หนึ่งวันผ่านไปในพริบตา
บ่ายวันรุ่งขึ้นราวสี่โมง เฉินจือหย่วนขึ้นรถโดยสารไปสถานีรถไฟ
นอกรถ เฉินต้าซานและหวังซูเหม่ยโบกมือลาไม่หยุด ใบหน้าของเฉินต้าซานยังฝืนยิ้มออกมาได้บ้าง แต่หวังซูเหม่ยน้ำตาคลอทันทีที่รถออกตัว
จนกระทั่งรถโดยสารลับสายตาไป สองสามีภรรยาจึงกลับบ้านอย่างเงียบงัน
ถึงสถานีรถไฟ รออยู่สี่สิบนาที เฉินจือหย่วนก็นั่งรถไฟสีเขียวขบวนหนึ่งมุ่งหน้าสู่มณฑลฉงอีกครั้ง
คนบนรถไม่มากนัก ดูเงียบสงบ
เฉินจือหย่วนส่งข้อความไปหาผู้ติดต่อที่เซฟไว้ว่า "เจ้าหน้าที่เกาะแห่งหัวใจ" ก่อน: "ผมถึงพรุ่งนี้เช้า"
เจ้าหน้าที่เกาะแห่งหัวใจ: "(ตำแหน่ง)"
เจ้าหน้าที่เกาะแห่งหัวใจ: "คุณนั่งรถมาที่โรงแรมเลย ฉันรออยู่ที่นี่"
เฉินจือหย่วนตอบ ok แล้วใส่หูฟัง เปิดโต่วอิน
ใต้หมวดเกาะแห่งหัวใจ มีวิดีโอตัวอย่างความยาว 3 นาที ครึ่งแรกเป็นภาพทิวทัศน์ของเกาะ ส่วนครึ่งหลังเป็นพื้นที่ใช้ชีวิตบางส่วนที่ทีมงานสร้างขึ้นบนเกาะ
มีอาคารสองชั้นขนาดใหญ่หลังหนึ่งตั้งอยู่ใกล้แนวชายฝั่ง ผนังทั้งสี่ด้านเป็นกระจกใส มองจากในออกนอก หรือนอกเข้าในก็เห็น ภายในมีห้องนั่งเล่นใหญ่และห้องครัวสองแบบคือจีนกับตะวันตก
ที่นี่เป็นพื้นที่หลักของเหล่าผู้เข้าร่วม
ด้านหลังอาคารนี้ มีที่พักขนาดเล็กกว่าสองหลังตั้งอยู่ซ้ายขวา เป็นที่สำหรับผู้เข้าร่วมนอน
แต่บ้านพักไม่ได้ก่อด้วยอิฐแดง แต่เป็นแคปซูลอวกาศแบบพักได้ที่กำลังฮิตช่วงนี้ ภายในมีแต่เตียงเดี่ยว