หลังจากเจียงหนิงออกไป ที่บ้านพักใจก็เหลือแค่เฉินจือหย่วนคนเดียว
เขาเลยใส่หูฟังฟังเพลง แล้วค่อย ๆ จัดการในครัวคนเดียวแบบสบาย ๆ
ผู้เข้าร่วมคนอื่นดูเหมือนจะยังไม่อยากกลับมา วันนี้อากาศดีจริง ๆ พวกเขาตั้งใจจะดูพระอาทิตย์ตกเต็มรูปแบบที่ชายหาด
หลี่ซูจวินคิดว่า หลังจากเจียงหนิงไปแล้ว ผู้ชมคงแห่ไปที่ไลฟ์สตรีมหมายเลขหนึ่งเพื่อดูผู้เข้าร่วมอีกแปดคน
แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ ไลฟ์สตรีมหมายเลขสองหลังเจียงหนิงไป เหลือผู้ชมแค่ห้าหมื่น แต่ยังมีอีกกว่าหกแสนคนยังคงอยู่ในไลฟ์สตรีม
พวกเขาดูเฉินจือหย่วนทำอาหาร!
นี่ทำให้หลี่ซูจวินสงสัยจนคิดไม่ตก
เธอปิดเสียงไลฟ์สตรีมหมายเลขหนึ่ง แล้วขยายภาพไลฟ์สตรีมหมายเลขสอง
“ตั๊ก ๆ ๆ ~”
เฉินจือหย่วนยังคงหั่นผักอยู่
แต่เพียงครู่เดียว ผักหลายอย่างก็พร้อมแล้ว
มันฝรั่งฝอยกำลังสะเด็ดน้ำ
พริกเรียงเป็นระเบียบบนจาน
มะเขือเทศและแตงกวาหั่นเป็นชิ้น
มะเขือยาวก็หั่นเป็นท่อน
บนเขียงในครัวสะอาดเอี่ยม ราวกับคนที่คลั่งความเป็นระเบียบกำลังทำอาหาร
[นี่คือสตรีมเมอร์สายอาหารเหรอ?]
[ไอ้เฉินนี่ไม่เลวนี่ ฝีมือการครัวเจ๋งมาก!]
[แว่บไปเอาของส่งมา แป๊บเดียว เจียงหนิงไปไหนแล้ว?]
[ไปอาบน้ำแล้ว]
[กำลังอาบน้ำ]
[อาบน้ำทำไมไม่เปิดสตรีม?]
[พวกแก นี่มันโต่วอิน ไม่ใช่ทวิตเตอร์นะ]
[กรุณาพูดจาให้สุภาพ ฝ่าฝืนกฎแพลตฟอร์มจะถูกแบน]
เฉินจือหย่วนใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาที ก็เตรียมผักทั้งหมดเสร็จ เนื้อยังต้องรอละลายอีกสักพัก เฉินจือหย่วนตั้งใจจะนั่งพัก แต่กลับเจอเส้นหมี่เจียงซีถุงหนึ่งในตู้เก็บของ เส้นหมี่ผัดของมณฑลเจียงซีนั้นขึ้นชื่อลือชา
เฉินจือหย่วนรีบฉีกถุงเส้นหมี่ แล้วแช่น้ำ