"ติ้ง เงิน -443"
"คุณได้รับธนูเหล็กดำ"
เซียวเฉินมองคุณสมบัติของธนูเหล็กดำนี้ ยิ่งดูก็ยิ่งมีความสุข
[ธนูเหล็กดำ คุณภาพ: เหล็กดำ ระดับอุปกรณ์: 10
พลัง+10 ความคล่องแคล่ว+10 โจมตี+30 ระยะยิง+5 เมตร]
เมื่อเทียบกับธนูไม้เวรนั่นที่เพิ่มแค่ 8 แล้ว ธนูเหล็กดำนี้แข็งแกร่งเกินไปมาก
รวมโบนัสสถานะด้วย อาวุธหนึ่งชิ้นเพิ่มการโจมตีถึง 50 โดยตรง แบบนี้มันค่อนข้างจะโหดอยู่จริง ๆ
[เซียวเฉิน: เลเวล 10 (18000)
สถานะรวม: 280 พลังโจมตี: 289 พลังชีวิต: 580 พลังป้องกัน 36]
พลังชีวิตและการป้องกันยังไงก็ยังไม่ไหว แต่อาชีพอย่างอาร์เชอร์ก็เป็นแบบนี้แหละ โจมตีสูง ป้องกันต่ำ กระดาษบาง
เอาล่ะ การโจมตีของเซียวเฉินก็ไม่ได้สูงขนาดนั้น
"ความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้นไม่น้อย ความเร็วในการเคลื่อนที่และความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย"
เมื่อเทียบกับตอนที่ยังไม่ตื่น ความเร็วของเซียวเฉินตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
ในมือมีอาวุธเหล็กดำหนึ่งชิ้น เซียวเฉินดูไม่น่าสังเวชเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
"ยังเหลืออีก 57 ซิลเวอร์ ใช้สุรุ่ยสุร่ายไม่ได้แล้ว"
ค่าเข้าดันเจี้ยนระดับสองคือ 100 ซิลเวอร์ ถ้าหารห้าคน คนละ 20 ซิลเวอร์
ใช้เวลาครึ่งปีหาเงินซื้ออาวุธเหล็กดำเลเวล 10 ได้ ที่จริงก็ถือว่าดีแล้ว
"ต่อไป ก็ต้องหาทีมสำหรับดันเจี้ยนระดับสองซะหน่อย"
พลังโจมตีของเซียวเฉินตอนนี้อ่อนไปหน่อยจริง ๆ แต่ถ้ามีความอดทนก็ยังหาทีมได้อยู่ดี
ในตอนนั้นเอง เซียวเฉินก็เห็นช่องเพื่อนของตัวเองสว่างขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว
ห่างกันตั้งครึ่งปี ซุนเจียนกลับมาหาเขาแล้ว
"หรือว่าจะพาฉันไปตีดันเจี้ยน?"
เลเวลของซุนเจียนถึง 17 แล้ว ฝีมือขนาดนี้พาเขาได้จริง ๆ
"พี่เซียว กิลด์เรามีสมาชิกสำรองอยู่กลุ่มหนึ่ง ช่วยพาไปหน่อยได้ไหม?"
ซุนเจียนไม่ได้จะพาเขาเลเวลอัป แต่ให้เขาช่วยพาคนแทน
มีงานเข้าบ้าน จะอะไรก็ไม่เป็นปัญหา
"เรื่องนี้ไม่มีปัญหาหรอก เอาแบบเดิมเหมือนเคย"
ซุนเจียนเข้ากิลด์ได้แล้ว นี่มันหายากมากเลยนะ
โควต้ากิลด์แน่นมาก คนทั่วไปเข้าไม่ถึงหรอก
คนที่ยังไม่ถึงเลเวล 10 แต่เป็นสมาชิกสำรองของกิลด์ได้ จะต้องเป็นอาชีพที่มีพรสวรรค์โดดเด่น หรือไม่ก็เป็นผู้ตื่นที่มีเส้นสาย
"พี่เซียว พาได้นานแค่ไหน?"
"เรียกว่าพาได้นานแค่ไหนล่ะ?
มีเท่าไหร่ก็พาเท่านั้น ถ้าจะให้บอกรอบเวลาจริง ๆ ฉันพาได้ตลอดเลย
อีกอย่าง ต่อไปอย่าเรียกฉันว่าพี่เซียวอีกเลย เรียกฉันว่าเซียวเฉินก็พอ"
สองคนอายุไล่เลี่ยกัน ให้คนเก่งเลเวล 16 เรียกพี่แบบนี้มันไม่เหมาะ
ก่อนหน้านี้ได้อาศัยซุนเจียนหาเงินได้ก้อนโต ตอนนี้ก็แนะนำงานให้อีก เซียวเฉินรู้สึกขอบคุณซุนเจียนสุดหัวใจ
"ถ้ามีงานเข้าบ้านล่ะก็ อัปเลเวลช้าไปหน่อยก็ไม่เป็นไร"
วิธีเพิ่มพลังมีหลายแบบ ที่สำคัญที่สุดคือต้องมีเงิน
ไม่ว่าเมื่อไหร่ การหาเงินคือสิ่งที่สำคัญที่สุดเสมอ
พาคนตีดันเจี้ยนหนึ่งรอบได้เงิน 1 ซิลเวอร์ เงินแบบนี้ง่ายสุด ๆ
ตอนนี้พลังโจมตีของเซียวเฉินขึ้นมาแล้ว แถมยังมีสี่ศรซ้อน ระยะโจมตียาวถึง 20 เมตร
จะว่าเรื่องประสิทธิภาพการฟาร์มมอนส์ ตอนนี้สูงกว่าเมื่อก่อนมากเลย
"พี่เซียว งั้นต่อไปทุกวันพาคนฟาร์มหนึ่งรอบ จนกว่าจะผ่านดันเจี้ยนทั้งเก้า ได้ความสำเร็จ แล้วค่อยเลิก"
"มีทุกวันเลยเหรอ?"
กิลด์หนึ่งจะมีสมาชิกสำรองมากมายขนาดนั้นหรือ?
"ใช่ ช่วงนี้กิลด์เราสูญเสียหนักมาก ต้องเสริมสมาชิกสำรองจำนวนมาก
อีกอย่าง เซียวเฉิน นายจะเข้ากิลด์เทียนสิงไหม?"
ได้ยินคำชวนนี้ เซียวเฉินรู้สึกเหมือนฝันไป
"ฉันอยากเข้ามาก ๆ อยู่แล้ว คนแบบฉันเข้าได้เหรอ?"
"แค่ถึงเลเวล 10 ก็รับหมดแหละ pero กิลด์ต้องคัดคนเก่งไว้
ถ้าเดือนหน้าแต้มผลงานของนายไม่ติดหนึ่งหมื่นอันดับแรก จะถูกเตะออกจากกิลด์อัตโนมัติ"
กิลด์เทียนสิงเป็นกิลด์อันดับสิบกว่าในเมืองเทียนหนาน
กิลด์ระดับสอง สมาชิกประจำหนึ่งหมื่นคน
"งั้นก็ดี รบกวนดึงฉันเข้าทีเถอะ"
กิลด์อะไรไม่สำคัญ ขอแค่เข้าก่อนแล้วค่อยว่ากัน
บางที ต่อไปอาจมีโอกาสรับงานเพิ่มอีกก็ได้
ถ้าในกิลด์มีผู้เล่นระดับสูงอารมณ์ดี ตีดันเจี้ยนอาจจะชวนเขาไปด้วยก็ได้
"โอเค สมาชิกสำรองมีสองหมื่น นายพยายามเก็บแต้มผลงานนะ"
แหล่งที่มาหลักของแต้มผลงานกิลด์มีสองทาง ทางหนึ่งคือฆ่ามอนส์ ผ่านดันเจี้ยน
อีกทางคือบริจาคทรัพยากรให้กิลด์
ทรัพยากรนั้นบริจาคไม่ได้หรอก ส่วนดันเจี้ยนเขาจะพยายามสุดกำลัง
"ติ้ง คุณเข้าร่วมกิลด์เทียนสิง"
"ติ้ง สถานะทั้งหมดของคุณ +10 โจมตี +30"
แค่กิลด์ระดับสอง กลับให้โบนัสกับเขามากมายขนาดนี้ เทียบเท่ากับอัปเลเวลไปหลายเลเวลเลยนะ
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงอยากเข้ากิลด์แทบตาย แค่โบนัสอย่างเดียวก็เยอะแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง หลังจากเก็บแต้มผลงานกิลด์ได้ ยังแลกของได้อีกมากมาย
กิลด์เทียนสิงมีอาชีพสายชีวิตจำนวนมาก ที่นี่มียา อาหาร อุปกรณ์มากมายที่สามารถแลกด้วยแต้มผลงานได้
"ผ่านดันเจี้ยนระดับหนึ่ง ถึงจะได้แต้มผลงานหนึ่งแต้มเหรอ?"
ดูท่า แต้มผลงานกิลด์นี้มีค่ามากเหมือนกันนะ
"กิลด์เทียนสิง ระดับสอง 90% ห่างจากการอัปเกรดอีกหนึ่งแสนแต้มผลงาน"
รวมสมาชิกสำรอง กิลด์เทียนสิงก็มีสามหมื่นคนแล้ว ไม่รู้ว่าหนึ่งแสนแต้มผลงานนี่ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะเต็ม
ตามความเร็วนี้ คิดจากระดับสองไประดับสาม ต้องใช้แต้มผลงานเป็นล้าน
"อำนาจซื้อของหนึ่งแต้มผลงาน ใกล้เคียงหนึ่งซิลเวอร์เลยนะ"
เซียวเฉินพบหนทางหาเงินอีกทางแล้ว
"ยาเปลี่ยวที่แลกได้มีตั้งพันกว่าชนิด ค่อย ๆ แลกทีละอย่าง"
ไม่ช้าก็เร็ว ยาพวกนี้เขาจะแลกหมดจนจบ
"เป้าหมายแรก ยาพลังระดับต้น"
ยาชนิดนี้กินได้แค่สิบครั้ง มีโบนัสพลังทั้งหมดสิบคะแนน
30 แต้มผลงานก็จัดการได้ แค่ฟาร์มดันเจี้ยนระดับหนึ่ง 30 รอบเท่านั้น
"รู้งี้ ถึงเลเวล 10 ก็ต้องหาทางเข้ากิลด์ให้ได้เลย"
ด้วยความเร็วในการเก็บแต้มผลงานตอนนี้ ยากที่จะติดหนึ่งหมื่นอันดับแรก
แต่เขาก็อยากลองพยายามดูสักตั้ง ว่าจะได้อยู่อันดับไหน
หลังจากเข้ากิลด์เทียนสิง สถานะรวมและพลังโจมตีรวมของเซียวเฉินก็ทะลุสามร้อยไปแล้ว
พลังชีวิตใกล้จะแปดร้อยแล้ว พลังป้องกันก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
"พลังตอนนี้ ฟาร์มดันเจี้ยนระดับหนึ่งคนเดียวได้แล้ว"
การโจมตีระยะไกลมีข้อได้เปรียบ โจมตีได้หลายที
พลังชีวิตเท่านี้ก็รับดาเมจได้ไม่กี่ที แล้วคิดถึงความเร็วในการเคลื่อนที่ที่เกินบอสระดับหนึ่งแล้ว ฟาร์มโดยไม่มีความอันตรายเลย
พลังระดับนี้ พาคนตีดันเจี้ยนระดับหนึ่งง่ายมากแล้ว
วันต่อ ๆ ไป เซียวเฉินพาคนอัปเลเวลอย่างน้อยวันละหนึ่งกลุ่ม บางวันก็สองกลุ่ม
คนพวกนี้หลายคนเป็นอาชีพสายชีวิต ล้วนเป็นสมาชิกสำรองของกิลด์เทียนสิง
พาพวกเขาฟาร์มจนได้ความสำเร็จรอบหนึ่ง แล้วเลเวลก็ถึงหก ให้พวกเขาหาทางอัปเลเวลเอาเอง
"คุณผ่านดันเจี้ยนระดับหนึ่ง ค่าประสบการณ์ +0 ทองแดง +967 ฆ่า +96 แต้มผลงานกิลด์ +1"
พูดตามตรง รางวัลพวกนี้เซียวเฉินค่อนข้างพอใจ แม้จะไม่มีโบนัสค่าประสบการณ์เลยก็ตาม
ทุกวันมีรายได้ สะสมไปเรื่อย ๆ ก็เยอะขึ้นมาก
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เซียวเฉินก็ทำสำเร็จ 'หนึ่งในหมื่น' ได้อีกครั้ง
สถานะของเขาในตอนนี้ฟาร์มดันเจี้ยนระดับสองได้แล้ว แต่เลเวลเขาต่ำเกินไป ยังหาทีมไม่เจอ
"ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ตั้งทีมเองสักที?"
เซียวเฉินทำแบบเดิมอีกครั้ง เริ่มตะโกนหาคนหน้าดันเจี้ยน
ไม่นานก็มีคนเข้าทีมเรื่อย ๆ แต่ปฏิกิริยาของทุกคนก็แทบไม่ต่างกัน
"เว้ย เพิ่งเลเวล 10 เอง ไม่กล้าไป"
"พลังตัวเองก็ไม่พอ พานายไม่ไหว ขอออกก่อน"
"น้องชาย นายไปตามทีมคนอื่นเถอะ
พาคนเลเวล 10 ในทีมต้องมีผู้เล่นระดับสูงอย่างน้อยหนึ่งคน"
คนที่ตีดันเจี้ยนระดับสองระวังตัวมากขึ้นเยอะ หาคนเข้ากลุ่มกรองหลายรอบ
พูดตรง ๆ เซียวเฉินรู้สึกผิดหวังมาก แต่เขาไม่อยากยอมแพ้ ยังคงตะโกนหาคนต่อไป
ตอนนั้นเอง ชื่อที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น
"จางฟานเข้าร่วมทีม!"
"ซัมมอนเนอร์จางฟาน เลเวล 15"
เป็นจางฟานนั่นเอง ไอ้อ้วนเล็กอารมณ์ไม่ค่อยดีคนนั้น
เซียวเฉินกับจางฟานเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว ตอนนั้นก็เพราะจางฟานชี้แนะ เซียวเฉินถึงได้ไปสนามฝึกมือใหม่
ผ่านไปตั้งครึ่งปีใหญ่ กลับมาเจอกันอีกแล้ว
"เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ เขายังจำฉันได้ไหมนะ?"
เซียวเฉินกำลังคิดแบบนี้ ไอ้อ้วนเล็กก็เดินมาหาเขาถึงที่:
"นายมันไม่เลวเลยนะเนี่ย ยังรอดมาได้อยู่ได้"
เอาล่ะ จางฟานจำเขาได้
แต่เจ้านี่พูดจายังเหมือนเดิม ทำให้ฟังไม่ค่อยสบายหู
"พี่ฟาน ไม่คิดว่าพี่จะจำฉันได้เลย"
"ก็เพราะคนตื่นแบบนายหายากไง แม้แต่สนามฝึกมือใหม่ยังไม่รู้จัก
เลเวลแบบนายหาทีมยากใช่ไหม เอากัปตันมาให้พี่ พี่พานายตีดันเจี้ยนเอง"
ได้ยินแบบนี้ เซียวเฉินยิ้มแก้มแทบปริ
แค่ยอมพาเขา ต่อให้ต้องเรียกพี่เรียกอาฉันก็ยอม
"ขอบคุณพี่ฟานมาก พี่ฟานเป็นคนดีจริง ๆ"
"เว้ย นายไม่เลวเลยนะเนี่ย ใช้ธนูเหล็กดำแล้วเหรอ?
ขอฉันดูสถานะนายหน่อยสิ"
"เว้ย นายเข้ากิลด์แล้วเหรอ?
ฉันจะไปฟ้องใครฟะ?"
จางฟานอาชีพเลเวลสิบห้านี่ ยังหากิลด์ไม่ได้เลย
เซียวเฉินนึกถึงคำพูดของซุนเจียน แล้วพูดกับจางฟาน:
"พี่ฟาน ผมลองถามดูนะ เผื่อจะดึงพี่เข้ากิลด์เทียนสิงได้"
ซุนเจียนบอกว่า members สำรองเข้าได้อิสระนี่นา
"นายมีความสัมพันธ์แบบนี้ด้วยเหรอ?
ฮ่า ๆ งั้นก็ขอบคุณน้องชายมากเลย"
ไม่นาน จางฟานก็ได้รับคำตอบ
ซุนเจียนไวมาก รีบเริ่มดึงคนเข้าทันที
ชั่วพริบตา สถานะของจางฟานก็เพิ่มขึ้นมาก พลังสู้รบก็เพิ่มไม่น้อย
"แบบนี้สิถึงจะถูก!"
จางฟานพอใจมาก สถานะรวมของเขาทะลุหกร้อยไปแล้ว
เซียวเฉินก็แปลกใจเหมือนกัน ไอ้อ้วนเล็กคนนี้ที่แท้ก็เป็นพรสวรรค์ระดับ D เป็นคนหนึ่งในร้อยเลย
ไอ้อ้วนเล็กเป็นกัปตัน เซียวเฉินก็ไม่ต้องจัดการอะไรอีกต่อไป
ไอ้อ้วนเล็กหาคนเก่งกว่าเซียวเฉินมาก:
"ดันเจี้ยนระดับสองหาสมาชิกแกร่ง ผลงานดีชวนเข้ากิลด์ทันที"
เจ้านี่เพิ่งเข้ากิลด์เอง ยังเป็นสมาชิกสำรองอยู่เลย ตั้งใจจะชวนคนเข้ากิลด์แล้วเหรอ?
ถึงจะโม้ แต่เอฟเฟกต์มันดีจริง ๆ
เพื่อเข้ากิลด์ ผู้เล่นระดับสูงหลายคนยอมเข้ากลุ่ม
ไม่ถึงครู่ ก็หานักโจมตีระยะไกลสองคน ฮีลเลอร์หนึ่งคนได้
"พี่ฟาน ไม่หาถัง(แทงค์)สักคนเหรอ?"
นักโจมตีสองคนนั้น คนหนึ่งเป็นพลแม่นปืนเลเวล 16 อีกคนเป็นเมจเลเวล 15 ดาเมจไม่น่าจะต่ำ
แต่ดันเจี้ยนระดับสองนี่ไม่มีแทงค์จะผ่านเหรอ?
"ไม่ต้องตกใจ ซัมมอนสัตว์ของฉันเป็นหมีดินยักษ์
นี่คือซัมมอนพันธสัญญาหลักของฉัน โจมตีสูง เลือดหนา ป้องกันสูง หมายความว่าโหดมาก"
ซัมมอนสัตว์บางตัวใช้เป็นแทงค์ได้จริง ๆ
มีนักโจมตีระยะไกลเพิ่มอีกหนึ่ง คนฟาร์มเร็วขึ้นเยอะ
หลังจากเข้าดันเจี้ยน จางฟานก็เรียกซัมมอนสัตว์ของตัวเองออกมา
"หมีดินยักษ์: เลเวล 15 โจมตี: 412 พลังชีวิต: 2600
สกิลตื่น: การ์เดียนแห่งดิน, พลังแห่งดิน"
เห็นสถานะซัมมอนสัตว์ของจางฟาน เซียวเฉินอิจฉาจริง ๆ
ความสามารถทุกอย่างของซัมมอนสัตว์ตัวนี้ ไม่แพ้อาชีพระดับเดียวกันเลยสักนิด
ซัมมอนเนอร์ไม่ได้ทำสัญญาได้แค่ตัวเดียว ถ้าพลังจิตถึงระดับหนึ่ง ก็มีซัมมอนตัวที่สองได้
ซัมมอนเนอร์ระดับสูง คนเดียวเป็นกองทัพใหญ่
ต่อให้ซัมมอนสัตว์ตายในสงคราม ก็ไม่ตายจริง ๆ หลังคูลดาวน์ก็เรียกได้อีก
"เป็นไงน้องชาย ซัมมอนพี่ไม่เลวใช่ไหม?"
"พี่ฟาน หนึ่งคำ แกร่ง!"
จางฟานก็หยิบอาวุธของตัวเองออกมา เป็นคทาเหล็กดำเหมือนกัน
ดันเจี้ยนระดับสองแรกที่เซียวเฉินตีชื่อว่าป่าหมูป่า ดันเจี้ยนนี้กับดันเจี้ยนระดับหนึ่งเหมือนกันโดยพื้นฐาน
แน่นอน สถานะของมอนส์เพิ่มขึ้นไม่น้อย
[หมูป่าป่า: เลเวล 15]
[โจมตี: 300]
[พลังชีวิต: 600 ป้องกัน: 30]
มอนส์เล็กเลเวลสิบห้าเก่งจริง ๆ สถานะต่าง ๆ เป็นสามเท่าของมอนส์เล็กเลเวลห้าแล้ว
[ราชาหมูป่าป่า: เลเวล 15]
[พลังชีวิต: 6000]
[โจมตี: 800]
[สกิล 1: เสริมร่าง]
[สกิล 2: ชนอย่างดุเดือด]
ดันเจี้ยนระดับสองธรรมดา จริง ๆ ก็ถือเป็นดันเจี้ยนพื้นฐาน ความยากไม่ได้สูงอะไร
แต่มอนส์เลเวลสองพวกนี้ สองสามทีก็ทำเลือดเซียวเฉินหมดได้แล้ว
ถ้าเป็นราชาหมูป่า หนึ่งทีก็บี้เซียวเฉินตายได้เลย
"ไม่ต้องตกใจ รออัปไปอีกสองสามเลเวล พวกเราสองคนก็ฟาร์มดันเจี้ยนธรรมดาได้แล้ว"
มอนส์เกินเลเวลห้าเลเวล ค่าประสบการณ์ตอนนี้เพิ่มขึ้นเร็วเหมือนกัน
"โอเค ผมรีบอัปเลเวลให้ถึง 15"
เซียวเฉินก็พูดเล่น ๆ ไม่ได้คิดจริงจัง
สองคนฟาร์มดันเจี้ยนหนึ่งรอบ ความยากไม่ต้องพูดถึง
"ตกลงกันก่อน ถ้าเป็นอุปกรณ์ธรรมดาที่ดรอป ต่างคนต่างวัดดวง
ถ้ามีของดรอปพิเศษอย่างสกิลบุ๊ค ขายตลาดซื้อขายแล้วแบ่งเงินกัน"
ทุกคนล้วนจน แม้แต่สกิลบุ๊คธรรมดาที่สุดตอนนี้ก็ยังใช้ไม่ไหว
"ไม่ปัญหา เปิดมอนส์เลย!"
"เก็บมอนส์เล็กให้หมดก่อน แล้วค่อยเปิดบอส"
นักโจมตีระยะไกลสามคน โจมตีของเซียวเฉินต่ำสุดโดยธรรมชาติ
"-481"
"-501"
"-279"
แน่นอน ดาเมจน้อยที่สุดคือที่เซียวเฉินทำได้
แต่ดาเมจรวมของเขาไม่ต่ำ สี่ศรซ้อนของเขามีผลดีมาก
เมจดาเมจสูง แต่เพื่อประหยัดมานา ตีมอนส์เล็กจะไม่ใช้สกิลแรงสุด
"คุณได้รับไฟวิญญาณ โจมตี +35"
จริงอย่างที่คิด ถ้ามีคุณค่า ก็ได้รับความดูแลเป็นพิเศษจริง ๆ
ไม่ใช่สิ อีกสองคนที่โจมตีระยะไกลก็ถูกใส่ไฟวิญญาณด้วย
"ติ้ง คุณได้รับค่าประสบการณ์ +30 ทองแดง +40"
ฆ่ามอนส์เล็กตัวหนึ่ง ได้ค่าประสบการณ์ 30 ที่จริงเยอะไปหน่อย
ไม่ใช่สิ!
"อัปเลเวล 11 ต้องการค่าประสบการณ์ 18000 ต้องฆ่ามอนส์ 600 ตัวเหรอ?"
แบบนี้หมายความว่า อัปเลเวล 11 ต้องฟาร์มดันเจี้ยนหกรอบ?
ถึงจะนับค่าประสบการณ์บอสด้วย อย่างน้อยก็ต้องฟาร์มสี่รอบ
ตอนพาคนอัปเลเวล รอบแรกอัปได้สองเลเวลเลย
จริงอย่างที่คิด พอเลเวลสูงขึ้น ความยากในการอัปเลเวลก็เพิ่มขึ้นมาก
"ติ้ง ฆ่า +1 คุณได้รับเนื้อสด X1"
มอนส์เล็กดรอปของด้วยเหรอ?
เหมือนว่า เฉพาะมอนส์เล็กที่เขาฆ่า เขาถึงจะได้ของ
[เนื้อสด วัตถุดิบอาหารธรรมดา ใช้ปรุงอาหารอร่อยได้]
ยังตีมอนส์เล็กอยู่เลย เซียวเฉินก็รีบเปิดตลาดซื้อขาย
"เนื้อสด แพ็คละ 10 ทองแดง!"
นี่ถือเป็นหนึ่งในของที่ราคาต่ำสุดในตลาดซื้อขาย แต่เซียวเฉินไม่พอใจ... พอใจมากด้วยซ้ำ
ดูท่า ต้องหาทางแย่งฆ่าให้มากขึ้นแล้ว
ฆ่าแต่ละตัว ได้เพิ่ม 10 ทองแดง แถมยังเพิ่มจำนวนฆ่าได้อีก
มอนส์เล็กร้อยกว่าตัว ไม่นานก็ถูกจัดการไปครึ่งหนึ่ง
ตอนนั้นเอง บนตัวจางฟานก็มีแสงหนึ่งวาบผ่าน
"เลเวล +1"
ตี ๆ อยู่ ก็เลเวล 16 แล้ว
"โหดมาก"
ตัวละครอัปเลเวลหนึ่ง ระดับของซัมมอนสัตว์ก็อัปพร้อมกัน
หมีดินยักษ์ตัวใหญ่ขึ้นเล็กน้อย พลังชีวิตก็เพิ่มขึ้นมาก
บางทีคริติคอลทีเดียว มันตบหมูป่าหนึ่งตัวตายได้ในทีเดียว
"พี่ฟาน มีซัมมอนสัตว์แบบนี้ ฟาร์มดันเจี้ยนโคตรสบายเลย"
จางฟานไม่ต้องขยับเลย ยืนดูอยู่ข้างหลังก็พอ
"นั่นก็เพราะฉันโชคดี ซัมมอนเนอร์หลายคนเข้าดันเจี้ยนก็โดนรังเกียจเหมือนกัน"
กำลังรบของทีมนี้ตีดันเจี้ยนนี้ไม่มีแรงกดดันเลย ครึ่งชั่วโมงก็เหลือแค่บอสเดี่ยว ๆ ตัวเดียว
"นักโจมตีระยะไกลโจมตีแบบรุนแรงตรง ๆ เลย
ฮีลเลอร์ นายเติมเลือดให้หมีดินยักษ์เต็มที่ แล้วใส่ไฟวิญญาณให้มันด้วย"
"เตรียมพร้อมแล้วก็เปิดเลย"
เซียวเฉินคิดไว้ก่อนแล้วว่าตีบอสอาจจะยุ่งยากหน่อย
เขาไม่คิดเลยว่าหมีดินยักษ์จะกันชนอย่างดุเดือดได้หลายรอบติดต่อกัน
สกิลลดดาเมจทีละพันกว่า หมีดินยักษ์ทนเอาไว้ได้
แน่นอน ฮีลเลอร์คนนี้ความสามารถในการเติมเลือดก็แข็งแกร่งมาก
เซียวเฉินไม่ทันสังเกต ไอ้อ้วนเล็กวิ่งไปใกล้จุดเทเลพอร์ตแล้ว
เขาถึงถอนหายใจโล่งอกหลังจากเห็นหมีดินยักษ์กันไว้ได้
"ทำได้จริง ๆ นี่นา ขนลุกไปหมดเลย!"
ถ้าหมีดินยักษ์กันไม่ได้ เขาจะหนีออกจากดันเจี้ยนทันที
เพื่อนตายดีกว่าตัวตาย นี่คือสไตล์การทำตัวของจางฟานมาตลอด
เอาสมาชิกในทีมมาเสี่ยงจริง ๆ ก็ไม่ถูก แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่นา
"พี่ฟาน พี่พูดว่าอะไรนะ?"
"ฉันบอกว่าทุกคนเก่งมาก ดันเจี้ยนนี้ผ่านแน่นอน"
"ติ้ง ฆ่า +1 เขี้ยวหมูป่า +1"
ไม่คิดเลยว่าบอสนี้จะแย่งฆ่าไปได้
"ฆ่าราชาหมูป่า ซิลเวอร์ +4 ค่าประสบการณ์ +500 แต้มผลงานกิลด์ +2"
โชคไม่ค่อยดี ออกแค่อุปกรณ์ไวท์บอร์ดชิ้นเดียว
แน่นอน อุปกรณ์ไวท์บอร์ดเลเวล 15 โบนัสแข็งแกร่งกว่าอุปกรณ์ไวท์บอร์ดเลเวล 5 มาก
อุปกรณ์ตกไปอยู่ในมือไอ้อ้วนเล็ก เซียวเฉินไม่มีโชคแบบนั้นจริง ๆ
"เซียวเฉิน ฉันพานายอีกสามรอบ ส่งนายถึงเลเวล 11"
"ขอบคุณพี่ฟาน ต่อไปฉันต้องตอบแทนพี่แน่นอน"
เซียวเฉินน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้ง ไม่คิดว่าวันนี้จะได้เลเวล 11 เสียได้
"นายช่วยให้ฉันเข้ากิลด์ ฉันพานายก็สมควรแล้ว
พรุ่งนี้ฉันต้องออกนอกเมืองไปฟาร์มมอนส์ป่า เดือนหน้าฉันต้องเป็นสมาชิกประจำให้ได้"
ซัมมอนเนอร์มีข้อได้เปรียบเยอะจริง ๆ สั่งซัมมอนสัตว์สู้ ฟาร์มมอนส์ได้ทั้งวันทั้งคืน
"โอเค รอฉันเลเวลสูงกว่านี้ก็ออกนอกเมืองบ้าง"
ฟาร์มดันเจี้ยนระดับสองใช้เวลานานขึ้นหน่อย สองชั่วโมงฟาร์มได้สามรอบ
สามชั่วโมงต่อมา เลเวลของเซียวเฉินก็ถึง 11 ในที่สุด
"ติ้ง คุณได้รับค่าประสบการณ์ +500 ซิลเวอร์ +4 แต้มผลงานกิลด์ +2"
"คุณเก็บเสื้อเกราะเหล็กดำ"
ได้ยินเสียงประกาศนี้ เซียวเฉินตื่นเต้นจนเกือบกระโดดขึ้นมา
อุปกรณ์เหล็กดำนะเนี่ย ให้เขาเก็บได้ด้วยเหรอ?
[เสื้อเกราะเหล็กดำ ระดับ: เหล็กดำ ระดับอุปกรณ์: 15
พลัง +5 ร่างกาย +5 ป้องกัน +10]
สถานะพลังบึกร่างกาย ถือว่าดีมากแล้ว
เซียวเฉินรีบเช็คราคาในตลาดซื้อขาย: 100 ซิลเวอร์
ไม่คิดเลย ขึ้นขายทันที
อุปกรณ์เลเวลสิบห้ายังใส่ไม่ได้ รีบเอาไปแลกเงินเป็นเรื่องสำคัญ
"เซียวเฉิน นายรีบอัปเลเวล อย่าทำให้ตัวเองตายนะ"
ไอ้อ้วนเล็กทิ้งประโยคนี้ไว้ แล้วก็ออกจากทีมไป
เซียวเฉินได้เงินก้อนเล็ก ๆ ซิลเวอร์ถึงสองร้อยแล้ว
มีเงินมีทีม แน่นอนต้องตีต่อไป
เลียนแบบวิธีของไอ้อ้วนเล็ก เซียวเฉินหาแทงค์ได้ง่ายมาก
ตีต่ออีกแปดรอบ เซียวเฉินก็อัปเลเวลเป็น 12 ได้ในที่สุด
หลังจากนั้นก็มีอุปกรณ์เหล็กดำออกมาอีกหลายชิ้น แต่เซียวเฉินไม่ได้สักชิ้น
แถมได้กางเกงไวท์บอร์ดเลเวล 15 มา เอาไปขายในตลาดซื้อขายได้สิบซิลเวอร์
"ติ้ง คุณผ่านดันเจี้ยนระดับสองทั้งหมดครบ ได้รับความสำเร็จ
สถานะทั้งหมด +2 ซิลเวอร์ +10"
ได้ความสำเร็จอีกหนึ่ง เซียวเฉินรู้สึกภูมิใจมาก
วันเดียวอัปสองเลเวล พลังเพิ่มขึ้นเห็นได้ชัดเจน
[เซียวเฉิน: เลเวล 12 (24000) สถานะรวม: 336 โจมตี: 349]
เซียวเฉินดูเงินของตัวเองอีกครั้ง: 198 ซิลเวอร์ 625 ทองแดง
ฟาร์มดันเจี้ยนหนึ่งรอบ รายได้ต่าง ๆ รวมกันแล้วไม่ขาดทุนไม่กำไร
ถ้าดรอปของพิเศษสักชิ้น ก็จะได้เงินก้อนใหญ่
ถ้ามือดีได้อุปกรณ์เหล็กดำสักชิ้น รายได้ก็ดีเหมือนกัน
เลเวล 12 หาทีมได้แล้ว มือก็มีซิลเวอร์ ต่อไปการอัปเลเวลจะไม่ยากขนาดนั้น
ก็แค่เหนื่อยหน่อย สำหรับเซียวเฉินแล้วไม่เป็นไร
วันต่อ ๆ ไป เช้าเซียวเฉินพาคนอัปเลเวล บ่ายตัวเองตีดันเจี้ยนระดับสอง
พอเลเวลสูงขึ้น ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการฆ่ามอนส์เล็กก็ลดลงเรื่อย ๆ แต่ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้อัปเลเวลกลับมากขึ้น
จาก 12 ไป 13 ต้องการค่าประสบการณ์ 24000 ต้องฟาร์มดันเจี้ยนเก้ารอบ
13 ไป 14 เซียวเฉินฟาร์ม 15 รอบ
หนึ่งเดือนต่อมา เซียวเฉินถึงเลเวล 15 ในที่สุด
ที่ทำให้เขาดีใจยิ่งกว่าคือ ทรัพย์สินของเขาถึง 500 ซิลเวอร์อีกครั้ง นี่คือจุดพีคของเซียวเฉิน
"ติ้ง แต้มผลงานกิลด์ของคุณไม่ถึงเกณฑ์ ถูกเตะออกจากกิลด์"
เสียงประกาศกะทันหันทำเซียวเฉินตกใจ
"จบแล้ว แต้มผลงานของฉันยังไม่ได้แลกของเลย"
ฟาร์มมอนส์ทั้งวันทั้งคืน จนลืมแลกของไปเลย
"แต้มผลงานกิลด์ของคุณคือ: 240"
นี่คือที่เขาได้มาจากการฟาร์มดันเจี้ยนระดับหนึ่งและสองเป็นจำนวนมาก
"ยังดี ที่คนไม่ได้อยู่ในกิลด์แล้ว แต่แต้มผลงานยังอยู่"
โดนเตะออกจากกิลด์แล้ว ทำยังไงดี?
"จางฟานเชิญคุณเข้าร่วมกิลด์เทียนสิง"
เห็นคำเชิญที่โผล่ขึ้นมากะทันหัน เซียวเฉินไม่คิดเลยกดยอมรับทันที
"คุณเข้าร่วมกิลด์เทียนสิง"
ยังดี ที่โดนเตะแล้วกลับเข้าได้ทันที
"พี่ฟาน พี่เป็นสมาชิกประจำของเทียนสิงจริง ๆ เหรอ?"
เดือนที่ผ่านมา ไอ้อ้วนเล็กควรจะเก็บแต้มผลงานกิลด์ได้มาก
"ดูเลเวลฉันก็รู้ ว่าฉันพยายามแค่ไหน"
เซียวเฉินเปิดหน้าต่างตัวละคร เห็นเลเวลของเพื่อนหลายคน
จางฟาน ซัมมอนเนอร์ เลเวล 19
ซูหมิง ซามูไร เลเวล 22
ซุนเจียน ชิลด์การ์เดียน เลเวล 21
ทั้งสามคนนี้ออกนอกเมืองไปแล้ว ช่วงนี้เลเวลเพิ่มเร็วไปหน่อยนะ
พลังระดับยี่สิบกว่า ไม่ถือเป็นอาชีพมือใหม่แล้ว