"เปรี๊ยะปะร่า~"
เสียงประทัดดังขึ้นกลางลานบ้าน เศษกระดาษสีแดงปลิวว่อนเต็มพื้น
ผู้คุมงานตกแต่งก็ตะโกนขึ้นพร้อมกัน: "ค้อนทองดังหนึ่งที ทรัพย์นับหมื่นแสน ทีแรกขอความสงบ ทีที่สองขอทรัพย์สินมั่งคั่ง..."
เฉินจือหย่วนใช้ค้อนเล็กเคาะผนังเบา ๆ เป็นพิธี พอทำเสร็จฉลองเริ่มงานก็ถือว่าเสร็จสิ้น
เพราะบ้านหลังนี้รื้อแล้วสร้างใหม่ไม่ได้ ทำได้แค่ปรับปรุงต่อเติมบนโครงสร้างเดิม ตัวอาคารหลักจึงแทบไม่เปลี่ยน ตัวบ้านหลักยังคงสูงสามชั้น ชั้นหนึ่งเป็นห้องนั่งเล่น ห้องอาหาร ห้องครัว ชั้นสองเป็นห้องนอนรับรองทั้งหมด ส่วนชั้นสามนอกจากห้องนอนใหญ่แล้ว ยังจะทำห้องรับแดดที่ระเบียงอีกด้วย
ห้องด้านข้างสามห้อง หนึ่งห้องยังใช้เป็นครัวเตาฟืนอย่างจีน อีกห้องเป็นห้องเก็บของ ส่วนอีกห้อง เฉินจือหย่วนยังคิดไม่ออกว่าจะใช้ทำอะไร เลยปล่อยว่างไว้ก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง
เฉินจือหย่วนไม่อยากให้งานตกแต่งภายในดูหวือหวาจนเกินไป สไตล์โดยรวมของห้องจะเน้นความงามแบบซ่ง เรียบง่าย เป็นธรรมชาติ
พอสร้างกำแพงกั้นรอบลานบ้านเสร็จ ก็จะปลูกริมแนวรั้วด้วยดอกไม้และพืชพรรณเล็ก ๆ น้อย ๆ จากนั้นสร้างศาลาริมน้ำไว้ทางทิศตะวันตกของลาน บ่อน้ำเก่าที่อยู่กลางลานก็เก็บไว้เช่นเดิม พื้นที่อื่น ๆ ปูกระเบื้องหินชนวนสีเทาก็พอ ส่วนสวนครัวหลังบ้านยังคงเป็นสวนผักเหมือนเดิม ครั้งแรกที่มาดูบ้าน เฉินจือหย่วนเห็นสวนผักตรงหลังบ้านก็ฝันถึงชีวิตแบบ 'เก็บเบญจมาศใต้รั้วตะวันออก ผ่อนคลายมองภูเขาใต้ทางทิศใต้' ขึ้นมาทันที