ตะวันตกดิน
เจียงจิ่งหมิงที่งานยุ่งมาทั้งวันก็เลิกงานกลับบ้านในที่สุด ตอนขับรถเข้าหมู่บ้าน เจียงจิ่งหมิงคิดในใจตลอด ว่าไอ้หมูนั่นกลับไปรึยัง...
ปนเปื้อนไปด้วยความคาดหวังเล็กน้อย เจียงจิ่งหมิงขึ้นลิฟต์กลับถึงบ้าน ประตูเพิ่งเปิดออก ป้าอู๋ก็ยกกับข้าวออกมาจากห้องครัวพอดี
เจียงจิ่งหมิงเห็นห้องนั่งเล่นไม่มีใคร ก็ถามขึ้นทันทีว่า "พี่อู๋ แล้ว...ไอ้เสี่ยวเฉินนั่นกลับไปยัง?"
ป้าอู๋ยิ้มและพยักหน้า "กลับไปแล้ว เขากลับบ้านไปแล้ว"
"งั้นรึ"
เจียงจิ่งหมิงอารมณ์ดีขึ้นทันที แต่ไม่นานป้าอู๋ก็เสริมอีกประโยค "คุณนายกับเสี่ยวหนิงก็ไปกับเขาด้วยนะ ไม่ได้บอกว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ แต่เหมือนคุณผู้ชายจะทิ้งโน้ตไว้ให้ เป็นกระดาษข้อความ บนโต๊ะกินข้าวน่ะ"
"ว่าไงนะ?!"
เจียงจิ่งหมิงขนลุกซู่ทันที เขาเดินเร็วไปข้างโต๊ะกินข้าว เอื้อมมือหยิบกระดาษที่เฉินจือหย่วนทิ้งไว้ขึ้นมา
[อาเจียว หลานกับคุณอาและเจียงหนิงไปเที่ยวเจียงโจวสักสองสามวัน หวังว่าอาจะไม่ว่ากัน]
"เพียะ!"
เจียงจิ่งหมิงอ่านจบ ก็เอากระดาษฟาดลงบนโต๊ะแรง ๆ เขาที่ปกติหนักแน่นมั่นคง ถึงขั้นหายใจแรงถี่ขึ้นมา
ถ้อยคำบนกระดาษนี่ดูเผิน ๆ ไม่มีปัญหาอะไร
แต่ประโยคนี้ ในสายตาเจียงจิ่งหมิง แทบจะพอ ๆ กับ
[ไอ้เฒ่า เมียกับลูกสาวแกข้าพาไปแล้ว บ้ายบายนะเว้ย]
เฉินจือหย่วน แกนี่มันสัตว์!!!
"ตื๊ด ๆ ๆ..."
ในตึกเล็กสไตล์ฝรั่งสามชั้น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำลายบรรยากาศสงบภายในบ้าน