ตอนที่เฉินจือหย่วนกลับมาถึงหอพัก เฉินเจ๋อหลินก็กลับมาถึงก่อนแล้ว ส่วนลู่หัวเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เพิ่งมาถึงเกาะ ยังคงอยู่ที่บ้านพักใจเพื่อคุยกับผู้เข้าร่วมหญิงอีกหลายคน
หลังจากอาบน้ำและเป่าผมเสร็จ เฉินจือหย่วนก็นอนลงบนเตียง เปิดดูคลิปเบื้องหลังที่ทีมงานตัดต่อมา พลางคิดเรื่องการจดทะเบียนบริษัทไปด้วย แต่คิดอยู่นานก็ยังหาคนที่ไว้ใจให้ดูแลไม่ได้
ขณะที่เฉินจือหย่วนกำลังจะนอน ลู่หัวก็เดินเข้ามาจากข้างนอก เห็นเฉินจือหย่วนและเฉินเจ๋อหลินนอนอยู่บนเตียงทั้งคู่ เขาจึงถามด้วยรอยยิ้มว่า "พรุ่งนี้พวกนายตื่นกี่โมงกัน?"
เฉินเจ๋อหลินตอบกลับว่า "แปดโมงครึ่งมั้ง ส่วนเฉินจือหย่วนตื่นเช้ากว่าพวกเราอีก"
เฉินจือหย่วนหัวเราะ "ฉันชินกับเวลาตื่นแบบนี้แล้ว ไม่ต้องเอาฉันเป็นแบบหรอก"
ลู่หัวรีบพูดขึ้นว่า "ตอนฉันอยู่ข้างนอก ฉันจะตั้งนาฬิกาปลุกตอนเจ็ดโมงครึ่ง แล้วออกจากบ้านตอนแปดโมง เดินทางห้าสิบนาที ไปถึงบริษัทตอนเก้าโมงพอดี"
"ทีมงานไม่ได้บังคับเรื่องนี้นะ อยู่บนเกาะ นายจะตื่นกี่โมงก็ได้"
"อืม" ลู่หัวพยักหน้า "งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ"
สิ่งที่ลู่หัวพูดกลับเตือนให้เฉินจือหย่วนนึกขึ้นได้ว่า จากสิบคนในตอนนั้น มีแค่ตัวเขากับเจียงหนิงที่ตื่นเช้า ดังนั้นตอนทำอาหารเช้า เขาจึงคิดแค่อาหารสำหรับสองคน แต่วันนี้มีผู้มาใหม่สี่คนขึ้นเกาะ ไม่แน่ว่าอาจมีบางคนที่ตื่นเช้าเช่นกัน
ถึงแม้ก่อนหน้านี้จะตกลงกันว่าอาหารเช้าต่างคนต่างจัดการ แต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย ก็เกรงใจที่จะไม่ทำอาหารเช้าเผื่อพวกเขา
เฉินจือหย่วนไม่ได้รำคาญที่จะทำ หากแต่รู้สึกว่าบรรยากาศแบบนั้นมันน่าอึดอัดมากกว่า
คิดได้ดังนั้น
เฉินจือหย่วนก็เปิดวีแชท ส่งข้อความถึงเจียงหนิงว่า "พรุ่งนี้ตื่นเจ็ดโมงดีไหม?"