ในห้องประชุมของนอกซ์ ความร่วมมือกับลูมินาได้เข้าสู่ขั้นตอนถัดไปอย่างเป็นทางการแล้ว ร้านสาขาจำหน่ายสินค้าเฉพาะทางสามแห่งเริ่มทดลองเปิดให้บริการในเมืองหลวงและเซี่ยงไฮ้แล้ว
หลังพนักงานรายงานความคืบหน้าของงานเสร็จ ก็หันกลับมาอย่างเคร่งเครียด รอให้ลู่ฉือเอ่ยปาก
สายตาของลู่ฉือไร้จุดโฟกัส มองเหม่อไปยังจุดหนึ่งบนโต๊ะโดยไม่ขยับ
พนักงานในห้องประชุมต่างมองหน้ากัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นบอสลู่ใจลอยตอนทำงาน แถมอีกไม่กี่วันก็จะเข้าเดือนพฤษภาคมแล้ว แม้บริษัทจะเปิดแอร์เย็น แต่ก็ไม่ถึงกับต้องห่อตัวมิดชิดขนาดนั้นนี่นา
ลู่ฉือไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเสียงรายงานในห้องประชุมหยุดลงแล้ว ในหัวของเขายังมีแต่คำตอบที่เพิ่งค้นเจอบนอินเทอร์เน็ต
ในอินเทอร์เน็ตบอกว่า ต่อให้ใช้วิธีป้องกันแล้ว โอกาสที่จะหลีกเลี่ยงได้ก็ไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์
ประตูหน้าต่างห้องประชุมปิดสนิท อากาศไม่ถ่ายเท แทบทุกคนมีแก้วกาแฟวางอยู่ข้างมือ
กลิ่นขมจาง ๆ ของกาแฟปะปนกับฟีโรโมนที่ลอยออกมา แทรกเข้าจมูก กระตุ้นประสาทของลู่ฉืออยู่ราง ๆ
ก่อนหน้านี้ผมไวต่อกลิ่นขนาดนี้หรือเปล่า?
“บอสลู่ บอสลู่?”
ซุนเจี๋ยที่นั่งอยู่ทางขวามือของเขาลองเรียกสองครั้งอย่างระมัดระวัง ถึงดึงลู่ฉือที่ใจลอยไปไกลให้กลับมาได้
ลู่ฉือเห็นทุกคนในห้องประชุมกำลังมองเขาอยู่ จึงหยิกฝ่ามือตัวเองแรง ๆ เพื่อบังคับให้มีสมาธิ
ถ้าการประชุมตอนบ่ายนี้ไม่ได้เลื่อนมาสองครั้งแล้วจนเลื่อนต่อไม่ได้ เขาคงไม่ยอมเข้าประชุมในสภาพแบบนี้แน่
กว่าจะฝืนทนจนการประชุมจบ กลิ่นต่าง ๆ ในห้องประชุมก็ทำให้ลู่ฉือเวียนหัวเล็กน้อย