“อุแว้!”
แม้จะดูเป็นเพียงทารกอายุขวบกว่าเท่านั้น
แต่โดยเนื้อแท้แล้ว ทารกถูกทิ้งก็คือเรื่องลี้ลับระดับเอที่ถือกำเนิดจากตำนานสยองขวัญ
แทบจะทันทีที่เห็นนิพพาน มันก็พุ่งลงมาจากเพดานอย่างฉับพลัน พร้อมส่งเสียงร้องไห้แหลมบาดหู
ชั่วขณะที่เสียงร้องทะลุแก้วหู นิพพานรู้สึกว่าจิตใจสั่นไหวอย่างรุนแรง เปลวเพลิงที่กำลังจะลุกโชนขึ้นบนร่างก็ชะงักงันไปทันที
ส่วนทารกถูกทิ้งก็ฉวยโอกาสพุ่งเข้ามาตรงหน้าเธอแล้ว
ผัวะ!
ทารกถูกทิ้งกอดศีรษะของนิพพานไว้ ของเหลวใสที่ซึมออกมาจากร่างมันมีปริมาณมากขึ้น และไหลลงมาจากศีรษะของนิพพาน
“ไสหัวไป!”
นิพพานตะโกนด้วยความเดือดดาล คว้าทารกถูกทิ้งที่เกาะอยู่บนศีรษะ แล้วเหวี่ยงลงพื้นอย่างแรง!
เสียงดังโครม ทารกถูกทิ้งถูกเหวี่ยงลงไปบนพื้น แต่บริเวณที่มันสัมผัสตัวนิพพานก่อนหน้านี้เริ่มปรากฏรอยศพสีเขียวเทาขึ้นแล้ว
รอยศพแผ่ขยายไปทั่วร่าง กลิ่นเน่าเหม็นก็เริ่มลอยออกมาจากตัวเธอจาง ๆ
“อุ…”
นิพพานฝืนทนความไม่สบายกาย แล้วบังคับใช้พลังของตน
เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นจากแผ่นหลังของเธอ ทว่าความเกรียงไกรลดลงอย่างมาก เปลวไฟอ่อนแรงริบหรี่ ห่างไกลจากความร้อนแรงดุดันอย่างที่เคยเป็น
“ตอนนี้พลังของฉันเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ…”
นิพพานรู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ
เมื่อเห็นว่าเพื่อนร่วมงานหมดแรงจะต่อสู้แล้ว
หวงเฟิง ผู้กวาดล้างพิเศษที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบใช้พลังของตนทันที!
ชั่วพริบตา ลมก็พัดขึ้นจากพื้นราบทั้งที่ไม่มีลมมาก่อน
อากาศถูกบีบอัดด้วยพลังที่มองไม่เห็น สายลมเริ่มปรากฏเป็นสีสัน กระแสลมสีเหลืองทองควบแน่นเป็นคมดาบ พุ่งเข้าใส่ทารกถูกทิ้งบนพื้นอย่างดุดัน พร้อมเสียงหวีดแหลม!