้น

แบบนี้ เวลาก็ผ่านไปเร็วขึ้นมาก

แต่ละดันเจี้ยนฆ่ามอนสเตอร์เล็กได้ประมาณร้อยตัว ผ่านดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งครบร้อยครั้ง ก็จะสามารถกระตุ้นหนึ่งในหมื่นได้หนึ่งครั้ง

ผ่านดันเจี้ยนแต่ละครั้ง รับประกันได้กำไรขั้นต่ำหนึ่งเหรียญเงิน

ถ้าโชคดี ได้อุปกรณ์มาหนึ่งชิ้น มีโอกาสได้กำไรถึงสิบเหรียญเงินเลยทีเดียว

โดยไม่รู้ตัว เวลาเย็นก็มาเยือนแล้ว

มือใหม่สี่คนทุกครั้งที่ฟาร์มดันเจี้ยน ก็เล่นหนักสุดๆ ทันที

ฟาร์มตั้งแต่เช้าจรดยามดึก ฟาร์มติดต่อกันสิบหกสิบเจ็ดชั่วโมง

ซุนเจียนเริ่มรู้ตัวว่า ต่อไปไม่ควรพูดว่าฟาร์มไม่รู้จบอีกแล้ว

ฟาร์มไปได้ 32 ครั้ง ในที่สุดซุนเจียนก็ทนไม่ไหว

“พี่เซียว พวกเธอผู้หญิงหลายคนอดหลับอดนอนแบบนี้ไม่ได้ วันนี้พอแค่นี้เถอะ”

เซียวเฉินจะมีความเห็นอะไรได้ยังไง วันนี้เขารวยมากแล้ว

“ได้ ครั้งหน้าโอกาสเหมาะ เราค่อยไปดันเจี้ยนเลเวลสองด้วยกัน”

ตอนอยู่ดันเจี้ยนเลเวลสอง ใครจะพาใคร ก็ยากจะพูดแล้ว

พวกเกจิพวกนี้ ปกติจะมีปฏิสัมพันธ์กับอาชีพระดับต่ำแค่ตอนเลเวลยังต่ำๆ เท่านั้น

พูดได้เต็มปากว่า ต่อไปตัวเองคงตามจังหวะของซุนเจียนไม่ทันแน่นอน

“ได้ ตั้งใจเลเวลขึ้นให้ถึงสิบให้ได้”

พวกอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ดีๆ แบบนี้ ก็ไม่ได้หยิ่งทะนงไปซะทั้งหมด

อย่างเช่นซุนเจียน หรือซูหมิง นิสัยดีทั้งคู่ เข้าใกล้ได้ง่าย

“พี่เซียว วันนี้ขอบคุณมากจริงๆ

ถ้าไม่เจอพี่ พวกเราไม่มีทางเลเวลขึ้นถึงเจ็ดได้ในวันเดียว”

เหนื่อยก็เหนื่อยจริง แต่ประสิทธิภาพมันสูงจริงๆ ด้วย วันเดียวขึ้นเจ็ดเลเวล นี่ถือเป็นความเร็วในการเลเวลอัปที่โคตรจะเกินจริงแล้ว

“พูดคำว่าขอบคุณก็เกินไปแล้ว พวกนายจ่ายเงินมา

พูดตามตรง เงินก้อนนี้ช่วยฉันได้เยอะมาก ฉันต่างหากที่ควรขอบคุณพวกนาย”

สำหรับเซียวเฉินแล้ว นี่ก็เป็นโอกาสที่หายากเหมือนกัน

การเจอเพื่อนร่วมทีมที่ใจกว้างไม่ใช่เรื่องง่าย การเจอเพื่อนร่วมทีมที่ใจกว้างและยังมีเงินอีก ยิ่งยากเข้าไปใหญ่

หลังจากซุนเจียนพวกนั้นจากไป เซียวเฉินถึงได้เก็บกวาดรายได้ของวันนี้

ตอนนี้ เซียวเฉินสวมใส่อุปกรณ์อยู่ห้าชิ้น ในกระเป๋ายังมีอีกหนึ่งชิ้น

“อุปกรณ์ที่ได้มาสี่ชิ้นมีมูลค่า 30 เหรียญเงิน รายได้วันนี้เกินหกสิบเหรียญเงิน”

“คุณมีเหรียญเงิน: 36 เหรียญทองแดง: 453”

เซียวเฉินเองก็รู้สึกว่าตอนนี้ค่อนข้างรวยแล้ว

[เซียวเฉิน LV: 9 (15000) (ห่างจากการเลเวลอัปอีก 13000 ประสบการณ์)]

จากเลเวลเก้าขึ้นเลเวลสิบ ประสบการณ์ที่ต้องใช้มากมายขนาดนี้เลยเหรอ

เลเวลสูงขึ้น มอนสเตอร์เล็กก็ให้ประสบการณ์น้อยลงมาก

เข้าดันเจี้ยนหนึ่งครั้งได้แค่ห้าร้อยประสบการณ์ ตามความเร็วแบบนี้ ต้องฟาร์มอีก 26 ครั้ง

การเลเวลอัปยากกว่าที่คิดไว้มาก

แต่เซียวเฉินไม่กังวลเรื่องการเลเวลอัปแล้ว

มีเงินอยู่ในมือ พอจะหนุนให้เขาขึ้นถึงเลเวลสิบได้

ถ้าอยากเลเวลเร็วๆ เขาสามารถเข้าดันเจี้ยนกับอีกคนสองคน ความคืบหน้าจะได้เยอะขึ้น

“ถ้าได้เจอทีมแบบซุนเจียนพวกนั้นอีกสักหลายๆ ที ก็คงโคตรจะฟิน”

เซียวเฉินเชื่อว่าจะต้องมีคนแบบนั้นอยู่แน่

“ฉันต้องรีบเลเวลให้ถึงสิบก่อน มีเลเวลถึงจะมีพลังต่อสู้”

จากประสบการณ์ครั้งนี้ เซียวเฉินได้รับแรงบันดาลใจบางอย่าง

ใช่ เขาสามารถพามือใหม่เลเวลอัปได้

สำหรับอาชีพที่เพิ่งตื่นขึ้นมา ช่วงเริ่มต้นลำบากมาก จุดนี้เซียวเฉินเข้าใจดี

คนอื่นเขาพาเลเวลอัปต้องเก็บเหรียญเงิน เซียวเฉินเขาพาฟรีได้ แค่รับผิดชอบค่าเข้าดันเจี้ยนก็พอ

ต่อให้เป็นมือใหม่ที่จนที่สุด เงินทุนเริ่มต้นฟาร์มได้หนึ่งสองครั้ง เลเวลก็พุ่งขึ้นง่ายๆ สองเลเวล

หลังเลเวลสิบ ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งก็ไม่มีประสบการณ์แล้ว

จุดนี้เซียวเฉินไม่แคร์ เขาต้องการคือเงินทอง กับยอดสังหาร

ตราบใดที่มีคนยินดีจ่ายเงิน เขาก็ยินดีพามาก

ครั้งหนึ่งได้กำไรหนึ่งเหรียญเงิน เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธแม้แต่น้อย

“ฟาร์มดันเจี้ยนสักร้อยกว่าครั้ง ก็เพิ่มยอดสังหารได้หนึ่งหมื่น”

ต่อให้ฆ่าหนึ่งหมื่นตัวถึงจะได้ค่าสเตตัสหนึ่งจุด ก็ต้องพยายามเอาไว้

เซียวเฉินเปิดหน้าต่างสเตตัสของตัวเอง:

[สเตตัสรวม: 225, โจมตี: 197, เลือด 480, ป้องกัน 21]

อุปกรณ์หลายชิ้นทำให้พลังโดยรวมของเซียวเฉินเพิ่มขึ้นไม่น้อย

เสียดายที่อุปกรณ์ไวท์บอร์ดไม่มีโบนัสสเตตัสอะไร

“พอเลเวลขึ้นถึงสิบ คลังสมบัติแห่งภพภูมิจะให้รางวัล 10 เหรียญเงิน

ตอนนั้น บางทีอาจจะได้แลกธนูที่ดีกว่านี้สักอัน”

ตอนนั้น ก็สามารถยิงหนึ่งลูกฆ่ามอนสเตอร์เล็กหนึ่งตัวได้จริงๆ ถ้ามีฮีลเลอร์ด้วย การถึกสู้บอสก็เป็นไปได้

เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวเฉินหาทีมใหม่ได้อีกทีม

ครั้งนี้ฟาร์มไม่ได้ถึง 32 รอบติดต่อกัน ตีไปหกรอบพอเลเวลขึ้นถึงห้าพวกเขาก็ถอนตัว

หลังเลเวลห้าก็สู้เองได้แล้ว สำหรับอาชีพระดับล่างๆ อย่างพวกเขา การประหยัดได้สักเหรียญทองแดงก็ดีแล้ว

เทียบกับเมื่อวาน พลังของเซียวเฉินเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย ครั้งนี้ ดันเจี้ยนที่สามพวกเขาก็เริ่มฆ่าบอสแล้ว

“ค่าใช้จ่ายของดันเจี้ยน สำหรับอาชีพทั่วไปยังเป็นภาระอันใหญ่หลวง”

ยังหาทีมไม่เจอ เซียวเฉินก็ได้แต่สุ่มจัดทีมกับอาชีพอื่นฟาร์มไปอีกสิบกว่ารอบ

ทีมหนึ่งสามคน ประสบการณ์ที่ได้ก็เยอะขึ้นมาก

ตอนสองทุ่ม เซียวเฉินก็เลเวลขึ้นถึงสิบสำเร็จ

“ติ๊ง! เลเวล +1, สเตตัสทั้งหมด +1, ค่าสเตตัสสุ่ม +5”

“ติ๊ง! สกิลยิงหลายลูก +1, ระยะโจมตี +5 เมตร”

“ติ๊ง! เลเวลของคุณถึง 10 แล้ว คุณสามารถเข้าร่วมกิลด์ได้”

“ติ๊ง! คุณสามารถเข้าดันเจี้ยนเลเวลสองได้

เปิดดันเจี้ยนปกติ 100 เหรียญเงิน ดันเจี้ยนยาก 200 เหรียญเงิน”

“คุณถึงเลเวล 10 แล้ว คลังสมบัติแห่งภพภูมิมอบรางวัล 10 เหรียญเงิน, ค่าสเตตัสอิสระ 10”

การขึ้นถึงเลเวลสิบเปลี่ยนแปลงเยอะมาก ข้อความต่อเนื่องกันเซียวเฉินใช้เวลาอยู่พักใหญ่ถึงจะอ่านหมด

ให้เงินให้ค่าสเตตัส แบบนี้ถือว่าโคตรจะสุดยอด

เลเวลขึ้นถึงสิบ พลังสามารถพุ่งขึ้นได้อีกขั้นใหญ่ๆ เลย

[เซียวเฉิน LV: 10 (18000), สเตตัสรวม: 251, โจมตี 220, เลือด 560, ป้องกัน 35, ความเร็วโจมตี: 0.25]

ถ้าเปลี่ยนอาวุธดีๆ สักอัน ก็สามารถยิงมอนสเตอร์เล็กดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งตายได้ในหนึ่งลูก

ถ้าเปลี่ยนอุปกรณ์ไวท์บอร์ดหลายชิ้นเป็นอุปกรณ์ระดับเหล็กดำ ก็ได้เหมือนกัน

อาวุธธรรมดาสี่สิบห้าเหรียญเงินก็ซื้อได้แล้ว อาวุธระดับเหล็กดำมูลค่าพุ่งขึ้นสิบเท่าทันที

อาวุธเหล็กดำเลเวลสิบแพงยิ่งกว่า ตอนนี้ซื้อไม่ไหวแน่นอน

พูดตามตรง เซียวเฉินอยากได้ของดีทีเดียวจบ เปลี่ยนเป็นอาวุธเหล็กดำทันทีเลย

“พลังระดับนี้ ฟาร์มดันเจี้ยนเลเวลสองยังค่อนข้างลำบาก”

ตอนนี้ก็ได้แต่พาคนเลเวลอัปไปด้วย หาทีมที่เหมาะสมไปด้วย

ทีมทั่วไปต้องการสเตตัสรวมถึงสามร้อยจุด นักธนูโจมตีต้องถึง 250 ถึงจะผ่าน

ถ้าเซียวเฉินเป็นพรสวรรค์ระดับ C เขาก็ถึงข้อกำหนดแล้ว

“ความยากของดันเจี้ยนเลเวลสองจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย ข้อกำหนดสูงหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ”

ดันเจี้ยนเลเวลสองสู้ไม่ไหว ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งก็สู้ได้สบายๆ

เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการพาคน เขาไม่เพียงแต่ตะโกนเรียกหน้านำเข้าดันเจี้ยน ยังโพสต์ในบอร์ดของเมืองเทียนหนานอีกด้วย เป็นครั้งคราวก็รับงานได้บ้าง

วันที่โชคไม่ดี วันหนึ่งอาจได้งานแค่ชิ้นเดียว พาคนหนึ่งคนฟาร์มดันเจี้ยนหนึ่งครั้ง

วันที่โชคดี วันหนึ่งฟาร์มได้สิบกว่าครั้งต่อเนื่องกัน

บางครั้งหลายวัน เขารออยู่ที่จัตุรัสทั้งวันก็ไม่มีลูกค้า

ฟาร์มดันเจี้ยนครบร้อยครั้ง จะสามารถบรรลุหนึ่งในหมื่นได้หนึ่งครั้ง

ประมาณหนึ่งเดือนฟาร์มดันเจี้ยนครบร้อยครั้ง ทุกเดือนจะได้ค่าสเตตัสอิสระหนึ่งจุด

ครึ่งปีต่อมา เซียวเฉินเห็นซูหมิงเลเวล 16 แล้ว ซุนเจียนก็ถึง 15 เช่นกัน

เพื่อนร่วมทีมที่เคยฟาร์มดันเจี้ยนด้วยกันหลายคน ตอนนี้ชื่อเริ่มจางลง ไม่นานหมายเลขของพวกเขาก็จะถูกยกเลิก กลายเป็นค้นหาคนไม่พบ

ทำงานหนักมากว่าครึ่งปี ในที่สุดเซียวเฉินก็เก็บความมั่งคั่งได้ถึงห้าร้อยเหรียญเงิน

“ห่างจากยอดสังหารหนึ่งแสนน่าจะอีกสองสามหมื่น!”

มีเงินอยู่ในมือ เซียวเฉินก็ไม่กังวลว่าจะถูกส่งไปยังพื้นที่ป่า

ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นบ้าง

ทุกวันพามือใหม่ แม้จะไม่เลเวลอัปเลยก็ถือว่าไม่เลว

ตอนที่เซียวเฉินกำลังรู้สึกดีกับตัวเองอยู่ จู่ๆ ก็มีข้อความสีทองผุดขึ้นมาตรงหน้า

นั่นคือประกาศของภพภูมิ ผู้ตื่นขึ้นทั่วทั้งดาวเคราะห์สีน้ำเงินสามารถมองเห็นได้

“ระดับการหลอมรวมโลกถึง 60% แล้ว ต่อจากนี้ความเร็วในการหลอมรวมจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

จำนวนรอยแยกเหวลึกของโลกจะเพิ่มขึ้นมากมาย จำนวนและความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก”

“พลังงานของเมืองใหญ่แต่ละเมืองถูกใช้ไปเกินครึ่งแล้ว ม่านพลังพลังงานจะหายไปภายในสิบปี

ขอให้ทุกเมืองรุกออกไป ลดจำนวนครั้งที่สัตว์อสูรโจมตีม่านพลังป้องกัน”

“หากเมืองหลักทั้งหมดแตก ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะหายไปทั้งภพภูมิ สิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะสูญพันธุ์

ขอให้อาชีพทุกคนพยายามสุดกำลัง ฆ่ามอนสเตอร์ให้มาก ฟาร์มดันเจี้ยนให้มาก เลเวลอัปอย่างรวดเร็ว”

“เอาชีวิตรอด!”

เห็นประกาศทีละบรรทัด ความสุขในใจก็ร่วงลงสู่ก้นบึ้งทันที

“ที่แท้ไม่ใช่วันต่อวันกำลังดีขึ้น แต่กำลังวนเวียนเข้าหาความตายอยู่งั้นเหรอ?”

“ต่อไปในเมืองก็ไม่ปลอดภัยอีกแล้ว การหมกตัวอยู่ในเมืองตลอดก็เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว”

ทันใดนั้น เซียวเฉินก็เต็มไปด้วยความรู้สึกวิกฤต

ไม่ใช่แค่เซียวเฉิน ผู้ตื่นขึ้นทั่วทั้งภพภูมิต่างมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

อาชีพจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ออกจากประตูเมือง ต่อสู้กับมอนสเตอร์สุดสยองต่างๆ มากมาย

หลายคนจริงจังศึกษากลยุทธ์ เตรียมลองดันเจี้ยนระดับยาก

เซียวเฉินก็ตัดสินใจแล้ว ต้องรีบเลเวลอัปให้เร็วขึ้น

ห้าร้อยเหรียญเงิน สามารถทำอะไรได้หลายอย่างแล้ว

ในที่สุดเซียวเฉินก็ได้เปลี่ยนธนูไม้เก่าๆ นั่นสักที

พลังของทุกคนกำลังเพิ่มขึ้น อุปกรณ์เหล็กกล้าบริสุทธิ์เมื่อเทียบกับครึ่งปีก่อนก็ลดราคาลงบ้าง

“ธนูเหล็กดำ ระดับเหล็กดำ 443 เหรียญเงิน”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป