“นี่… มันคือสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่?!”
หลังจากมนุษย์หมึกยักษ์พังกำแพงแล้วบุกเข้ามาในห้องรับแขก
ซูเชียนเชียนได้ยินเสียงดังสนั่น จึงแง้มประตูออกเล็กน้อย และเห็นสัตว์ประหลาดร่างยักษ์น่าสยดสยองตัวนั้นเข้าพอดี
ชั่วขณะหนึ่ง สมองของซูเชียนเชียนพลันว่างเปล่า
นี่คือเรื่องลี้ลับที่พี่ชายพูดถึงงั้นเหรอ?
“ฮืด—”
เธอถึงกับสัมผัสได้ถึงลมหายใจหนักหน่วงที่อีกฝ่ายพ่นออกมา ปะปนกับกลิ่นคาวเหม็นชวนคลื่นไส้
แค่ยืนมองอยู่ไกล ๆ ซูเชียนเชียนก็รู้สึกขาอ่อน ร่างกายราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมด
พี่ชายจะรับมือกับสัตว์ประหลาดแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอ?
ขณะที่ซูเชียนเชียนเริ่มสิ้นหวังลงเรื่อย ๆ
จู่ ๆ เธอก็เห็น
ฝ่ามือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านหลังของสัตว์ประหลาดน่าสยดสยองตัวนั้นอย่างเงียบเชียบ
ถัดมา แสงสีแดงฉานก็วาบขึ้นฉับพลัน ราวกับฉีกช่องว่างขึ้นกลางอากาศ
มือข้างนั้นคว้าท้ายทอยของสัตว์ประหลาด แล้วกระชากร่างทั้งร่างเข้าไปในแสงสีแดงอย่างรุนแรง มันไม่มีแม้แต่โอกาสดิ้นรน ก่อนจะหายไปพร้อมกับรอยแยกนั้น
ทุกอย่างกลับคืนสู่ความเงียบสงัด
ซูเชียนเชียนจ้องมองแสงสีแดงที่หุบปิดและสลายไปตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ริมฝีปากเผยอค้างอยู่นานกว่าจะหุบลง
เมื่อกี้นั่น… พี่ชายเป็นคนลงมือเหรอ?
……
ภายในบันไดสีเลือด หลังลากมนุษย์หมึกยักษ์เข้ามาในเรือนวิญญาณอหังการแล้ว ซูหยวนก็มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“ประติมากรงั้นหรือ… ฉันยังไม่ได้ไปหาแกเลยแท้ ๆ แต่แกกลับยื่นมือมาหาฉันเอง”
ในเวลานี้ ภายในสายตาของซูหยวน
【สารบบคติชน】ทำงาน ข้อมูลของมนุษย์หมึกยักษ์ตัวนี้ปรากฏชัดเจน
【เรื่องลี้ลับ: ประติมากรรมหมึกยักษ์】