ในสวนสนุก เจ้าเหาะน้อยช้างบรรเลงเพลงร่าเริงก่อนออกตัว
วันนี้แดดดีมาก เจ้าเหาะน้อยช้างบินขึ้นลงเป็นจังหวะ ได้ยินเสียงรถไฟเหาะหวีดหวิวผ่านไปเป็นระยะ พร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้โดยสารด้านบน
ฟางเข่อซินวันนี้ตื่นแต่เช้าตรู่ แต่งหน้าสวยงาม ทั้งยังติดวิกผมเพิ่มวอลลุ่มให้ผมดูสูงขึ้น
เธอขยับเข้าใกล้เสิ่นลั่วอย่างระมัดระวัง แล้วหยิบกล้องเล็กจากกระเป๋าใบเล็ก “พี่ลั่วลั่ว เครื่องเล่นนี้อบอุ่นจัง มาถ่ายรูปด้วยกันหน่อยค่ะ”
เจ้าเหาะน้อยช้างเดิมเป็นเครื่องเล่นสำหรับครอบครัว แต่วันธรรมดาไม่มีผู้ใหญ่พาเด็กมาเลย นอกจากพวกเขาแล้วก็ไม่มีใครต่อคิว พนักงานจึงเปิดให้พวกเขาขึ้นเลย
เสิ่นลั่วได้ยินเช่นนั้นก็เอนไหล่เข้าใกล้ฟางเข่อซิน
ฟางเข่อซินถ่ายรูปเปลี่ยนมุมไปหลายภาพ กำลังจะเก็บกล้องด้วยความพอใจ
ทันใดนั้น เธอเห็นภาพน่าขำจากในกล้องเล็กที่อยู่ด้านหลัง
อวี๋ซีกับลู่ฉือนั่งอยู่บนเจ้าเหาะน้อยช้างตัวถัดจากพวกเธอ ทั้งสองพลางอาบแดดพลางลอยขึ้นลง ดูท่าทางผ่อนคลาย
แต่คู่หลังนั่นสิไม่ค่อยดีนัก
เสิ่นเจ๋อเหวินเองก็แทบจะเข้ากันไม่ได้เลยกับเครื่องเล่นสำหรับเด็กแบบนี้ ตอนนี้กำลังนั่งนิ่งอยู่ในเจ้าเหาะน้อยช้างสีเทาตัวหนึ่ง
แม้ปกติสีหน้าเขาจะเรียบเฉย แต่ฟางเข่อซินก็ยังคงจับความหงุดหงิดเหมือนถูกทอดทิ้งออกมาจากแววตาได้
ส่วนติงเหว่ยที่นั่งข้างๆ เสิ่นเจ๋อเหวิน เป็นหนุ่มหล่อแมนอัลฟ่าที่ต้องหุบขาชิด พยายามขดตัวหลบในมุมเล็กๆ
เจ้าเหาะน้อยช้างที่ไม่กว้างนัก คนทั้งสองกลับมีระยะห่างถึงสิบเซนติเมตรคั่นกลางอย่างฝืนใจ
ฟางเข่อซินแทบหลุดเสียง "พรืด" ต่อหน้าเสิ่นลั่ว
เครื่องเล่นนี้ใช้เวลาแค่นาทีเดียว คนอื่นๆ ลงมาแล้วยังรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว มีเพียงติงเหว่ยที่หน้าตาหมองคล้ำ รู้สึกเหมือนบนนั้นช่างยาวนานเป็นปี