ตอนนี้เจียงหนิงขี้อ้อนเป็นพิเศษ แถมยังเอาแต่ใจอีกต่างหาก
กินข้าวต้มไข่เยี่ยวม้าหมูสับหมดถ้วย เธอก็ให้เฉินจือหย่วนนั่งบนโซฟา ห้ามไปไหนเด็ดขาด ส่วนตัวเธอเองก็พิงอยู่ในอ้อมกอดของเฉินจือหย่วน เดี๋ยวขยับท่าไปมา เฉินจือหย่วนพยายามจะหยิบมือถือหลายครั้ง แต่ก็ถูกเจียงหนิงห้ามไว้ทุกที
เฉินจือหย่วนกลัวเธอจะเป็นหวัดหนักขึ้น เลยตามใจตลอด บางครั้งก็ยกมือแตะหน้าผากเธอ ดูว่าอุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นหรือเปล่า เป็นหวัดอย่างมากก็แค่หมดแรงทั้งตัว คนไม่ค่อยสดชื่น แต่ถ้ามีไข้นี่สิ ถึงจะทรมาน
“อยู่นิ่ง ๆ ง่วงก็นอนซะ”
เห็นเจียงหนิงเดี๋ยวพลิกตัว เดี๋ยวยื่นมือมาสัมผัสเขาอีก เฉินจือหย่วนเลยอดไม่ได้ ใช้สองแขนกอดรัดเจียงหนิง ไม่ให้เธอขยับไปมา
เจียงหนิงที่ถูกเฉินจือหย่วนกอดแน่น กลับชอบท่านี้เป็นพิเศษ เธอเหมือนลูกแมวน้อย ส่งเสียงออดอ้อนเบาๆ ในที่สุดก็สงบลง หลังยาออกฤทธิ์ เธอก็หลับตาลงและหลับไป
เฉินจือหย่วนกลัวจะปลุกเธอ ไม่กล้าขยับตัว คงท่าเดิมไว้ตลอด
เวลาผ่านไปทีละวินาที
ราวสิบโมง ท้องของเฉินจือหย่วนก็ร้องโครกครากต่อเนื่อง
เขาให้เจียงหนิงกินข้าวตอนเช้า แล้วก็กอดเธอนั่งบนโซฟามาจนถึงตอนนี้ ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย
เพราะในห้องนั่งเล่นเงียบผิดปกติ เสียงท้องร้องของเฉินจือหย่วน แม้แต่แฟนๆ ในห้องไลฟ์กว่าล้านคนก็ได้ยิน
คอมเมนต์ในแชตเดือดมาก