"แม่จ๋า หนูกลับมาแล้ว"
เจียงจิ่งหมิงกับหวังเหยานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นกันทั้งคู่ คนหนึ่งนั่งหน้าบูดบึ้งถอนหายใจอยู่บนโซฟา ส่วนอีกคนนั่งดูซีรีส์สั้นแนวหญิงเรื่อง "ย้อนยุค 80: สะใภ้คนนี้แซ่บสุด ๆ" อย่างอารมณ์ดีอยู่ข้าง ๆ
พอเห็นลูกสาวกลับมาสักที เจียงจิ่งหมิงก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่
แต่พอเห็นรอยยิ้มเต็มหน้าของลูกสาว อารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่เดิมของเจียงจิ่งหมิงก็ยิ่งห่อเหี่ยวหนักกว่าเดิม
"ทำไมกลับดึกขนาดนี้"
"ดึกตรงไหน เพิ่งจะสามทุ่มกว่าเองนะ"
เจียงจิ่งหมิงพูดไม่ออก "เมื่อก่อนตอนกลางคืนเธอไม่ค่อยออกจากบ้านนะ"
เจียงหนิงหลุดปาก "ก็เฉิน… เฉินจือหย่วนมานี่คะ หนูพาเขาไปร้านหม้อไฟเนื้อตรงสวนสาธารณะเทียนถาน ลูกสาวเจ้าของร้านเป็นแฟนคลับเขา ไม่คิดเงินพวกเราด้วยล่ะ"
"แล้วไงต่อ"
"อะไรต่อ"
"แล้วพวกเธอไปไหนต่อ"
"แล้วก็เดินเล่นกันสักพัก…"
"แล้วหลังจากนั้นล่ะ"
"หลังจากนั้นก็ไปโรงแรมไงคะ พ่อ น่ารำคาญจังเลย~"
"นี่มัน!"
อันที่จริง ตั้งแต่ที่เฉินจือหย่วนปิดไลฟ์ เจียงจิ่งหมิงก็ใจไม่ดีมาตลอด กลัวว่าทั้งสองคนจะเกิดอะไรที่ไม่สมควรขึ้น
ระหว่างนั้น เขายังเร่งให้หวังเหยาส่งข้อความหาเจียงหนิงหลายครั้ง ให้เจียงหนิงกลับมาเร็ว ๆ
แต่หวังเหยาให้เขาส่งเอง เขากลับไม่ยอม
"แม่จ๋า หนูขึ้นห้องก่อนนะ พรุ่งนี้เช้าเฉินจือหย่วนจะมาที่บ้าน แม่บอกป้าอู๋ให้เตรียมอาหารเช้าเพิ่มอีกที่ด้วย"
"รู้แล้ว"
พูดจบ เจียงหนิงก็กระโดดโลดเต้นขึ้นชั้นบน
เดี๋ยวนะ
อีหนู เธอช่วยพูดให้มันชัด ๆ หน่อยสิ
ที่บอกว่าแล้วก็ไปโรงแรมคืออะไร หมูตัวนั้นมันไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม