ตอนที่ซูหยวนกำลังสงสัยอยู่นั้น
ร่างของคนผอมแห้งอ่อนแอในอ้อมแขนพลันพองขยายขึ้น ไอน้ำสีเขียวเข้มพวยพุ่งออกมาจากรูขุมขนทั่วร่าง ผิวหนังถูกดึงจนตึงซีดขาว ดูแล้วชวนให้หวาดหวั่น
เขาเบิกตากว้าง จ้องซูหยวนอย่างโกรธแค้น
“เจ้าเป็นปีศาจจากนรก…ราชาเหนือจะล้างแค้นให้ฉัน!”
“ทุกอย่าง…ก็เพื่อช่วยโลก!”
พูดจบ
ร่างของเขาก็พองโตขึ้นเป็นก้อนเนื้อขนาดราวสามเมตรในชั่วพริบตา เสียงคำรามดังกึกก้องราวฟ้าผ่าจากภายในท้อง—
“ยังคิดจะระเบิดตัวเองอีกหรือ?”
ซูหยวนแค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าของเขาพลิ้วไหวและก่อรูปขึ้นใหม่ราวระลอกน้ำ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยโดยสิ้นเชิงในชั่วพริบตา
ใบหน้านั้นเปี่ยมเมตตา แววตาเปี่ยมความเวทนา ทว่าหากมองให้ดี ก็จะพบว่า
มุมปากของใบหน้านี้แทบจะฉีกไปถึงใบหู เผยรอยยิ้มบิดเบี้ยวน่าขนลุก
นี่คือใบหน้าของกาเบรียล!
‘บีบข่ม’!
“อ๊าาา!”
ทันทีที่มองเห็นใบหน้านั้นชัดเจน
ร่างที่กำลังพองขยายก็แข็งค้างในฉับพลัน ก่อนจะกรีดร้องอย่างเสียสติ
สมองของเขาถูกความหวาดกลัวไร้ขอบเขตบดขยี้จนขาวโพลน ร่างกายกระตุกอย่างรุนแรง ทั้งที่ยังคิดจะกระตุ้นให้ตัวเองระเบิด แต่ในหัวกลับเหลือเพียงความคิดเดียว
หนี!
รีบหนีไป—
กึก
ซูหยวนคลายมือ
ร่างของอีกฝ่ายค่อย ๆ ล้มลงกับพื้น หมดสติไป
“ถึงกับเลือกระเบิดตัวเองทันที เด็ดขาดจริง ๆ” ซูหยวนถอนหายใจ “อย่างน้อยก็น่าจะบอกให้ฉันรู้บ้างว่าใครหมายหัวฉันอยู่…”
แสงสีแดงวาบขึ้น คนผู้นั้นก็ถูกซูหยวนเก็บเข้าไปในเรือนวิญญาณอหังการ
ใบหน้าของซูหยวนกลับคืนเป็นรูปลักษณ์เดิมแล้วเช่นกัน